Η πολιτική εισήγηση που αφορούσε την αντικαπιταλιστική εργατική και λαϊκή απάντηση μπροστά στη νέα ιστορική φάση της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής κρίσης, την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, τις προκλήσεις για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τα βήματα που βάζει σαν στόχο το επόμενο διάστημα για τη συγκρότηση Αγωνιστικού Μετώπου Ρήξης και Ανατροπής και τη μάχη των εκλογών, ψηφίστηκε ομόφωνα στο τέλος της διαδικασίας. Ανάμεσα στα άλλα αναφέρει:
«Τα μέτωπα που ανοίγουν στα πλαίσια του γενικού πολιτικού στόχου για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης για την επόμενη περίοδο είναι:
α) Η μάχη για να ανατρέψουμε την βάρβαρη επίθεση που εξαπολύουν κυβερνηση – Τρόϊκα και εργοδότες με αιχμή τα κλεισίματα και τις απολύσεις αλλά και τις μειώσεις των μισθών, την κατάργηση συμβάσεων, την καταβαράθρωση των ασφαλιστικών ταμείων. Θέλουμε ένα μέτωπο ενάντια στις απολύσεις – εφεδρείες με κέντρο τα κομμάτια που έχουν ήδη βγει στον αγώνα (Χαλυβουργία, ΜΜΕ κλπ) και την διεύρυνσή του με μια σειρά άλλους χώρους που αντιμετωπίζουν τις ίδιες επιθέσεις. Θέλουμε ένα μαζικό απεργιακό κίνημα για να πάρουμε πίσω όλα όσα μας λεηλάτησαν με τα Μνημόνια: μισθούς, δώρα, επιδόματα, συντάξεις κλπ.
β) Η μάχη για να αποτραπούν οι ιδιωτικοποιήσεις (με πρώτη και κύρια την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ) και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
γ) Οι μάχες ενάντια στην κοινωνική λεηλασία που πραγματοποιείται με όπλο την υπερφορολόγηση, την ογκώδη αύξηση τιμών στα βασικά κοινωνικά αγαθά (και μέσω της αύξησης των φόρων), την κοινωνική υποβάθμιση τεράστιων μερίδων του λαού.
Να ανατραπεί η συγκυβέρνηση
δ) τις πολιτικές μάχες για να μην περάσει η νέα δανειακή σύμβαση και να μην υπογραφεί η νέα ευρωσυνθήκη, που θα καταργήσει κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας. Την πολιτική μάχη για να ανατραπεί η συγκυβέρνηση Παπαδήμου, πριν υπογράψει τα νέα μνημόνια και φορτώσει νέα βάρη στην εργατική τάξη. Ταυτόχρονα δίνουμε τη μάχη ενάντια στο ΠΑΣΟΚ αλλά και ενάντια στην προοπτική ανόδου της ΝΔ.
ε) τη μάχη ενάντια στον ρατσισμό, την ακροδεξιά και τους φασίστες. Η συμμετοχή του ΛΑΟΣ στην συγκυβέρνηση ανοίγει μεγαλύτερες δυνατότητες να δώσουμε μετωπικά τη μάχη ενάντια και στο ΛΑΟΣ και στη Χρυσή Αυγή.
στ) την μάχη ενάντια στον αυταρχισμό και την καταστολή, τα μόνα όπλα που επιστρατεύει το μαύρο μέτωπο απέναντι στις κοινωνικές αντιστάσεις.
ζ) τη μάχη στους χώρους της εκπαίδευσης για να καταργηθούν στην πράξη οι αυταρχικές μεταρρυθμίσεις (νόμος-πλαίσιο Διαμαντοπούλου στα ΑΕΙ).
η) τη μάχη για την προοπτική. Τι προτείνει η Αριστερά σαν εναλλακτική λύση στη χρεοκοπία, στο δίλημμα μέσα ή έξω από το ευρώ, στη δυνατότητα να οργανωθεί η κοινωνία με βάση τις ανάγκες της πλειοψηφίας; Το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο για το προχώρημα και την πολιτικοποίηση του κινήματος και έχει αναγκάσει τις ηγεσίες της ρεφορμιστικής Αριστεράς, με όλες τις ανεπάρκειες και τις αντιφάσεις τους, να μετατοπιστούν προς τ' αριστερά, γίνεται ακόμα πιο επίκαιρο: η άμεση παύση πληρωμών στο χρέος και η διαγραφή του, η έξοδος από την ευρωζώνη και η αντικαπιταλιστική ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ, η εθνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών επιχειρήσεων καθώς και αυτών που κλείνουν, χωρίς αποζημίωση για τους εργοδότες, με εργατικό - λαϊκό έλεγχο και η απαγόρευση των απολύσεων και η κατάργηση του άρθρου 99 ενάντια στους εκβιασμούς του κάθε Μάνεση, Κουρή και Τεγοπούλου, η αύξηση του εισοδήματος για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Η συζήτηση «για το μετά» ανοίγει διάπλατα και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά σε αυτήν, αναδεικνύοντας το ζήτημα της εργατικής εξουσίας σε κλειδί για το ποιος και πώς μπορεί να υλοποιήσει τις αντικαπιταλιστικές ανατροπές που απαιτούνται, δίνοντας συγκεκριμένες απαντήσεις στα ερωτήματα για το πώς θα πληρώνονται μισθοί, πώς θα λειτουργούν υποδομές, πώς θα ανασυγκροτηθεί η παραγωγή προσανατολισμένη στις κοινωνικές ανάγκες της πλειοψηφίας των εργαζομένων και του λαού και όχι το κέρδος των καπιταλιστών.»
Εκλογές με αγώνες
Και αναφέρει επίσης: «Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως και η υπόλοιπη Αριστερά, παλεύει για την ανατροπή εδώ και τώρα της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου, όχι όμως διεκδικώντας “εκλογές εδώ και τώρα” αλλά κλιμακώνοντας τους αγώνες που έχουν ήδη ξεκινήσει. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν υποτάσσει το μαζικό κίνημα στις εκλογές αλλά τις εκλογές στην υπόθεση της ανασυγκρότησής του για να νικήσει.
- Δεν σημαίνει αυτό ότι υποτιμούμε την εκλογική μάχη. Κάθε άλλο. Θέλουμε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις εκλογές να έχει εκείνη την καταγραφή που θα δείχνει ότι αλλάζουν οι συσχετισμοί και ότι μια πιθανή άνοδος της Αριστεράς δεν θα είναι μόνο αριθμητική αλλά και ποιοτική. Θέλουμε πάνω από όλα να διευρυνθεί η απήχηση της αντίληψής μας για το πώς μπορεί ξανά η Αριστερά να γίνει δύναμη ανατροπής και πρωτοπορία στην υπόθεση του κοινωνικού μετασχηματισμού. Κι αυτό σημαίνει πιο ενισχυμένο το επαναστατικό αντικαπιταλιστικό τμήμα της. Ισχυρή ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν σημαίνει διαμάχες και ανταγωνισμοί σε βάρος της υπόλοιπης Αριστεράς. Αντίθετα, δίνοντας τη μάχη για την αντικαπιταλιστική Αριστερά δίνουμε μάχες που δημιουργούν συνολικό ρεύμα προς τα αριστερά. Ισχυρή αντικαπιταλιστική Αριστερά, μαζική ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι δύναμη για τα κινήματα και την πάλη για την ανατροπή!
- Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παρέμβει στις εκλογές με βάση το αναγκαίο σήμερα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης και επαναστατικής προοπτικής, οργανώνοντας μια εξωστρεφή καμπάνια στους χώρους δουλειάς, στις σχολές και τις γειτονιές σε όλη την Ελλάδα, για να κερδίσουμε στις γραμμές της αντικαπιταλιστικής αριστεράς τους αγωνιστές που πρωτοστατούν στις μάχες, τον κόσμο που αποδεσμεύεται από το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και από την ΝΔ και ψάχνει απαντήσεις απέναντι στην ιδεολογική τρομοκρατία για την έξοδο από το ευρώ και τη στάση πληρωμών, απαντήσεις για το πώς μπορούν να νικήσουν οι αγώνες του και την προοπτική που ανοίγουν.»
Ολόκληρη την εισήγηση μπορείτε να τη διαβάσετε στο σάιτ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (www.antarsya.org).
Στο θέμα του Οργανωτικού αποφασίστηκε ομόφωνα η διεύρυνση του Κεντρικού Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με συμβουλευτική ψήφο των επιλαχόντων υποψηφίων σε αυτό και επισημάνθηκε η αναγκαιότητα διερεύνησης μέτρων που θα εξασφαλίσουν την μεγαλύτερη δυνατή αντιπροσώπευση στα όργανα, στην πορεία προς την επόμενη Συνδιάσκεψη.
“Με τους εργάτες παντού, με θάρρος”
Ο Σπύρος Μαρκέτος, πανεπιστημιακός στο ΑΠΘ, πρότεινε από πλευράς εισήγησης να δοθεί έμφαση στα ζητήματα του φύλου αφού “οι γυναίκες σήμερα παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στους αγώνες και στην αριστερά” και όσo αφορά τη διαδικασία της συζήτησης, την αποφυγή της “παλιομοδίτικης” διαδικασίας της ανάγνωσης μεγάλων εισηγήσεων.
“Το παράδειγμα των εκλογών στο σωματείο του Αγ. Σάββα, όπου η Αντικαπιταλιστική Αριστερά πήρε την πλειοψηφία χωρίς μηχανισμό δεκαετιών, είναι χαρακτηριστικό σημείο των καιρών” είπε ο Χρίστος Αργύρης, ειδικευόμενος γιατρός στο Αγλαΐα Κυριακού. “Οι σύντροφοι ήταν ενωτικοί με όλη την αριστερά. Φτιάξανε απεργιακή επιτροπή με κόσμο του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ, τους αντικαπιταλιστές. Η απεργιακή επιτροπή δε διέλυσε το σωματείο αλλά το ξαναζωντάνεψε κάνοντας μαζικές συνελεύσεις καθημερινές, βοήθησε να συντονιστούν τα γύρω νοσοκομεία και τον Οκτώβρη να πλημμυρίσει η Σταδίου από κόσμο των νοσοκομείων. Οι σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν ήταν μόνο καλοί συνδικαλιστές. Μιλούσαν για τη διαγραφή του χρέους, την αντικαπιταλιστική ρήξη με την ΕΕ, τον εργατικό έλεγχο σε κάθε μάζεμα της επιτροπής αγώνα, σε κάθε συνέλευση γιατί ο κόσμος ρωτούσε ποια είναι η λύση.”
Ο Βασίλης Συλαϊδής μέλος του ΔΣ της Ιντρακόμ, είπε: “Πριν από δύο εβδομάδες η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε μείωση μισθών, αλλά για ένα κομμάτι της εταιρείας το Defense, ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει και σε εκ περιτροπής εργασία, με μείωση στο εξωπραγματικό 40-50%. Από κοινού με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ προτείναμε να έχουμε μια πενθήμερη απεργία σε όλο τον όμιλο, αλλά χάθηκε οριακά. Εγινε νέα ΓΣ στο DEFENSE όπου με μεγάλη πλειοψηφία βγήκε μία 48ωρη με πρωτόγνωρη περιφρούρηση για τα δεδομένα του ομίλου. Επαναλήφθηκε συνέλευση και βγήκε νέα 48ωρη, με προοπτική να γίνει νέα συνέλευση και να βγει τριήμερη. Ηρθε το ΑΛΤΕΡ και έκανε ρεπορταζ, ήρθαν εργαζόμενοι του Λουκίσα και μίλησαν στη συνέλευση και όλα αυτά έπαιξαν ρόλο. Εχουμε μια μεγάλη ανατροπή στις συνειδήσεις του κόσμου και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει να παίξει ρόλο σε αυτές τις εξελίξεις”.
Αντίπαλο δέος
“Αυτό που γίνεται στα εργοστάσια και χώρους δουλειάς είναι πρωτοφανές, εδώ και κάποιες δεκαετίες”, είπε ο Γιάννης Φελέκης από την τοπική ΑΝΤΑΡΣΥΑ Εξαρχείων. “Πρέπει στην καθημερινή μας δουλειά να οργανώνουμε τη Γενική Συνέλευση, την εργοστασιακή επιτροπή και τη συγκεντροποίηση των αγώνων. Μέσα από κει θα βγούνε τα όργανα τα οποία θα αποτελέσουν το αντίπαλο δέος στην όποια κυβέρνηση. Η δυαδική εξουσία πρέπει να χτίζεται από σήμερα και στον παραμικρό αγώνα και χώρο δουλειάς. Αυτά δεν θα γίνουν ξαφνικά, δε θα χτιστούν τη στιγμή της εξέγερσης αν δεν έχει την εμπειρία ο κόσμος από σήμερα. Να βάζει το αφεντικό στην άκρη, να μπαίνει μέσα η επιτροπή, να έχει την πεποίθηση ότι ο κύριος του εργοστασίου είναι η συνέλευση και όχι το αφεντικό”.
“Δεν μπορούσαμε πριν δυο χρόνια που ξέσπασε η κρίση να φανταστούμε ότι θα μιλάγαμε για καταλημένα ΜΜΕ”, είπε ο Κώστας Σαρρής, δημοσιογράφος. “Την Τρίτη υπάρχει γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ με την προοπτική να βγει απεργία διαρκείας. Αυτό το παλέψαμε στους χώρους, στα ΔΣ, στις εργασιακές επιτροπές στο ΔΟΛ, στην Ελευθεροτυπία, μάχη τη μάχη, συνέλευση τη συνέλευση. Το να φτάσει η Ελευθεροτυπία να κάνει απεργία διαρκείας και να συζητιέται να βγει η εφημερίδα των εργαζόμενων, έγινε γιατί και η δικιά μας η πλευρά πρόβαλε αυτή την προοπτική. Χρειάζεται κάθε τοπική ΑΝΤΑΡΣΥΑ να κάνει επισκέψεις σε αυτούς τους χώρους και να τους συντονίσει. Οπως έγινε στο Πάντειο όπου πήγε μία απεργός από την Ελευθεροτυπία και μίλησε στους φοιτητές. Με αυτόν τον τρόπο δείχνουμε το δρόμο και στην υπόλοιπη αριστερά”.
“Στο μάχη που δίνει το εργοστάσιο του Λουκίσα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έπαιξε ρόλο”, είπε η Λίλιαν Μπουρίτη από την τοπική Περιστερίου και μέλος του Κεντρικού Συντονιστικού. “ Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βοήθησε να οργανωθεί ο αγώνας από τα κάτω. Για πρώτη φορά κατάφεραν να κάνουν δική τους συνέλευση, να συζητήσουν συλλογικά μεταξύ τους και να αποφασίζουνε. Πήγαμε μαζί με 7 από τους 35 εργαζόμενους σε άλλους εργατικούς χώρους από το Περιστερί μέχρι την Ιντρακόμ στην Παιανία. Θα πρέπει όλες οι τοπικές επιτροπές όταν ξεσπάνε τοπικές μάχες να είναι εκεί”.
“Το θέμα της κρατικοποίησης των επιχειρήσεων που κλείνουν και ο εργατικός έλεγχος τίθεται στα εργοστάσια που κλείνουν και δεν μπορούμε να είμαστε πίσω ούτε χιλιοστό από αυτό που τα πιο πρωτοπόρα κομμάτια της εργατικής τάξης σήμερα βλέπουνε μπροστά τους” είπε ο Θανάσης Διαβολάκης, Δημοτικός Σύμβουλος στον Πειραιά. Το θέμα ποιος ελέγχει την παραγωγή σήμερα και ποιος ελέγχει την παραγωγή αύριο το θέτει το ίδιο το σύστημα και οι εργάτες με τον τρόπο τους βγάζουν γλώσσα και στους αστούς αλλά και σε πολλές από τις αριστερές αναλύσεις. Το δικό μας μέτωπο δεν είναι ούτε κυβερνητικό ούτε εκλογικό. Είναι αγωνιστικό. Και επομένως πρέπει καταρχήν να συσπειρώσει τα αγωνιζόμενα κομμάτια. Πρέπει να απευθύνεται σε αυτά και πρέπει να τους δίνει γραμμή διεξόδου. Είναι μέτωπο που θέλει να αντισταθεί αλλά για να έρθει σε ρήξη με το σύστημα και τελικά να το ανατρέψει. Και αυτό θα γίνει μόνο από κάτω”.
“Εχουμε πολύ καιρό να δούμε τόσο μακροχρόνιους αγώνες όπως της Χαλυβουργίας, του ΑΛΤΕΡ, του Λουκίσα”, είπε ο Τάκης Ζώτος, δικηγόρος. “Το σημαντικό που δείχνουν οι αγώνες αυτοί είναι η αξία του συντονισμού, της οργάνωσης, της συμπαράστασης και της αλληλεγγύης. Αυτό είναι το σημαντικό που εμείς πρέπει να κάνουμε την επόμενη περίοδο. Εχουμε πολλά χρόνια να δούμε απεργία συμπαράστασης όπως ήταν η απεργία στο Θριάσιο και η απεργία στις 17/1. Ολα αυτά έγιναν κάτω από την πίεση και τη δυναμική των αγώνων που ανάγκασαν και το ίδιο το ΠΑΜΕ να κινηθεί με τρόπο που δεν μας έχει συνηθίσει. Οι τοπικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ χρειάζεται να αναδείξουν αυτή τη δυναμική σε κάθε χώρο, σε κάθε πόλη και σε κάθε γειτονιά οργανώνοντας συζήτηση για τη δυνατότητα των εργατικών αγώνων να νικήσουν”.
«Παρεμβαίνω σε συνελεύσεις στις γειτονιές και η αντιπαράθεση η οποία γίνεται με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς είναι το να απεμπολήσουμε το κεντρικό πολιτικό ζήτημα όπως είναι η διαγραφή του χρέους και η έξοδος από την ΕΕ και να ξαναμοιράσουμε τη φτώχεια» είπε ο Γιώργος Πιαγκαλάκης από τα Χανιά. «Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της λογικής είναι το τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο στα Χανιά, όπου συζητήθηκε το θέμα του θανάτου ενός αστέγου. Όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις απαιτούσαν κοινωνική πολιτική από το Δήμο και μόλις ο μνημονιακός Δήμαρχος Σκουλάκης άνοιξε ένα χώρο για τους αστέγους, ο Συνασπισμός άρχισε να μιλάει για νίκη του κινήματος. Όμως μόλις φύγανε, το Δημοτικό Συμβούλιο ψήφισε αύξηση των δημοτικών τελών».
Συμπαράσταση
Η Αντωνία Βαφειάδου, Δημοτική Σύμβουλος στο Περιστέρι, τόνισε: “Συμμετείχαμε σε όλες τις κινητοποιήσεις που έγιναν το προηγούμενο διάστημα στο Περιστέρι στους χώρους που βρίσκονται σε επίσχεση, στην αρχή για συμπαράσταση. Δεν πρέπει να υποτιμούμε τη μάχη της αλληλεγγύης. Οχι μιας χριστιανικής αλληλεγγύης αλλά μίας πολιτικής αλληλεγγύης. Χρειάζεται να είμαστε ανοιχτοί στη δράση με όλο τον κόσμο αλλά ξεκάθαροι στην πολιτική μας. Να προβάλουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις εκδηλώσεις της, να δυναμώσουμε την εμφάνισή της προς τα έξω. Προτείνω να συμμετέχουμε στο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Κομοτηνή με θέμα ‘ένας χρόνος μετά τον Καλικράτη’. Οι εκλεγμένοι να είμαστε εκεί και μαζί με την ΠΟΕ ΟΤΑ που θα κάνει συγκέντρωση”.
“Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διέψευσε όσους πίστευαν ότι θα διαλυόταν”, είπε Στέργιος Κολούσιος από τη Λάρισα. “Η αγωνία είναι τι κάνουμε απο δω και πέρα. Ο θεσσαλικός κάμπος είναι σπαρμένος με φωτοβολταϊκά, εξαθλίωση και αυταπάτες για δυνατότητα αυτοδύναμης ανάπτυξης ή ανασυγκρότησης. Πρέπει να δώσουμε απάντηση για τη σχέση κοινωνικού και εθνικού. Υπάρχει επίσης το ζήτημα του νερού. Πίνουμε δηλητήριο και χρειάζεται να το παλέψουμε από τη μεριά της ριζοσπαστικής οικολογίας”.
Ο Γιώργος Μποτσίδης από την Αλεξανδρούπολη τόνισε στην τοποθέτησή του: “Στην Ξάνθη έπεσε σαν βόμβα το κλείσιμο μιας σειράς εργοστασίων όπως η ΣΕΚΑΠ, η Αλουμίνα, η Ροδόπη. Πήγαμε βρήκαμε τους εργάτες και το ίδιο πρέπει να κάνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παντού με θάρρος. Εκεί δεν περιμέναμε να αντιμετωπίσουμε μαρξιστές αλλά ξεκινήσαμε να μιλάμε για τα κλεισίματα και φτάσαμε να μιλάμε για το κομμουνιστικό μανιφέστο. Το Diana μετά από χρόνια λειτουργίας το κρατάνε σήμερα οι εργάτες ανοιχτό με τσαμπουκά και τώρα φτιάξανε σωματείο. Αυτό είναι νίκη γιατί τώρα καταλάβανε τη δύναμή τους. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να βγαίνει με τσαμπουκά προς τα έξω. Δεν με νοιάζει αν στην Αλεξανδρούπολη τη συγκέντρωση την καλεί το ΕΚ. Πρέπει να είμαστε εκεί με τα πανώ μας για να μην χαρίσουμε κανέναν εργάτη στους γραφειοκράτες”.
“Τα αγωνιστικά και τα πολιτικά προχωρήματα του κινήματος πάνε μαζί”, τόνισε ο Γιάννης Σηφακάκης από το κεντρικό συντονιστικό: Ο πανεργατικός ξεσηκωμός έχει καθορίσει τις εξελίξεις έχει δώσει αυτοπεποίθηση στην εργατική τάξη για να δώσει τις μάχες με τα αφεντικά. Χρειάζονται μεγαλύτερα βήματα εξωστρέφειας. Ολες οι Τοπικές Επιτροπές να οργανώσουν γύρο εκδηλώσεων όπως στην Αγία Παρασκευή που να έχουν ομιλητές από όλα τα σημεία που βγαίνουν στους αγώνες, ανοίγοντας τη συζήτηση με το αντικαπιταλιστικό μας πρόγραμμα. Εκεί θα κριθεί η ενότητα και η κοινή δράση με την υπόλοιπη αριστερά. Θέλουμε να πέσει η κυβέρνηση Παπαδήμου τώρα με απεργίες αλλά δε σημαίνει ότι θα υποτιμήσουμε τη μάχη των εκλογών. Ετοιμαζόμαστε από τώρα, φτιάχνουμε τα ψηφοδέλτιά μας, την οικονομική καμπάνια για να μπορέσουμε να δώσουμε με επιτυχία και αυτή τη μάχη”.
Ο Νίκος Ηλίας από τα Γιάννενα είπε στην τοποθέτησή του: “Όλες οι τοπικές και οι κλαδικές να πρωτοστατήσουν σε αυτό που λέμε ενότητα στην κοινωνία. Θέλει μεγάλη προσοχή το ζήτημα της ενότητας της αριστεράς, όχι για να πάρει η αριστερά τις βουλευτικές έδρες και τα υπουργεία. Οποιος και να αναλάβει υπουργός εργασίας αν έχει 350.000 επιχειρήσεις που δεν έχουν πληρώσει και 2 εκατομμύρια εργάτες που θα του λένε ‘πλήρωσέ μας’ και πάει να βάλει τους εργοδότες φυλακή θα βρεθεί στη Μακρόνησο. Δεν είναι τόσο απλό ζήτημα ο καπιταλισμός. Ή θέλουμε κυβέρνηση στον καπιταλισμό ή αφού πάρουμε την εργατική εξουσία. Εμείς δίνουμε τη μάχη να ενισχυθεί ο επαναστατικός πόλος της αριστεράς”.
Ο Σπύρος Κουλούρης εκ μέρους του Κεντρικού Συντονιστικού τόνισε στα πλαίσια της δεύτερης συζήτησης: “Το οργανωτικό έχει άμεση σχέση με το πολιτικό. Δεν μπορεί να προχωρήσει το αντικαπιταλιστικό μας πρόγραμμα, αν δεν έχουμε τη δυνατότητα όλο το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να συζητάμε, να το συνδιαμορφώνουμε και να μπορούμε να το προπαγανδίζουμε. Χρειάζεται οι τοπικές επιτροπές και οι κλαδικές να συνεδριάζουν πιο συχνά. Εχουμε καθυστερήσει στη συγκρότηση κλαδικών επιτροπών στον ιδιωτικό τομέα. Χρειάζεται το επόμενο διάστημα όλο το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να συστρατευτεί στις μάχες που έχουμε μπροστά μας. Να βρούμε τις διαδικασίες που θα βαθύνουν την ενότητα μας, θα αναδεικνύουν τη δύναμη των απόψεών μας και θα μας καταστήσουν δύναμη για την εργατική τάξη και την απελευθέρωσή της”.