Συνήθως τα ρεπορτάζ των απεργιών, ακόμα και στην κρατική τηλεόραση, δεν ξεπερνούν τα δύο λεπτά, με πολύ γρήγορα πλάνα από τις συγκεντρώσεις για να μην φαίνεται η μαζικότητα, με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες να κρατούν τον πρώτο ρόλο στις δηλώσεις. Οσο για τον σχολιασμό των απεργιών, αυτός ανήκει αποκλειστικά στους μεγαλοδημοσιογράφους τύπου Πρετεντέρη που δεν κρύβουν την απέχθειά τους για τον κόσμο που παλεύει.
Το ρεπορτάζ των εργαζόμενων του Alter για την απεργία της 17/1 διήρκεσε πάνω από 20 λεπτά, έδειξε αμέτρητα πλάνα από όλα τα μπλοκ και τις συγκεντρώσεις, έδωσε το λόγο σε δεκάδες εργαζόμενους, άφησε τα συνθήματα να ακουστούν. Ολη η χώρα είχε την ευκαιρία να μάθει τι πραγματικά συνέβη στην απεργία και να ακούσει τις φωνές των απεργών. Τα ίδια ισχύουν για την απεργία στην Intracom. Μια απεργία που δεν υπήρχε καμία περίπτωση να προβληθεί στα κανάλια, τώρα έγινε γνωστή πανελλαδικά.
Οι εργαζόμενοι του Alter δε δείχνουν “μόνο” τη δύναμη που έχουν βγάζοντας στον αέρα πρόγραμμα, δείχνουν πλέον και τι σημαίνει ενημέρωση κάτω από τον έλεγχό τους. Και ανοίγουν το δρόμο για το Alter των Εργαζόμενων, την Ελευθεροτυπία των Εργαζόμενων, τον Επενδυτή των Εργαζόμενων...