Αντιπολεμικό κίνημα
6/2 Πανεργατική αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη

6/2, Πειραιάς. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Μαζικά απεργιακά συλλαλητήρια ενάντια στον πόλεμο και σε αλληλεγγύη με τον Παλαιστινιακό λαό έγιναν την Παρασκευή 6 Φλεβάρη στον Πειραιά και την Ελευσίνα. Η απεργία και οι διαδηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο μιας ιστορικών διαστάσεων διεθνιστικής Μέρας Δράσης που καλούσαν οι λιμενεργάτες σε Ιταλία, Γαλλία, Χώρα Βάσκων, Μαρόκο, Γερμανία, Τουρκία με σύνθημα «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο». 

Στον Πειραιά η απεργία πήρε πανεργατικές διαστάσεις με την 24ωρη απεργία που κάλεσαν το Εργατικό Κέντρο Πειραιά και η ΑΔΕΔΥ. 24ωρη απεργία είχαν κηρύξει επίσης το Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας, η ΕΝΕΔΕΠ και μια σειρά συνδικάτα.

Η πλατεία του Δημοτικού Θεάτρου στο Πειραιά γέμισε από απεργούς. 

«Συντονιζόμαστε με τους συναδέλφους σε περισσότερα από 20 λιμάνια της Μεσογείου και της Ευρώπης για να φωνάξουμε δυνατά ότι οι λιμενεργάτες δεν βάφουμε τα χέρια μας με αίμα αθώων και διεκδικούμε στους χώρους δουλειάς μας μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, καλύτερους μισθούς, υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας» μας είπε ο Δαμιανός Βουδιγάρης, αντιπρόεδρος των λιμενεργατών στις προβλήτες της Cosco. «Όλοι οι εργαζόμενοι μέσα από τα σωματεία τους, μέσα από την οργάνωση και την αλληλεγγύη πρέπει να βάλουμε εμπόδιο στα σχέδιά τους που θέλουν να σκοτώνονται αθώοι, μας θέλουν φτωχούς, μας θέλουν αιματοβαμμένους. Οι εργάτες δεν θα το επιτρέψουν».

«Από αυτά τα λιμάνια μεταφέρονται εξοπλισμοί και όπλα προς τον Ισραηλινό στρατό που βομβαρδίζει και σκοτώνει τον Παλαιστινιακό λαό. Είναι καθήκον των λιμενεργατών να αντισταθούν για να κλείσουν οι βάσεις και να μην γίνονται τα λιμάνια συνένοχα στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού Λαού. Γι’ αυτό και η σημερινή απεργία είναι πάρα πολύ σημαντική» επεσήμανε ο Αντνάν Σεχάντε, μέλος της Παλαιστινιακής Παροικίας Ελλάδας και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

«Διεκδικούμε δημόσιο λιμάνι για τις ανάγκες των εργατών κι όχι του πολέμου, των εξοπλισμών, όχι λιμάνια που θα συνδράμουν το Ισραήλ στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού» δήλωσε η Κατερίνα Θωίδου, δημοτική σύμβουλος Νίκαιας – Ρέντη κι εξηγεί το πώς φτάσαμε στην απεργία της 6ης Φλεβάρη: «Το συνδικάτο των λιμενεργατών της Cosco αποφάσισε να απεργήσει σε συντονισμό με τα αντίστοιχα σωματεία σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στη συνέχεια το Εργατικό Κέντρο Πειραιά και η ΑΔΕΔΥ επέκτειναν την απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο την έκανε κτήμα όλης της εργατικής τάξης με εξορμήσεις σε εργατικούς χώρους και γειτονιές.

Η εργατική τάξη έχει να παίξει κρίσιμο ρόλο ενάντια σε μια κυβέρνηση που δολοφονεί πρόσφυγες όπως έκανε στη Χίο και τα δίνει όλα για τη συμμαχία με το Ισραήλ. Δίνουν 25 δις για φρεγάτες, πολεμικά αεροπλάνα κι εξοπλισμούς για να στηρίξουν το γενοκτόνο κράτος των σιωνιστών. Απαιτούμε λεφτά για τις ανάγκες μας κι όχι για τον πόλεμο. Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ειρήνης που έχει στόχο να σταματήσει την Παλαιστινιακή Αντίσταση. Η εργατική τάξη έχει τη δύναμη να βάλει τέλος σε αυτή την κυβέρνηση και συνολικά στο σύστημα του πολέμου και του ρατσισμού».

Το αντιπολεμικό στίγμα της απεργίας ενώθηκε με όλες τις μάχες που είναι σε εξέλιξη. Οι απεργοί κατήγγειλαν την πολιτική που οδήγησε στη δολοφονία των εργατριών στο Βιολάντα, συνδέοντάς το με τις αντίστοιχες εργοδοτικές δολοφονίες συναδέλφων τους στο λιμάνι και τα Τέμπη, την επέτειο των οποίων έβαλαν ως επόμενο αγωνιστικό σταθμό. Χαρακτηριστικό το κάλεσμα του Κώστα Γενηδούνια, προέδρου των Μηχανοδηγών του ΟΣΕ από το βήμα της συγκέντρωσης, για κρατικοποίηση του σιδηρόδρομου «ως βασικό στόχο, συνδικαλιστικό και πολιτικό, για να μην ξαναγίνουν τέτοια εγκλήματα στο μέλλον».

Συνθήματα

Αντίστοιχη θέση είχαν και τα αντιρατσιστικά συνθήματα με τους διαδηλωτές/ριες, μαζί με το «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», να φωνάζουν και ενάντια στις ρατσιστικές δολοφονίες σε Χίο και Πύλο. 

«Είναι πολύ σημαντικό σε τέτοιους δύσκολους καιρούς με τραγωδίες και ναυάγια όπως αυτό που έγινε στη Χίο, να βρισκόμαστε στην απεργία και να ενώνουμε τη φωνή μας σαν εργαζόμενοι/ες διεκδικώντας τα αυτονόητα. Να έχουμε την αξιοπρέπειά μας. Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος. Μην αφήσουμε το κουκούλωμα που κάνει η κυβέρνηση» δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη η Άννα Στάμου από τη Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας.

Στη συνέχεια μια μεγάλη διαδήλωση κατευθύνθηκε στο Σταθμό «Μιαούλης» του λιμανιού όπου έχει σταθμεύσει πολεμική φρεγάτα.

Πλήθος συνδικάτα του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και τοπικοί φορείς έδωσαν το παρών, ανάμεσά τους το σωματείο λιμενεργατών της Cosco (ENEΔΕΠ), σωματεία ναυτεργατών, σύλλογοι εκπαιδευτικών και υγειονομικών, σωματεία ΟΤΑ, μαθητές/ριες, σύλλογοι γονέων, συνταξιούχων, ΑμεΑ κ.α. 

«Φοιτητές και φοιτήτριες είμαστε σήμερα εδώ στο πλευρό των εργατικών σωματείων. Συνεχίζουμε με τη σημερινή απεργία στο πλευρό της Παλαιστίνης μετά την απεργία για τον ίδιο λόγο στις 10 Οκτώβρη» τόνισε στην Εργατική Αλληλεγγύη η Αθανασία Συμψηρή, μέλος ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Φιλοσοφικής. «Το φοιτητικό κίνημα δίνει αυτή τη μάχη και μέσα στις σχολές μας, διεκδικώντας να σταματήσει η έρευνα να προορίζεται για τους πολέμους, να κοπούν οι συνεργασίες των πανεπιστημίων με το Ισραήλ».

Δυναμική συμμετοχή είχαν η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο μαζί με μέλη της Παλαιστινιακής Κοινότητας, το March to Gaza και αγωνιστές/ριες του κινήματος αλληλεγγύης, με τις παλαιστινιακές σημαίες και συνθήματα όπως «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», «Όχι νέα Σούδα στην Ελευσίνα» και «Χίος, Τέμπη, Πύλος και Βιολάντα, οι δολοφόνοι στη φυλακή για πάντα». 

Εκατοντάδες ήταν και οι διαδηλωτές/ριες στην Ελευσίνα όπου η κυβέρνηση επιδιώκει να μετατρέψει το λιμάνι της σε νέα πολεμική βάση. Η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο συμμετείχε στην κινητοποίηση με πανό "Όχι νέα Σουδα στην Ελευσίνα". Στην απεργιακή κινητοποίηση συμμετείχαν επίσης εργαζόμενοι από πολλούς κλάδους, μεταξύ άλλων η ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής, το Συνδικάτο Χημικής Βιομηχανίας, το Συνδικάτο Εργαζομένων στην Ενέργεια, Συνδικάτο Ιδιωτικών Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής, η Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών Ελευσίνας, η Επιτροπή Ειρήνης Ελευσίνας, το March to Gaza και οι Aγωνιστικές Kινήσεις Eκπαιδευτικών.

Η συγκέντρωση ξεκίνησε στην Πλατεία Ηρώων και ακολούθησε πορεία προς την Περιφέρεια και τo Δημαρχείο Ελευσίνας.

Στέλιος Μιχαηλίδης

 


 

 

Σε όλη τη Μεσόγειο

Μαζί με τις απεργιακές διαδηλώσεις σε Πειραιά κι Ελευσίνα η 6η Φλεβάρη ξεκίνησε με ανάλογες κινητοποιήσεις στο Μερσίν της Τουρκίας καθώς και στο Μπιλμπάο και την Πασάια της Χώρας των Βάσκων. 

Κάποιες από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις της ημέρας έλαβαν χώρα στην Ιταλία. Απεργίες οργανώθηκαν στην Ανκόνα, το Μπάρι, το Κάλιαρι, την Τσιβιταβέκια, το Κροτόνε, τη Γένοβα, το Λιβόρνο, το Παλέρμο, τη Ραβέννα, το Σαλέρνο και την Τεργέστη, στις οποίες συμμετείχαν όχι μόνο λιμενεργάτες αλλά κι εργαζόμενοι/ες από άλλους κλάδους και φοιτητές/ριες. 

Όπως μεταφέρει το ρεπορτάζ της Ανα Βράτσαρ στο People’s Dispatch, το συνδικάτο Unione Sindacale di Base (USB) τόνισε ότι το εργατικό κίνημα της Ευρώπης «πρέπει να βρει έναν διεθνιστικό προσανατολισμό προκειμένου να εμποδίσει την αντεργατική ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των δεξιών κυβερνήσεων, όπως αυτή της πρωθυπουργού Τζιόρτζια Μελόνι», η οποία, όπως σημείωσαν, «ταράχθηκε από την αποφασιστικότητα που έδειξαν οι εργαζόμενοι μετά από χρόνια στασιμότητας».

Σύμφωνα με τους συνδικαλιστές, αυτός ο πανικός έχει μεταφραστεί σε ένα νέο κύμα καταστολής, συμπεριλαμβανομένων μέτρων που στοχοποιούν μέλη συνδικάτων που συμμετέχουν σε δράσεις αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη. Η USB, ωστόσο, επέμεινε ότι η αντίσταση στις πολιτικές της Μελόνι θα ενταθεί τις επόμενες εβδομάδες.

Όπως έγινε και εδώ, οι αντιπολεμικές διεκδικήσεις μπολιάστηκαν με τις μάχες ενάντια στις αντεργατικές κυβερνητικές επιθέσεις. Οι λιμενεργάτες στην Τεργέστη προειδοποίησαν για την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών. Αλλού, όπως στο Μπάρι και στη Ραβέννα, εργάτες και φοιτητές περιέγραψαν πώς η λιμενική υποδομή χρησιμοποιούνταν, μερικές φορές κρυφά, για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού στο Ισραήλ. 

«Μνημειώδης απεργία»

Οι διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή το βράδυ στη Τσιβιταβέκια, το Λιβόρνο και την Ανκόνα ήταν αξιοσημείωτες, με τους απεργούς στην Ανκόνα να περιγράφουν την ημέρα ως «μνημειώδη». Στη Γένοβα η συμμετοχή ήταν ιδιαίτερα μαζική. Τα μέλη της συλλογικότητας CALP -που είχαν προηγουμένως ορκιστεί ότι «ούτε ένα καρφί» δεν θα έφευγε από το λιμάνι αν το Ισραήλ έκανε επίθεση στο Global Sumud Flotilla- ηγήθηκαν της διαμαρτυρίας. Μιλώντας στα μέσα ενημέρωσης και στους συναγωνιστές τους, τόνισαν ότι η επιτυχία της διεθνούς απεργίας απέδειξε για άλλη μια φορά ότι οι λιμενεργάτες τηρούν τις υποσχέσεις τους.

«Υποσχεθήκαμε να μπλοκάρουμε τα πάντα –και μπλοκάραμε τα πάντα. Υποσχεθήκαμε γενική απεργία –και κάναμε γενική απεργία. Υποσχεθήκαμε διεθνή απεργία –και την κάνουμε, δήλωσαν. Ωστόσο, η διεθνής απεργία των λιμενεργατών δεν είναι το τέλος του δρόμου, τόνισαν οι εργαζόμενοι. «Σήμερα είναι τα λιμάνια, αύριο θα είναι ολόκληρος ο τομέας logistics και μετά θα είναι όλοι οι εργαζόμενοι», κατέληξαν οι απεργοί στη Ραβέννα.

Απεργιακές κινητοποιήσεις έγιναν επίσης στα λιμάνια του Fos-sur-Mer κοντά στη Μασσαλία, στη Βρέμη και το Αμβούργο, καθώς και στην Κορσική. 

Την Πέμπτη 12/2 είναι η σειρά της Βρετανίας για τη δική της ημέρα δράσης στο πλευρό της Παλαιστίνης με επίκεντρο τους χώρους δουλειάς.