Τουλάχιστον 15 νεκροί -έντεκα άντρες και τέσσερις γυναίκες- επιβεβαιωμένα κατακρεουργημένοι. Πάνω από 20 ακόμα πολυτραυματίες -κάποιοι πολύ σοβαρά, ανάμεσά τους δύο έγκυες γυναίκες που έχασαν τα μωρά τους- πολλά παιδιά. Αυτός είναι ο απολογισμός του νέου ρατσιστικού εγκλήματος της κυβέρνησης και του λιμενικού ανοιχτά της Χίου.

Οι δολοφόνοι της Πύλου, που τον Ιούνη του 2023 ρυμούλκησαν και βούλιαξαν το Αντριάνα οδηγώντας στο θάνατο πάνω από 650 ανθρώπους, ξαναχτύπησαν. Με τον “αναβαθμισμένο” τρόπο του εμβολισμού, τον οποίο είχαν χρησιμοποιήσει τον Δεκέμβρη του 2024 όταν οκτώ άνθρωποι βρέθηκαν διαμελισμένοι από προπέλα ανοιχτά της Ρόδου. Όπως το συμπύκνωσαν κάποιοι από τους επιζώντες του νέου ναυαγίου: «Το λιμενικό πέρασε από πάνω μας».

Δεν ήταν καθόλου δεδομένο ότι αυτή η καταγγελία θα βγει δημόσια. Ο μηχανισμός συγκάλυψης που έχει στήσει η κυβέρνηση και “πιάνει δουλειά” σε κάθε της έγκλημα, τέθηκε ξανά σε πλήρη λειτουργία. Τις πρώτες ώρες, και αφού απέκλεισε τόσο το χώρο του λιμανιού όσο και του νοσοκομείου, το λιμενικό έπαιξε μέσω διαρροών ακόμα και με το σενάριο των πυροβολισμών από την προσφυγική βάρκα για να ρίξει την ευθύνη στους “διακινητές” και να καλύψει τη δράση του περιπολικού του.

Τελικά το μάζεψε και κυκλοφόρησε μια ανακοίνωση φωτοτυπία όσων βγάζει τα τελευταία χρόνια, υποστηρίζοντας ότι ο χειριστής της βάρκας δεν συμμορφώθηκε στα ηχητικά και φωτεινά σήματα των λιμενικών και στη συνέχεια έπεσε πάνω τους προκαλώντας την ανατροπή της. Την ίδια στιγμή περιφρουρούσε τους διασωθέντες και επιχειρούσε να πάρει καταθέσεις ενώ ακόμα δεν τους είχαν δει καλά καλά οι γιατροί.

Το αφήγημα του “εμβολισμού” του υπερσύγχρονου και υπερεξοπλισμένου περιπολικού από το υπερφορτωμένο με πρόσφυγες φουσκωτό είναι τερατώδες. Είναι της ίδιας συνομοταξίας με το ότι το ποδήλατο του Λουκμάν "έκλεινε το δρόμο" της μηχανής των δυο χρυσαυγιτών δολοφόνων του. Ωστόσο ήταν οι υγειονομικοί του νοσοκομείου της Χίου που το έσπασαν, όταν από την επόμενη κιόλας μέρα ξεκίνησαν τις αποκαλύψεις τόσο για τα βαριά τραύματα όσο και για τις μαρτυρίες διασωθέντων που τους έλεγαν ότι δεν υπήρξε κανένα φωτεινό ή ηχητικό σήμα από το λιμενικό παρά μόνο είδαν ξαφνικά το περιπολικό να έρχεται κατά πάνω τους.

Έτσι άρχισε να ξετυλίγεται και όλο το κουβάρι, ότι η κάμερα του περιπολικού ήταν κλειστή, ότι τα μέλη του πληρώματός του επικοινωνούσαν με το ΕΚΣΕΔ όχι μέσω του επίσημου συστήματος αλλά με τα κινητά τους, ότι ο κυβερνήτης του δεν έχει καταγράψει λέξη στο ημερολόγιο του πλοίου -με την εξοργιστική δικαιολογία ότι ένας τραυματισμός στο αριστερό χέρι τον εμπόδιζε να γράψει με το δεξί παρότι δεξιόχειρας. Με άλλα λόγια, όπως ακριβώς και στην Πύλο, το κουκούλωμα ξεκίνησε την ώρα της εκτέλεσης του εγκλήματος. Γι’ αυτή την “εμπειρία” άλλωστε αναβαθμίστηκε και παραμένει Αρχηγός του Λιμενικού ο Τρύφων Κοντιζάς, παρότι διώκεται μαζί με άλλους 20 με βαριά κακουργήματα για τη δολοφονία στην Πύλο.

«Βρέθηκα κάτω με τους άλλους νοσηλευτές από την πρώτη στιγμή», δήλωσε ανάμεσα σε άλλα ο νοσηλευτής Γιάννης Κουτσοδόντης. «Ήταν όλοι εδώ και ήταν μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Πρώτη φορά έχουμε δει τόσα πολλά τραύματα. Ήταν σαν να είδες πάρα πολλά τροχαία μαζεμένα. Ήταν 10-11 παιδάκια και πολλοί μεγάλοι με πολύ βαριά τραύματα, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, αιμορραγίες». Και αναρωτήθηκε: «Εμείς όταν μπαίνουμε στο χειρουργείο ακολουθούμε κάποιους κανόνες. Η κάμερα στο πλοίο το λιμενικό γιατί ήταν κλειστή; Αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω».

«Στάζαν αίμα»

«Eίχαμε βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, βαρείς τραυματισμούς, κατάγματα, ρήξη σπλήνας, ρήξη διαφράγματος, κατάγματα αυχένα σε παιδιά, τραυματίες λες και ήταν από πολύνεκρο τροχαίο. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν βαριά χτυπημένοι. Οι σακούλες που βάζαμε τους νεκρούς στάζαν αίμα. Και βέβαια αυτό επιβεβαιώθηκε μετά το πέρας των νεκροτομών από τους ιατροδικαστές που ήρθαν από την Αθήνα», είπε η Μαρία Σαραντίδου, υποδιευθύντρια της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας.

Αλλά και ο Βαγγέλης Κυρηθράς, ένας από τους τρεις δύτες που περισυνέλεξαν τους νεκρούς, δήλωσε: «Ζήσαμε τραγικές στιγμές. Μέσα στο σκάφος πολλά πτώματα, τα περισσότερα τα βγάλαμε εμείς. Η κατάσταση πολύ τραγική, δεν περιγράφεται με λόγια ... Πολλά πτώματα μέσα σε ένα σκάφος. Παραμορφωμένα πρόσωπα, κεφάλια».

Γι' αυτό λύσσαξαν ο Πλεύρης, ο Γεωργιάδης, ο Κικίλιας και όλοι οι κυβερνητικοί. Όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν πίσω από το αφήγημα του “καλού λιμενικού” και των “κακών διακινητών”, είναι ένοχοι για άλλη μία μαζική δολοφονία. Το ομολογούν όταν μιλάνε για την “ανάγκη φύλαξης των συνόρων” και επικαλούνται προκλητικά “το εθνικό που είναι έτη φωτός πιο σημαντικό” από κάποιους νεκρούς πρόσφυγες. Το ίδιο ομολογεί και ο Μητσοτάκης με τη δήλωσή του «το λιμενικό δεν είναι επιτροπή υποδοχής», καλύπτοντας πλήρως την εγκληματική δράση του και δίνοντας το πράσινο φως για τη συνέχισή της.

Όσο για τις υποσχέσεις τους ότι θα γίνει διεξοδική έρευνα από το ίδιο λιμενικό που διέπραξε το έγκλημα, ακούγονται σαν ανέκδοτο. Ήδη, όπως στην Πύλο συνέλαβαν και έκλεισαν στη φυλακή για ένα χρόνο εννιά τυχαίους Αιγύπτιους μέχρι που το κίνημα αλληλεγγύης πέτυχε την αθώωσή τους, έτσι και τώρα από την αρχή στοχοποίησαν έναν Μαροκινό διασωθέντα και τον έστειλαν στη φυλακή. Όπως δήλωσε ο συνήγορός του Αλέξης Γεωργούλης «πέντε άνθρωποι ήδη από το προανακριτικό στάδιο δεν τον αναγνωρίζουν ως τον δράστη, ενώ και στις έξι συμπληρωματικές καταθέσεις που ελήφθησαν από την κυρία Ανακρίτρια, κανένας από τους επιβαίνοντες δεν τον αναγνώρισε ως οδηγό της λέμβου».

Αντίστοιχα ο δεύτερος συνήγορός του, Δημήτρης Χούλης, δήλωσε πως «Όλοι οι μάρτυρες που κατέθεσαν σήμερα λένε ότι δεν υπήρξε κανένα σήμα, καμία προειδοποίηση, κανένα φλας, κανένας φάρος, κανένα φως, κανένα στοπ. Μόνο μία σύγκρουση πάνω τους από το λιμενικό σκάφος... Για άλλη μια φορά είδαμε λιμενικούς που, σύμφωνα με όλες τις καταθέσεις, προκάλεσαν το ατύχημα να κυκλοφορούν ελεύθεροι και ένα θύμα τους να μπαίνει στη φυλακή. Δεν είναι η πρώτη φορά. Το ζήσαμε στην Πύλο, το ζούμε κάθε μέρα».