Ο Μάης είναι μήνας απεργιακού ξεσηκωμού, μαχών στους χώρους δουλειάς και στις σχολές. Δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα με την κυκλοφορία του νέου τεύχους του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω. Γεννημένο από και γραμμένο για τις μάχες της εργατικής τάξης σήμερα, φιλοξενεί στο εξώφυλλο του φωτογραφία από τη φετινή πανεργατική απεργία της Πρωτομαγιάς στην Αθήνα.
Το εύρος των θεμάτων που καλύπτει και τα επιχειρήματα που προσφέρει, ανοίγουν τη συζήτηση με τον καθένα και την καθεμία που έχει ερωτήματα και “ασφυκτιά” με όσα συμβαίνουν. Παράλληλα, οι ξεκάθαρες θέσεις του, η ανάλυση που πατάει πάνω στη μαρξιστική θεωρία και σε ιστορικά παραδείγματα, το καθιστούν πολύτιμο για όλους όσους, όσες και όσα θέλουν να παρέμβουν στην καθημερινότητα και να την αλλάξουν. Γι’ αυτό διαβάστε το, σημειώστε πάνω του, διακινείστε το και ανατρέξτε σε αυτό.
Το κεντρικό άρθρο με τίτλο «Για να τελειώνουμε με την κυβέρνηση των εγκλημάτων. Χτίζουμε Αριστερά της Ανατροπής» το υπογράφει η Μαρία Στύλλου. Πρόκειται για μία ανάλυση της κρίσης που έχει να διαχειριστεί η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα και των στρατηγικών επιλογών με τις οποίες η Αριστερά μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή. Αρχίζει από τα χαρτιά που προσπαθεί να παίξει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ενώ βουλιάζει στη δίνη των σκανδάλων και των εγκλημάτων της και παρουσιάζει την κρίση των από πάνω όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παγκόσμια. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στους εργατικούς αγώνες του προηγούμενου διαστήματος. Έτσι, φτάνει στα ερωτήματα που “καίνε” σήμερα σε σχέση με το μέλλον της Αριστεράς και τη στρατηγική της. «Μέσα σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, είναι αναγκαία μια βασική επιλογή», γράφει η Μαρία Στύλλου. «Υποτάσσονται οι επιλογές μας στις σκοπιμότητες της μάχης των εκλογών ή ξετυλίγονται με γνώμονα τις ανάγκες του εργατικού κινήματος»; Το χτίσιμο δυνατής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς είναι αυτό που θα εξασφαλίσει τη δεύτερη επιλογή και πάνω σε αυτό επιχειρηματολογεί το άρθρο.
Με το άρθρο «Παγκόσμια οικονομία - Πορεία προς το “αδιανόητο”;», ο Πάνος Γκαργκάνας υποστηρίζει ότι οι πολεμικές εξορμήσεις οξύνουν την οικονομική κρίση, αντί να την επιλύουν. Ξεκινώντας από τον πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν και των ανεβοκατεβασμάτων που δημιουργεί στις τιμές των διεθνών χρηματιστηρίων, το άρθρο πραγματεύεται την απειλή μίας νέας οικονομικής κρίσης. «Οι απολογητές του καπιταλισμού πάντα ισχυρίζονται ότι τα όποια προβλήματα ξεκινούν από “εξωγενείς” παράγοντες», γράφει ο Πάνος Γκαργκάνας. «Η κρίση της δεκαετίας του 1970 ήταν “πετρελαϊκή” και τώρα ξανά το πρόβλημα είναι οι αστοχίες του Τραμπ στον Περσικό Κόλπο. Τόσα χρόνια μετά το Κραχ του 1929, οι αστοί οικονομολόγοι εξακολουθούν να μην κατανοούν πώς ξέσπασε η κρίση». Κάνοντας αυτήν τη διαπίστωση, το άρθρο προβάλλει και εξηγεί έννοιες της μαρξιστικής θεωρίας για την κατανόηση της φύσης του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι βασικό για όποιον και όποια θέλει να καταλάβει και να εξηγήσει το πώς δημιουργούνται οι κρίσεις μέσα στον καπιταλισμό.
Επαναστάσεις
Με τις επαναστάσεις του 1936 καταπιάνεται η Λίλιαν Μπουρίτη στο άρθρο της με τίτλο «1936 Χρονιά επαναστάσεων». Με αφορμή την επέτειο των 90 χρόνων από την επανάσταση στην Ισπανία, τις καταλήψεις στη Γαλλία και τις μέρες του '36 στην Ελλάδα το άρθρο γράφει για την δεκαετία του '30 και μας κάνει να κατανοήσουμε τη γέννηση τους. «Η κυρίαρχη άποψη στην ιστορία βλέπει μια ευθεία γραμμή ανάμεσα στην παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 1929, το φασισμό και το ξέσπασμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Η άποψη δηλαδή ότι η κρίση έκανε αναπόφευκτη την άνοδο του Χίτλερ, αυτή με τη σειρά της τον πόλεμο και το μόνο που θα μπορούσε να βάλει τέρμα σε αυτή τη φρίκη ήταν η πολεμική ισχύς των Συμμάχων. Είναι μια διήγηση που εξαφανίζει την κινητήριο δύναμη της ιστορίας: την ταξική πάλη», γράφει η Λίλιαν Μπουρίτη. Σημαντικό στοιχείο του άρθρου είναι η εξήγηση των στρατηγικών επιλογών που οδήγησαν στην ήττα τις επαναστάσεις αυτές. Αυτή η εξήγηση αποτελεί κλειδί για όλους και όλες που παλεύουν για την επαναστατική ανατροπή στο σήμερα.
Για όλους όσους παλεύουν και επιθυμούν να καταλάβουν τη στρατηγική των από πάνω και εν προκειμένω του Τραμπ, προορίζεται το άρθρο του Γιώργου Πίττα με τίτλο «Ο Τραμπ στα Στενά - από το Ορμούζ μέχρι τη Μινεσότα και το Σικάγο». Όπως υποδηλώνει και ο τίτλος, ο συγγραφέας αναλύει τα αδιέξοδα της στρατηγικής του ‘’πλανητάρχη” και την πρωτοφανή ταξική πόλωση που επικρατεί στις ΗΠΑ. Με ζωντάνια περιγράφει τα τεράστια αντιπολεμικά συλλαλητήρια του προηγούμενου διαστήματος στις ΗΠΑ. Το πιο σημαντικό είναι ότι τους δίνει τον ιστορικό τους χαρακτήρα, κάνοντας τα κομμάτι και συγκρίνοντας τα με το αντιπολεμικό κίνημα των προηγούμενων δεκαετιών.
Στο άρθρο «Γυναίκες και πόλεμος- επαναστατική παράδοση αντίστασης και απελευθέρωσης», η Κατερίνα Θωίδου θυμίζει την ιστορία του κινήματος για την απελευθέρωση των γυναικών. Το άρθρο είναι πολύτιμο γιατί συγκεντρώνει την ιστορία αντίστασης του γυναικείου κινήματος, η οποία σίγουρα δεν έχει κεντρικό ρόλο ή απουσιάζει από την κυρίαρχη αφήγηση της ιστορίας. Ξεκινά από τα τεράστια βάρη που έχουν να αντιμετωπίσουν οι γυναίκες της εργατικής τάξης εξαιτίας του πολέμου. Γράφει για την τεράστια αντίσταση που ξεδιπλώθηκε στα παγκόσμια συλλαλητήρια της 8ης Μάρτη φέτος. Και δίνει την ιστορική προοπτική. Ξεκινώντας από τις γυναίκες της Πετρούπολης το 1917, μας μεταφέρει στις γυναίκες της Αντίστασης στην Ελλάδα τη δεκαετία του ‘40, τις γυναίκες του Μάη του ‘68, φτάνοντας στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις της δεκαετίας του ‘90. Τα στοιχεία για τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις της δεκαετίας του ‘90 με την ΟΣΕ, οργάνωση από την οποία προέρχεται το ΣΕΚ είναι εντυπωσιακά.
Από τον στόλο αλληλεγγύης που στα τέλη Μάρτη μετέφερε τρόφιμα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης στην Κούβα ξεκινά ο Κώστας Πολύδωρος στο άρθρο του «Αλληλεγγύη στην Κούβα». Το άρθρο θυμίζει την ιστορία της αντίστασης στην Κούβα, και το που έχει τις ρίζες του το σημερινό καθεστώς, υποστηρίζοντας γιατί η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση είναι πιο απαραίτητα από ποτέ. Αυτό το κάνει παραθέτοντας αποσπάσματα από τα γραπτά των ηγετών του αγώνα ενάντια στην Ισπανική αποικιοκρατία, από Κουβανούς συγγραφείς, ιστορικούς και ποιητές. Οι πληροφορίες χρησιμοποιούνται με μαεστρία στην κεντρική ανάλυση του άρθρου για την Επανάσταση και τη φύση του κουβανικού καθεστώτος.
Ξεχωριστή θέση στο τεύχος του περιοδικού έχουν οι δύο βιβλιοκριτικές. Η Φύλλια Πολίτη, γράφει για το βιβλίο «Ιράν, Ιμπεριαλισμός και Πόλεμος, Αντίσταση και Επανάσταση» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο με επιμέλεια του Λέανδρου Μπόλαρη. Η Φύλλια Πολίτη θυμίζει σύντομα την ιστορία του Ιράν και ανοίγει την όρεξη για να διαβάσουμε το ίδιο το βιβλίο. Το βιβλίο «Η μπάλα σε λάθος πόδια» του Δημήτρη Ραπίδη παρουσιάζεται από τον Νεκτάριο Δαργάκη. Κυκλοφόρησε από τις Απρόβλεπτες εκδόσεις τον Οκτώβριο του 2025 και είναι μία περιήγηση στο sportwashing με κοινό σημείο αναφοράς το ποδόσφαιρο. Από τα στοιχεία που ξεχωρίζει ο Νεκτάριος Δαργάκης, μας προϊδεάζει για ένα πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα.