Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης
Ο Μαρξισμός φέτος έρχεται μέσα σε εκρηκτικές συνθήκες κρίσης από τα πάνω, καθώς η κυβέρνηση του Μητσοτάκη καταρρέει και η πολιτική σκηνή της αστικής δημοκρατίας παλεύει να συγκροτήσει μια αντιπρόταση στην ευτελισμένη ηγεσία του.
Αυτή η κρίση αναδεικνύει ακριβώς την ανάγκη συζήτησης και ανάλυσης της ουσίας του καπιταλισμού, και πιο σημαντικά της οργάνωσης της επαναστατικής αριστεράς ώστε να μπορεί να απαντήσει δυναμικά στις προκλήσεις της επόμενης περιόδου.
Η δημιουργία ενός κέντρου συζητήσεων με τη μορφή του τετραήμερου φεστιβάλ του Μαρξισμού όπου συναντιόνται αγωνιστές από όλους τους χώρους και πολλά μέρη του κόσμου, είναι η ουσία της Αριστεράς που θέλουμε να ενισχύσουμε. Φοιτητές, πανεπιστημιακοί, εργάτες, συνδικαλιστές, ακτιβιστές ανοίγουν πλατιά τη συζήτηση στη βάση τόσο της επαναστατικής θεωρίας όσο και της εμπειρίας τους, μια εμπειρία που θέλουν να μοιραστούν με τον κόσμο που ακούει και θέλει επίσης να συμβάλλει στη συζήτηση.
Η επιλογή του χώρου του φεστιβάλ, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, αναδεικνύει επίσης αυτή τη δυναμική διαλύοντας την αντίληψη ότι τα πανεπιστήμια είναι στείροι χώροι επαγγελματικής κατάρτισης αλλά ότι, αντίθετα, πρόκειται για ελεύθερα κέντρα πολιτικοποίησης και διακίνησης ιδεών. Σας προσκαλούμε, λοιπόν, να έρθετε στο φεστιβάλ του Μαρξισμού και να συμβάλλετε ενεργά στη διαμόρφωση της συζήτησης αυτού του πολιτικού και καλλιτεχνικού συγκερασμού. Για να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό, και να αλλάξουμε τον κόσμο!
Ίρις Αρβανίτη,
φοιτήτρια Φιλοσοφικής Αθήνας
Οι ιδιωτικοποιήσεις στους σιδηροδρόμους απέδειξαν με τον πιο σκληρό τρόπο ότι το κέρδος και η ασφάλεια δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Όταν οι μεταφορές παραδίδονται στα επιχειρηματικά συμφέροντα, οι εργαζόμενοι γίνονται αναλώσιμοι και η ανθρώπινη ζωή αντιμετωπίζεται ως κόστος.
Η υποστελέχωση, η διάλυση των υποδομών, οι ελλείψεις σε μέτρα ασφαλείας και η εντατικοποίηση της εργασίας είναι το πραγματικό αποτέλεσμα της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων.
Εμείς, οι συνδικαλιστές στον σιδηρόδρομο, απαιτούμε τώρα την πλήρη κρατικοποίηση όλων των σιδηροδρομικών εταιριών με ενιαίο δημόσιο φορέα μεταφορών υπό κοινωνικό έλεγχο.
Ο σιδηρόδρομος είναι κοινωνικό αγαθό και όχι πεδίο κερδοσκοπίας για εταιρίες και επενδυτικά συμφέροντα.
Οι ζωές των εργαζομένων αξίζουν περισσότερο από τα κέρδη τους.
Αυτός ο αγώνας χρειάζεται πραγματικά ΑΡΙΣΤΕΡΑ στηρίγματα, ταξικά σωματεία και οργανωμένους εργαζόμενους μέσα στους χώρους δουλειάς. Γιατί όπου δεν υπάρχει ισχυρή συνδικαλιστική οργάνωση, κυριαρχεί η εργοδοτική ασυδοσία. Το παράδειγμα της Βιολάντα είναι χαρακτηριστικό. Το τραγικό δυστύχημα με τις πέντε νεκρές εργάτριες αποκάλυψε τι σημαίνει εργασία χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, χωρίς προστασία και χωρίς δύναμη των εργαζομένων απέναντι στην εργοδοσία.
Τα δικαιώματα και η ασφάλεια δεν χαρίζονται. Κατακτώνται μόνο με συλλογικό αγώνα, αλληλεγγύη και σύγκρουση απέναντι σε πολιτικές που θυσιάζουν ανθρώπινες ζωές για τα κέρδη των λίγων.
Παντελής Μπαριανός,
αντιπρόεδρος Σωματείου ΟΣΕ (ΣΕΟ)
Ο Μαρξισμός 2026 αποτελεί, όπως κάθε χρόνο, ένα σημείο συνάντησης για όλες και όλους που παλεύουμε απέναντι στην κρίση, τον πόλεμο, τον ρατσισμό και την επίθεση στα δημόσια αγαθά.
Σε μια περίοδο όπου οι κυβερνήσεις κλιμακώνουν την καταστολή και τις ιδιωτικοποιήσεις, εμπλέκονται ενεργά σε πολεμικές συγκρούσεις και καταστρατηγούν σε κάθε ευκαιρία το δικαίωμα της εργατικής τάξης στην κάλυψη των βασικών της αναγκών –από τους βιώσιμους μισθούς μέχρι τη δημόσια Υγεία και Παιδεία– γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη για μια επαναστατική προοπτική.
Ως εργαζόμενη στην εκπαίδευση, έρχομαι καθημερινά αντιμέτωπη με την ανασφάλεια, την εντατικοποίηση και την απαξίωση του κλάδου μας. Ταυτόχρονα, όμως, βλέπω και τη μαχητικότητα με την οποία το εκπαιδευτικό κίνημα απαντά σε αυτές τις προκλήσεις. Αυτή η εμπειρία αποδεικνύει ότι η συλλογική δράση μπορεί να μετατρέπει τη δυσκολία σε δύναμη.
Το φετινό πρόγραμμα ανοίγει όλα τα κρίσιμα μέτωπα: την αντιπολεμική πάλη απέναντι στις ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις, τη μάχη ενάντια στην ακροδεξιά και τον φασισμό, την υπεράσπιση της δημόσιας Παιδείας και Υγείας, την κλιματική κρίση, την καταστολή και τις εργατικές αντιστάσεις που ξεσπούν παντού. Είναι ένας χώρος όπου οι ιδέες του μαρξισμού συναντούν τους πραγματικούς αγώνες, με στόχο να βρούμε τρόπους να μετατρέψουμε τη θεωρία σε πράξη και σε οργανωμένη πάλη.
Γι’ αυτό έχει σημασία να είμαστε εκεί: για να δυναμώσουμε το κίνημα, να συντονίσουμε τις μάχες και να οργανώσουμε τις νίκες που έχουμε μπροστά μας.
Ειρήνη Αυγουστάκη,
αναπληρώτρια νηπιαγωγός
Οι εργάτες στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος μαζί με το σωματείο μας πραγματοποιήσαμε στάση εργασίας την Τρίτη 12 Μάη και πορεία στο υπουργείο Ναυτιλίας. Διεκδικούμε μέτρα προστασίας και ελέγχους και όχι να πηγαίνουμε για δουλειά και να μην ξέρουμε αν το απόγευμα θα γυρίσουμε σπίτια μας ζωντανοί.
Οι εργολάβοι και τα αφεντικά δεν νοιάζονται για αυτό με αποτέλεσμα ακόμα και όταν το σωματείο διεκδικεί να βάζουν τραμπούκους να απειλούν μέλη του σωματείου μας. Δεν θα επιτρέψουμε να σηκώνεται χέρι να χτυπήσει εργάτες στη Ζώνη. Θέλουμε να τηρούνται τα μέτρα ασφαλείας, να στηριχθούν οι 5μελείς επιτροπές ελέγχου, να δοθούν αυξήσεις που είναι ανάλογες με τις ανάγκες μας και να επαναλειτουργήσει το Κέντρο Υγείας και ο Πυροσβεστικός Σταθμός Περάματος.
Δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε, θα παλέψουμε μέχρι τέλους, δεν τους χαρίζουμε τις ζωές μας. Το φεστιβάλ Μαρξισμός είναι η καλύτερη ευκαιρία για να συζητήσουμε για το εργατικό κίνημα και την προοπτική και με ποιον τρόπο μπορούμε να φτάσουμε στη νίκη, όχι μόνο για να γκρεμίσουμε αυτή την κυβέρνηση αλλά για να βάλουμε τις ζωές μας συνολικά πάνω από τα κέρδη τους.
Ως νέο μέλος φέτος είναι η πρώτη φορά που θα παρακολουθήσω το φεστιβάλ επαναστατικών ιδεών Μαρξισμός, το οποίο εδώ και αρκετά χρόνια διοργανώνει το ΣΕΚ.
Σε μια χρονική στιγμή όπου το παγκόσμιο επαναστατικό κίνημα εξεγείρεται και γίνεται όλο και πιο μαζικό ενάντια στην βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος που επιφέρει οικονομικές ανισότητες, πόλεμο, ρατσισμό, καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και περιβαλλοντική καταστροφή, η ανάγκη για οργανωμένη δράση του εργατικού κινήματος είναι μεγαλύτερη από ποτέ.
Σημαντικό εργαλείο για την δράση αυτή αποτελεί το φεστιβάλ ΜΑΡΞΙΣΜΌΣ 2026. Μέσα από ομιλίες, συζητήσεις και ανταλλαγή εμπειριών περιμένω να δοθούν απαντήσεις και εφόδια που θα μας φέρουν όλους κοντά δίνοντάς μας ώθηση ως εργατική τάξη για τον αντιφασιστικό αγώνα και τις σύγχρονες κοινωνικές διεκδικήσεις. Ραντεβού λοιπόν στον Μαρξισμό με ενωτική διάθεση για να οπλιστούμε με ιδέες ώστε να παλέψουμε για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση και καταστροφή της φύσης. ΚΑΛΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ!
Μπέσσυ Κούκου,
ιδιωτική υπάλληλος
Σε μια περίοδο έντονης κλιμάκωσης των πολεμικών συρράξεων και με την απειλή μιας γενικευμένης σύγκρουσης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου να ελλοχεύει σαν καρμανιόλα πάνω απ’ τα κεφάλια μας, η θέση της εξουσίας στη χώρα μας είναι σαφέστατη.
Με τους γενοκτόνους μέχρι την καταστροφή. Επιστρατεύοντας πολεμοχαρή σενάρια περί συμμαχίας για προστασία από τον «κίνδυνο» της Τουρκίας, μας προετοιμάζουν το ξύλινο κοστούμι με τη σημαία της Ευρώπης για σάβανο.
Τα σκάνδαλα χτυπάνε το ένα μετά το άλλο με τη δικαιοσύνη ανύπαρκτη. Την ίδια στιγμή η καθημερινότητα για τον απλό πολίτη είναι ανυπόφορη, με αστείους μισθούς και απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και την εργοδοτική αυθαιρεσία να χτυπάει κόκκινο. Μας κουνάνε το δάχτυλο με χέρια βουτηγμένα στο αίμα. Η οργή ξεχειλίζει, αλλά δεν πρέπει να μας τυφλώσει. Ο «Μαρξισμός» προσφέρεται για επικοινωνία μεταξύ των κινημάτων διεθνώς, μια ευκαιρία να δούμε πόσο δυνατό είναι πραγματικά το κίνημα και πώς το καθένα μας έχει θέση σε αυτό.