Ενώ, σύμφωνα με τις «διαρροές» στα ΜΜΕ, ο Τσίπρας ετοιμάζεται να ανακοινώσει το νέο κόμμα του τις επόμενες μέρες, η κρίση στη Νέα Αριστερά εντείνεται. Την Παρασκευή ο βουλευτής Ροδόπης της ΝΕ.ΑΡ Φερχάτ Οζγκιούρ, ανακοίνωσε την ανεξαρτητοποίησή του, λίγες μέρες πριν είχε συμμετάσχει στην εκδήλωση του Αλ. Τσίπρα στο Χαλάνδρι.
Η Ε. Αχτσιόγλου δεν έκανε ακόμα αυτό το βήμα, αλλά σε συνέντευξή της στην Εφημερίδα των Συντακτών δήλωσε ότι χρειάζεται «πολιτική πανστρατιά της πληθυντικής Αριστεράς», ότι η ίδια είναι «παρούσα και αφοσιωμένη τον αγώνα για την ανατροπή της κυβέρνησης της Δεξιάς» κι ότι «ο Αλέξης Τσίπρας αντικειμενικά παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη μάχη». Η Αχτσιόγλου είχε βάλει υποψηφιότητα για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ κόντρα στον Κασσελάκη, τον τότε εκλεκτό του Τσίπρα. Σήμερα του αναγνωρίζει «πρωταγωνιστικό ρόλο». Ο «εξώστης» να είναι καλά.
Η απάντηση ήρθε με ανακοίνωση «κύκλων της Πειραιώς», δηλαδή της ηγεσίας της ΝΕ.ΑΡ: «όσοι και όσες αμφιταλαντεύονται, οφείλουν να αποφασίσουν γρήγορα, με σεβασμό στα μέλη του κόμματος και στη δημοκρατική παράδοση της Αριστεράς, που επιβάλλει ενημέρωση και συζήτηση εντός των οργάνων».
Όσο για το επίδικο, η ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου αναφέρει ότι: «Η Νέα Αριστερά έχει οριοθετηθεί με σαφήνεια απέναντι στο κόμμα Τσίπρα» κι ότι «Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και το κόμμα Τσίπρα, όπως φαίνεται, αδυνατούν να διαμορφώσουν μία ανταγωνιστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και εμμένουν στο δόγμα της ‘υπεύθυνης αντιπολίτευσης’, με απονευρωμένες πολιτικές προτάσεις, αποφεύγοντας να αντιμετωπίσουν τον πυρήνα των προβλημάτων για να μην συγκρουστούν με τα μεγάλα συμφέροντα».
Κριτική
Όμως, αυτή η κριτική δεν λέει πολλά, γιατί η ίδια η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς αποφεύγει τον «πυρήνα των προβλημάτων». Όταν η «εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης» που δηλώνει ότι επεξεργάζεται δεν έχει κάνει ένα βήμα αριστερά από την περίοδο 2015-2019, τότε είναι επόμενο το κόμμα να έρχεται στα πρόθυρα της διάλυσης τις παραμονές της κίνησης του ενσαρκωτή αυτής της περιόδου, δηλαδή του Τσίπρα.
Όπως επεσήμαινε ο Γιώργος Ράγκος στην Εργατική Αλληλεγγύη της 7/4/2026 «Η συζήτηση για το 2015 δεν αποτελεί μία συζήτηση για το "παρελθόν", που "αναπαράγει παλιές διαιρετικές τομές", δεν "απαντάει στο τι χρειάζεται η κοινωνία σήμερα" και, πολύ περισσότερο, "ενισχύει τον Μητσοτάκη". Το αντίθετο. Η υπεράσπιση (και) από πλευράς Σακελλαρίδη αυτών των επιλογών δείχνει ότι ο αριστερός "ρεαλισμός" της υποταγής στις απαιτήσεις της αστικής τάξης όταν τα πράγματα "ζορίζουν" είναι και τα όρια της "πλουραλιστικής, ανανεωτικής Αριστεράς". Αυτό είναι "βούτυρο στο ψωμί" του κάθε Μητσοτάκη».
Χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες εγκατέλειψαν τον ΣΥΡΙΖΑ και εντάχθηκαν στη ΝΕ.ΑΡ με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα γίνουν πραγματικά βήματα προς τ’ αριστερά, τόσο στις πολιτικές θέσεις όσο και στην παρέμβαση στο κίνημα. Δεν έγιναν. Γιατί η ΝΕ.ΑΡ μοιράστηκε εξαρχής τον στρατηγικό ορίζοντα του ΣΥΡΙΖΑ, τον δρόμο της μεταρρύθμισης του συστήματος και όχι της ανατροπής του. Αυτός ο δρόμος οδήγησε στη δεξιά κατρακύλα του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη τη γραμμή του μετώπου.
Η μόνη νικηφόρα απάντηση είναι το δυνάμωμα της επαναστατικής Αριστεράς. Της Αριστεράς της ανατροπής. Αυτή είναι και μόνη διέξοδος για τον κόσμο που απογοητεύτηκε από τα αδιέξοδα της ΝΕΑΡ.