Το συνέδριο της ΝΔ ξεκινάει την Παρασκευή 15 Μάη και ουσιαστικά θα είναι η έναρξη της επίσημης προεκλογικής περιόδου από τον Μητσοτάκη. Βέβαια, είναι τέτοια η κρίση της κυβέρνησης που ακόμα κι αυτός δεν ξέρει πότε θα τις κηρύξει. Μπορεί να δηλώνει, όπως στην ομιλία του στην Κ.Ο στις 7/5 ότι «είμαστε η μόνη εθνική δύναμη σιγουριάς, ασφάλειας και προοπτικής» αλλά αυτά τα παραμύθια δεν πείθουν ούτε το κομματικό ακροατήριο της Δεξιάς.
Αυτό που ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης στη συνεδρίαση της Κ.Ο ήταν η έναρξη της διαδικασίας για τη συνταγματική αναθεώρηση. Μέσα στον Μάη θα γίνει κι η επίσημη κατάθεση των προτάσεων στη Βουλή και θα συγκροτηθεί η σχετική επιτροπή. Η παρούσα Βουλή θα κάνει δυο ψηφοφορίες, με απόσταση ενός μήνα μεταξύ τους, για το ποιες διατάξεις θα παραπεμφθούν στην επόμενη Βουλή που θα είναι αναθεωρητική.
Η αναθεώρηση του Συντάγματος προς το χειρότερο έχει μεγάλη παράδοση στη Δεξιά. Αρκεί να θυμηθούμε την αυταρχική «βαθεία τομή» που προσπάθησε να περάσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1963, πριν τον σαρώσει το «πεζοδρόμιο» μετά τη δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη. Να θυμηθούμε το αρχικό σχέδιο Συντάγματος -πάλι από τον Καραμανλή- το 1975 που πρόβλεπε μέχρι και τη δυνατότητα για «διοικητική εκτόπιση» (δηλαδή εξορία) και τη δικαστική διάλυση κομμάτων. Ή το κίνημα των καταλήψεων που απέκρουσε την αναθεώρηση του άρθρου 16 το 2006-7.
Τώρα ο Μητσοτάκης επανέρχεται στον τόπο του εγκλήματος. Δεν μιλάει για «βαθεία τομή» αλλά για «τολμηρή αναθεώρηση». Οι προτάσεις που κατέθεσε είναι ένα μείγμα υποκρισίας και -σε κάποιες από αυτές- γελοιότητας που όμως δεν κρύβουν τις βασικές αιχμές. Να θωρακίσουν ακόμα περισσότερο την άρχουσα τάξη και τα συμφέροντά της και να περιορίσουν ασφυκτικά τους ορίζοντες για την Αριστερά και το κίνημα.
«Κόφτης»
«Συνταγματική πρόβλεψη ότι κάθε κρατική δαπάνη θα πρέπει να είναι δημοσιονομικά βιώσιμη» είπε ο Μητσοτάκης. Δηλαδή «να κατοχυρώσουμε συνταγματικά ότι αυτό το οποίο πέτυχε η κυβέρνησή μας ως αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής, να μπορεί να παράγει, δηλαδή, πρωτογενή πλεονάσματα, να μειώνει το χρέος με τον γρηγορότερο ρυθμό από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα». Όλες οι διεκδικήσεις για κοινωνικές δαπάνες, αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις θα έρχονται αντιμέτωπες με αυτόν τον «κόφτη».
Την ίδια στιγμή βέβαια προτείνεται «Δυνατότητα παροχής κινήτρων για τη διατήρηση σταθερού φορολογικού πλαισίου σε στρατηγικές ιδιωτικές επενδύσεις που είναι κρίσιμες για την εθνική οικονομία». Κι άλλα δώρα δηλαδή στα λαμόγια της αγοράς και των ιδιωτικοποιήσεων. Άλλωστε, και το ισχύον Σύνταγμα, στο άρθρο 107, προβλέπει την πιο σκανδαλώδη μεταχείριση των «εθνικών πρωταθλητών», του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Και επειδή η προσοχή στη λεπτομέρεια μετράει, στο ίδιο πνεύμα προτείνεται η επέκταση της συνταγματικής προστασίας από την «ατομική ιδιοκτησία» στην «περιουσία», δηλαδή σε μετοχές, ομόλογα, πνευματικά δικαιώματα.
«Προτείνουμε» είπε ο Μητσοτάκης «να επανακαθοριστεί η έννοια της μονιμότητας, με καθιέρωση συνταγματική της καθολικής αξιολόγησης και η εξέλιξη των υπαλλήλων να συνδέεται στο εξής με την απόδοσή τους». Πέρα από τα -δικαιολογημένα- αστεία για την απόδοση των «αρίστων» της ΝΔ, πρόκειται για μια επίθεση που συνδυάζει τον αυταρχισμό με την ιδιωτικοποίηση. Γι’ αυτό οι εκπαιδευτικοί δίνουν χρόνια αγώνα ενάντια στην «αξιολόγηση», με χιλιάδες διώξεις.
Και βέβαια η κυβέρνηση επιμένει στην αναθεώρηση του άρθρου 16, για να μπορούν να ιδρύονται ελεύθερα «μη-κρατικά, μη-κερδοσκοπικά πανεπιστήμια», σαν κι αυτά που ήδη έχουν ιδρυθεί. Παιδεία για αυτούς που έχουν να πληρώσουν, για τους υπόλοιπους διαγραφές και καταστολή, αυτό είναι το «εκσυγχρονιστικό» όραμα της ΝΔ.
Φάρσα
Στο ίδιο πνεύμα είναι κι οι «θεσμικές» προτάσεις. Η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών καταλήγει σε φάρσα με τη ΝΔ να προτείνει ουσιαστικά ότι η παραπομπή θα είναι υπόθεση της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Το ίδιο και με την επιλογή της ηγεσίας της «Δικαιοσύνης», για την ακρίβεια της δικαστικής εξουσίας, ή των «ανεξάρτητων αρχών» που έχουν παίξει τον δικό τους ρόλο στην «απελευθέρωση της αγοράς» για παράδειγμα.
Από κει και πέρα, η υποκρισία πάει σύννεφο. Στις προτάσεις της αναθεώρησης υπάρχουν προβλέψεις για την προστασία του «πρωτογενούς τομέα» της οικονομίας, τη στιγμή που οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι βιώνουν την καταστροφή από τις πολιτικές της ΝΔ και της Ε.Ε προς όφελος των καπιταλιστών και των πολυεθνικών. Έχουν το θράσος να μιλάνε για προστασία από τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης ενώ πριμοδοτούν τις εξορύξεις και βαυκαλίζονται ότι κάνουν την Ελλάδα «ενεργειακό κόμβο» μεταφοράς LNG. Η κυβέρνηση των υποκλοπών μιλάει για προστασία από τους «αλγόριθμους» της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης καταδίκασαν τις προτάσεις του Μητσοτάκη για τη συνταγματική αναθεώρηση. Συνήθως με βασική αιχμή ότι πρόκειται για προσπάθεια αντιπερισπασμού, μετακίνησης της «ατζέντας» από τα σκάνδαλα και τα λοιπά αίσχη της ΝΔ και για αναθεώρηση άρθρων του Συντάγματος που ήδη παραβιάζει η κυβέρνηση. Αν το εννοούν, πρέπει να απέχουν από κάθε διαδικασία στη σημερινή βουλή.
Αλλά δεν αρκεί αυτό. Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει τις επιθέσεις της κι η δύναμη που μπορεί να τις τσακίσει είναι το εργατικό κίνημα. Όχι με λόγια αλλά με κλιμάκωση και γενίκευση των απεργιών που θα ανατρέψουν την κυβέρνηση της φτώχειας, του πολέμου και των σκανδάλων.
Έχουμε κάθε λόγο να δυναμώσουμε το εργατικό κίνημα ώστε να είναι σε θέση να επιβάλλει τα δίκια του με την οργανωμένη δύναμή του απέναντι σε κάθε διαχειριστή του συστήματος εξασφαλίζοντας και διευρύνοντας τα δικαιώματα όλων. Και γι’ αυτό χρειάζεται να δυναμώσουμε την επαναστατική Αριστερά που λέει ότι η πραγματική εξασφάλιση των δικαιωμάτων της πλειοψηφίας δεν περνάει από τη μεταρρύθμιση των «θεσμών» αλλά από την επαναστατική ανατροπή του σημερινού κράτους και το χτίσιμο των θεσμών της εργατικής δημοκρατίας.