Ο τουρισμός έχει πολύ μεγάλη συμβολή στο ΑΕΠ της κυπριακής δημοκρατίας. Είναι τουλάχιστον το 14% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Για να καταλάβετε, το 2025 επισκέφθηκαν στην Κύπρο 4,5 εκατομμύρια τουρίστες, 7 φορές ο πληθυσμός του νησιού.
Οι αφίξεις τον Απρίλιο μειώθηκαν σχεδόν 30%. Μιλούμε για μια μείωση της τάξης των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Στην φάση του πολέμου των Αμερικανών και των Ισραηλινών εναντίον του Ιράν, ένα drone έπεσε στην περιοχή των βάσεων. Και ήρθε ο Χριστοδουλίδης για να βάλει το αυτογκόλ. Βγήκε και είπε ότι η Κύπρος κινδυνεύει και κάλεσε το σύνολο της Ε.Ε να βοηθήσουν. Ο Μητσοτάκης έστειλε τέσσερα F16 και την φρεγάτα Κίμων. Η θάλασσα της Λεμεσού και της Λάρνακας γέμισε φρεγάτες, πολεμικά πλοία και αεροπλανοφόρα. Ο Χριστοδουλίδης όταν τον επισκέφθηκε ο Μακρόν και ο Μητσοτάκης μίλησε με φόντο τα F-16 λέγοντας ότι υπήρξε κίνδυνος αλλά εδώ μας στηρίζουν όλοι στρατιωτικά.
Δεν ξέρω μετά από αυτές τις δηλώσεις κατά πόσο οι τουρίστες θα έρθουν στην Κύπρο να κολυμπήσουν με φόντο τα πολεμικά πλοία και τον κίνδυνο να πέσει κανά drone στο κεφάλι τους.
Ο Χριστοδουλίδης ήταν ο πρώτος από τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που στην κορύφωση της επίθεσης στο Ιράν επισκέφθηκε το Ισραήλ και αντάλλασσε φιλιά και αγκαλιές με τον καταδικασμένο από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σαν εγκληματία πολέμου Νετανιάχου.
Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής τα βλέπουμε καθημερινά. Τα είδαμε με τους εθελοντές του Global Sumud Flotilla όπου πήγαινε τροφές και φάρμακα για την Γάζα το οποίο έφτασε έξω από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου, έστειλε SOS το οποίο πήραν οι αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά το αγνόησαν. Κι όταν οι Ισραηλινοί έκαναν ρεσάλτο και άρπαξαν όλον αυτόν τον κόσμο τον φυλάκισαν και τον βασάνιζαν ο Χριστοδουλίδης έκανε ότι δεν ήξερε. Ευτυχώς μετά τις διεθνείς πιέσεις το Ισραήλ αναγκάστηκε να τους απελευθερώσει, αλλά σε αυτή τη βαρβαρότητα ο Χριστοδουλίδης κοίταζε το ταβάνι.
Όλη αυτή η βαρβαρότητα πυροδοτεί ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη. Τα ΜΜΕ φέρνουν καθημερινά μέσα στα σπίτια μας τις εικόνες από το τι γίνεται στη Παλαιστίνη, τα σκοτωμένα μωρά, την καταστροφή. Κινητοποιείται πάρα πολύς κόσμος σε ολόκληρο το πλανήτη το ίδιο και στην Κύπρο. Χτες έγιναν στη Λευκωσία δύο μεγάλες διαδηλώσεις με τη μεγαλύτερη συμμετοχή των τελευταίων δύο χρόνων. Στη Λεμεσό η διαδήλωση είχε φόντο τα πολεμικά πλοία. Το ίδιο και στη Λάρνακα.
Πολλές εκδηλώσεις που γίνονταν ανεξάρτητα από αυτό όπως είναι το ετήσιο μνημόσυνο των Καβάζογλου Μισιαούλη, δύο ηρώων της ελληνοτουρκικής φιλίας και της επαναπροσέγγισης, πέρα από τα συνθήματα της ελληνοτουρκικής φιλίας είχαν και τα αντιπολεμικά ενάντια στη συμμετοχή της Κύπρου στον πόλεμο. Σε όλες τις εκδηλώσεις που έγιναν κυριαρχεί το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» αλλά και ένα δικό μας σύνθημα που έχει αγκαλιάσει ο κόσμος: «Νίκο, Νίκο, you can't hide you support the genocide».
Όλες αυτές οι κινητοποιήσεις στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι δικοινοτικές. Συμμετέχουν ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι και σε πολλές συμμετέχουν και άνθρωποι από άλλες χώρες. Όταν λέμε κινητοποιήσεις δεν αναφέρομαι μόνο σε διαδηλώσεις αλλά σε όλες τις δραστηριότητες. Πολιτικές εκδηλώσεις, αθλητικές, παιδικές, κοινωνικές, εκδρομές, ακόμα και θεατρικές.
Στήνονται αντιπολεμικές θεατρικές παραστάσεις δικοινοτικές. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι ηθοποιοί παίζουν τους ρόλους τους μιλώντας τη γλώσσα τους ο καθένας με τους αντίστοιχους υπότιτλους. Άμα θέλει το κίνημα βρίσκει τους τρόπους και προχωρά τα επίπεδα της συνεννόησης και της λειτουργίας του. Τέτοιες εκδηλώσεις γίνονται συνήθως από την Αριστερά και το συνδικάτο της.
Η φετινή Πρωτομαγιά ήταν επίσης δικοινοτική. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες Πρωτομαγιές που ζήσαμε, όπου ξεκίνησαν δύο πορείες και συναντήθηκαν στη νεκρή ζώνη σε μια από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις η οποία είχε στις αιχμές της και την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Το κεντρικό σύνθημα ήταν Kibris'ta baris engellenemez που σημαίνει «Η ειρήνη στην Κύπρο δεν μπορεί να εμποδιστεί».
Την Κυριακή έχουμε βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο. Oι δημοσκοπήσεις δίνουν πρώτα κόμματα το δεξιό ΔΗΣΥ και το αριστερό ΑΚΕΛ και τρίτο κόμμα τους νεοναζί του ΕΛΑΜ.
Προγραμματίζουμε με τη Συμμαχία Ενάντια στην Ξενοφοβία τον Ρατσισμό και τον Φασισμό μια νέα δικοινοτική εκδήλωση - πορεία τον Ιούνιο κι αυτήν την ώρα που μιλάμε συνεδριάζει το συντονιστικό για να την οργανώσει. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών εμείς θα συνεχίσουμε και θα εντείνουμε τον αγώνα μας ενάντια στον εθνικισμό και τον πόλεμο μέχρι την τελική νίκη.
Ντίνος Αγιομαμίτης,
Εργατική Δημοκρατία, Κύπρος
Τα γεγονότα του τελευταίου διαστήματος και ειδικά η επίθεση με drone στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι Κύπρου άνοιξε μια τεράστια συζήτηση γιατί ο πόλεμος μοιάζει ότι είναι πολύ πιο κοντά σε σχέση με το τι μπορεί να έλεγαν, αλλά αναδεικνύει και το ποιος είναι ο ρόλος της δικής μας κυρίαρχης τάξης.
Οι τρόποι με τους οποίους η δική μας κυβέρνηση και η δική μας κυρίαρχη τάξη είναι μπλεγμένη είναι πολυδιάστατη. Πρώτα απ’ όλα με το τι σημαίνει το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο. Ο Μαρινάκης καλούσε σε μια διεθνή συμμαχία ανάμεσα στους μεγαλύτερους εφοπλιστές του κόσμου, καλούσε τις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες του Κόλπου και τις ΗΠΑ ότι χρειάζεται να συνασπιστούν για να καταφέρουν τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ.
Το άλλο παράδειγμα που θέλω να φέρω είναι η εμπλοκή του Βαρδινογιάννη. Η Motor Oil τα τελευταία χρόνια είναι η τρίτη προμηθεύτρια καυσίμων των Αμερικανικών Βάσεων, όχι μόνο της Σούδας και της Αλεξανδρούπολης, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη, από τον Ινδικό Ωκεανό μέχρι την Ανταρκτική. Την ίδια στιγμή παρόλο που διακηρυκτικά η Τουρκία λέει ότι έχει σταματήσει τις εμπορικές σχέσεις με το Ισραήλ, στην πραγματικότητα οι πετρελαιάδες τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας συνεχίζουν κανονικά τις μπίζνες τους σε συνεργασία μεταξύ τους. Ο Αλαφούζος για παράδειγμα με τα δικά του καράβια μεταφέρει πετρέλαιο από το λιμάνι του Τσεϊχάν στα νοτιανατολικά παράλια της Τουρκίας προς τα λιμάνια του Ισραήλ.
Τα λέω αυτά διότι με την επίθεση που έγινε στην Κύπρο οι δικοί μας επικαλέστηκαν ότι πάνε να σώσουν τον Κυπριακό Ελληνισμό κι ότι “η Κύπρος δεν κείται μακράν”. Να προσθέσουμε ότι η μπελαρά Κίμων λίγες μέρες μετά έφυγε από τα παραλία της Κύπρου και πήγε στα ανοιχτά του Ισραήλ γιατί αυτό ήταν που ήθελαν να κάνουν πραγματικά. Έχει να κάνει με τον αντιδραστικό άξονα που χτίζουν χρόνια τώρα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ. Είναι πραγματικά ένας άξονας βουτηγμένος στο αίμα και κινείται σε τρία επίπεδα: ενεργειακά, εξοπλιστικά, στρατιωτικά.
Επειδή έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι και έχουν γίνει οι επιθέσεις στο Λίβανο και ο πόλεμος στο Ιράν, πάντα χρειάζεται να θυμόμαστε ότι οι ισραηλινοί πιλότοι που βομβαρδίζουν το Λίβανο έχουνε εκπαιδευτεί μαζί με τον στρατό της Ελλάδας. Από το 2015 το Ισραήλ συμμετέχει στην στρατιωτική άσκηση του ελληνικού στρατού Ηνίοχος.
Χρειάζεται να θυμηθούμε ότι αυτός ο άξονας σημαίνει ότι από την 7η Οκτώβρη 2023 μέχρι σήμερα οι εμπορικές σχέσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ έχουνε εκτιναχθεί και είναι αυτή τη στιγμή η τρίτη σε σειρά μέσα στις χώρες της Ε.Ε. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα ξαναεπικυρώνει τις αποφάσεις να χαρίσει τεθωρακισμένα στο Λίβανο στην προσπάθεια να καταστείλουν τη Χεζμπολάχ. Είναι όλες οι αντιδραστικές συμφωνίες που έκαναν το Δεκέμβρη ο Μητσοτάκης και ο Χρυστοδουλίδης στο Τελ Αβίβ όπου επικύρωσαν τη συνέχεια αυτού του άξονα.
Λένε ότι στην Κύπρο υπάρχει ένα άλυτο πρόβλημα το οποίο θέλουν να το λύσουν μέσα από τα δικαστήρια της Χάγης και το Διεθνές Δίκαιο. Όλοι λένε ότι σέβονται το Διεθνές Δίκαιο αλλά δεν έχουν πρόβλημα να χαριεντίζονται με τον Νετανιάχου που είναι καταζητούμενος από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.
Τα κινήματα που αναπτύσσονται αυτή τη στιγμή και στην Τουρκία και στην Ελλάδα και στην Κύπρο είναι πολύτιμα διότι οι κυρίαρχες τάξεις κλιμακώνουν τη ρητορική του εθνικισμού και σπέρνουνε τα μίση. Έχουμε κάνει απεργίες απέναντι στον πόλεμο, τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τη συμμετοχή της δικής μας χώρας σε αυτά. Η 6η Φλεβάρη ήταν η μέρα της συντονισμένης απεργίας στα λιμάνια από τη Χώρα των Βάσκων μέχρι την Τουρκία. Μέσα στο απεργιακό κίνημα που ξεδιπλώνεται κεντρικό σύνθημα είναι το «Θέλουμε δουλειές όχι βόμβες». Είναι χιλιάδες οι εκδηλώσεις του κόσμου που προσπαθεί να τσακίσει κάθε σχέση με το κράτος του Ισραήλ και τη νομιμοποίηση που θέλουν να του δώσουν.
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η διαδήλωση που έγινε έξω από το Προεδρικό στην Κύπρο όπου πήρε το λόγο ένας διαδηλωτής και μεταξύ άλλων αυτό που είχε πει είναι ότι «εμείς δεν ευχαριστούμε την Ελλάδα, δεν ευχαριστούμε την Γαλλία και όποια άλλη χώρα στέλνει στην χώρα μας πλοία και αεροπλάνα. Εμείς θέλουμε να φύγουν, όπως θέλουμε να φύγουν και όλοι οι άλλοι υφιστάμενοι στρατοί». Αυτή τη στιγμή υπάρχουν φωνές οι οποίες λένε ότι η στρατιωτικοποίηση δεν θα σώσει κανέναν από εμάς κι ότι η λύση είναι να τσακίσουμε το μιλιταρισμό σε όλη αυτή την περιοχή, να σταθούμε στο πλευρό του λαού της Παλαιστίνης για να ξεφορτωθούμε τους στρατοκράτες, τους καπιταλιστές, τους εθνικιστές και τους φασίστες. Να ξεφορτωθούμε όλα αυτά τα καθάρματα για να έχουμε μια διεθνιστική λύση σε όλη την περιοχή.
Αργυρή Ερωτοκρίτου,
γιατρός, ΓΣ ΟΕΝΓΕ
• Από τις εισηγήσεις στη συζήτηση “Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος, Εργάτες ενάντια στον πόλεμο” που έγινε το Σάββατο 22/5 στο φεστιβάλ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ 2026