Με μια μαζικότατη απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος και μια πολύ δυναμική διαδήλωση έξω από τη Βουλή έγινε στις 13 Μάη στην Αθήνα η 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ.
Χιλιάδες απεργοί από όλους τους χώρους και κλάδους του Δημόσιου Τομέα πλημμύρισαν ενωτικά και μαχητικά τους δρόμους, στέλνοντας οργισμένο μήνυμα στην κυβέρνηση της φτώχειας, του πολέμου και των ιδιωτικοποιήσεων που οδηγεί νέους ανθρώπους στην απόγνωση όπως συνέβη με τις δύο 17χρονες στην Ηλιούπολη. Η αυτοκτονία των δυο κοριτσιών ήταν το βασικό θέμα συζήτησης μεταξύ των απεργών.
Υγειονομικοί από όλα τα νοσοκομεία της Αττικής, εκπαιδευτικοί από δεκάδες ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ, εργαζόμενοι/ες από μια σειρά δήμους και υπουργεία, δικαστικοί υπάλληλοι, συνταξιούχοι, εργαζόμενοι/ες από όλες τις υπηρεσίες του δημοσίου, μόνιμοι και συμβασιούχοι, βάδισαν με τα Σωματεία και τις Ομοσπονδίες τους. Όλοι/ες μαζί διεκδίκησαν αυξήσεις, προσλήψεις, μονιμοποιήσεις, ενίσχυση της Παιδείας, της Υγείας και όλων των κοινωνικών υπηρεσιών κόντρα στις πολεμικές δαπάνες, τα σχέδια για άρση της μονιμότητας και όλες τις κυβερνητικές επιθέσεις.
Εκ μέρους του Συντονιστικού Νοσοκομείων και του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης που πρωτοστάτησαν για την επιτυχία της απεργίας, ο Χρίστος Αργύρης, γιατρός, μέλος του Σωματείου Εργαζόμενων στο ΓΝΑ Γεννηματάς και του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, στον χαιρετισμό του στη συγκέντρωση κάλεσε σε απεργιακή κλιμάκωση για την ανατροπή της δολοφονικής κυβέρνησης και της πολιτικής της.
«Εχθές, δυο κορίτσια 17 χρονών, μαθήτριες, βούτηξαν στο κενό στην Ηλιούπολη από τον 6ο όροφο», είπε. «Η μία έγραψε ένα κείμενο στο οποίο έλεγε “πάω για Πανελλήνιες, δεν θα πάω καλά, θα πάω να κάνω μια δουλειά που δεν θα μου αρέσει, δεν αντέχω αυτή τη ζωή και την τερματίζω, συγνώμη μαμά”. Ποιος φταίει για αυτό; Η κακιά η ώρα; Τα ψυχολογικά της νεολαίας; Η βία στα σχολεία; Ο Μητσοτάκης φταίει. Ο Μητσοτάκης των Τεμπών, της Πύλου, της Βιολάντα, που καταστρέφει τους εργαζόμενους και τη νεολαία και τα όνειρά τους.
Γι’ αυτό λέμε ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να πέσει. Και δεν θα περιμένουμε τις εκλογές. Θα τη ρίξουμε με απεργίες. Ο Άδωνις Γεωργιάδης έβαλε μπροστά τις μηχανές για να πει ότι τη Μέρα του Νοσηλευτή θα βγει ο πρωθυπουργός ο ίδιος και θα τα δώσει όλα. Και βγήκε χτες ο πρωθυπουργός και είπε “δεν μπορώ τώρα, τα λέμε του χρόνου”. Την ίδια στιγμή ιδιωτικοποιούν τα δημόσια νοσοκομεία όσο περισσότερο μπορούν, ακόμα και το αίμα.
Πρέπει να είμαστε μπροστά στην απεργιακή κινητοποίηση με ένα σύνθημα: Δουλειές, αυξήσεις, όχι βόμβες, καμία ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο. Όταν καταλαβαίνεις ότι στη Λευκάδα μπορεί να ανατιναχτείς κάνοντας μπάνιο γιατί ο Μητσοτάκης έχει φέρει ένα ουκρανικό ντρόουν, όταν καταλαβαίνεις ότι αν φοράς παλαιστινιακή μαντίλα στην Κρήτη μπορεί να σε συλλάβουν ισραηλινοί και να σε πάνε σε ένα μπρουντρούμι και να βασανίσουν, γίνεται φανερό τι ρόλο παίζει ο Μητσοτάκης στα σχέδια των ιμπεριαλιστών.
Να ρίξουμε την κυβέρνηση του πολέμου, του ρατσισμού και να βάλουμε μπροστά τον εργατικό έλεγχο. Και να βοηθήσουμε και να αγκαλιάσουμε τη νεολαία που σήμερα δίνει τη μάχη των φοιτητικών εκλογών και πάλι θα εξαφανιστεί η ΔΑΠ ΝΔΦΚ και τα φασισταριά της μέσα στα Πανεπιστήμια. Συνεχίζουμε!».
Κοινός αγώνας
Αμέσως μετά τη μεγάλη διαδήλωση, οργανωμένες ομάδες απεργών με τα πανό τους επισκέφτηκαν πανεπιστημιακές σχολές για να μεταφέρουν στις φοιτητικές εκλογές το μήνυμα της σύγκρουσης με την κυβέρνηση και τα στηρίγματά της στα πανεπιστήμια και να καλέσουν σε κοινό αγώνα φοιτητών-εργατών.
«Ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης και το Συντονιστικό των Νοσοκομείων χαιρετίζουν τους χιλιάδες απεργούς που συμμετείχαν στην πανελλαδική απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μάη, και κατέκλυσαν τους δρόμους της Αθήνας και όλων των πόλεων στα απεργιακά συλλαλητήρια», ανέφεραν οι δυο συλλογικότητες στην ανακοίνωσή τους μετά την απεργιακή κινητοποίηση.
«Σήμερα οι εργαζόμενοι στο δημόσιο έδωσαν ένα γερό χαστούκι στον Μητσοτάκη και τους υπουργούς του και όλες και όλοι περιμένουμε τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών για να δώσει και η φοιτητική νεολαία ένα ακόμη γερό χτύπημα στους ΔΑΠίτες, τους εκκολαπτόμενους ΟΠΕΚΕΠΕδες και την κυβέρνησή τους», συνέχιζαν. «Η πλατεία Κλαυθμώνος αποδείχθηκε μικρή για να χωρέσει την κοινή απεργιακή συγκέντρωση όλων, αυτην την φορά, και από τις 1.30 είχε ήδη γεμίσει με χιλιάδες εκπαιδευτικούς, υγειονομικούς, εργαζόμενους των ΟΤΑ και από όλες τις υπηρεσίες του Δημοσίου.
Το Συντονιστικό των Νοσοκομείων και ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης βάδισαν μαζί με τα σωματεία των εργαζόμενων στα νοσοκομεία Έλενα Βενιζέλου, Άγιο Σάββα, Γεννηματάς, Αιγινήτειο, και εργαζόμενους από το Τζάνειο και το Δαφνί. Διαδηλώσαμε μαζί με την Ομοσπονδία Συλλογών του Υπ. Οικονομικών (ΟΣΥΟ), το Σύλλογο Εφοριακών Αθήνας, το Συντονιστικό των νέων συναδέλφων για την προσωπική διαφορά, τον Σύλλογο των εργαζόμενων του Υπ. Παιδείας, εργαζόμενους από το ΥΠ.ΠΟ και το Υπ. Οικονομικών, το Σωματείο εργαζόμενων Δήμου Κερατσινίου, το Σωματείο Εργατική Αντεπίθεση του Δήμου Αθήνας κλπ».
Και καλούσαν στα επόμενα βήματα: «Η μάχη για να ανατρέψουμε τους δολοφόνους της κυβέρνησης που τσακίζουν κάθε κοινωνική ανάγκη, για να στηρίζουν τους πολέμους ΗΠΑ και Ισραήλ και να μοιράζουν απλόχερα δις ευρώ στους πλούσιους φίλους τους έκανε ένα βήμα μπροστά με την επιτυχία της απεργίας. Ανοίγει δρόμους για να κλιμακώσουμε απεργιακά σε όλους τους κλάδους και σε όλα τα μέτωπα.
Την Παρασκευή 15 Μάη στις 9πμ στο υπ. Μετανάστευσης, διαδηλώνουμε στο πλευρό του προέδρου της Πακιστανικής Κοινότητας, ενάντια στις ρατσιστικές διώξεις του Πλεύρη. Το Σάββατο 16 Μάη, στηρίζουμε την κινητοποίηση αλληλεγγύης στην κατάληψη των προσφυγικών στις 12 το μεσημέρι στο Σύνταγμα, και στην συνέχεια συμμετέχουμε στην κινητοποίηση αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, στις 2.30μμ στην πλατεία Ελευθερίας, στην επέτειο της ΝΑΚΜΠΑ.
Στις 19 Μάη η ΠΟΕ-ΟΤΑ προχωράει σε Γενικό Συμβούλιο για να κλιμακώσει την σύγκρουση με την κυβέρνηση για την μονιμοποίηση των χιλιάδων συμβασιούχων ΕΣΠΑ από τις κοινωνικές δομές των δήμων. Συμμετέχουμε και στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις το τετραήμερο φεστιβάλ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ 2026 στο Πάντειο, από τις 21 έως τις 24 Μάη».

Θεσσαλονίκη 13 Μάη. Φωτό: Η Εργατική Αλληλεγγύη στη Θεσσαλονίκη
Σε όλες τις πόλεις
Μεγάλα ήταν τα απεργιακά συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις. «Μαζική και μαχητική η απεργιακή συγκέντρωση της ΕΔΟΘ και των συνδικάτων του Δημοσίου στη Θεσσαλονίκη σήμερα, ημέρα πανδημοσιοϋπαλληλικής 24ωρης απεργίας που προκήρυξε η ΑΔΕΔΥ με αιχμή τις διεκδικήσεις για αυξήσεις, 13ο-14ο μισθό και προσλήψεις», ανέφερε η ανταπόκριση των συντρόφων/ισσών της Εργατικής Αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη.
«Ιδιαίτερα μαζική ήταν η παρουσία των εργαζόμενων στους δήμους, που έρχονται μετά την απεργιακή τους νίκη και την απόσυρση του νομοσχεδίου που σχεδίαζε απολύσεις της κυβέρνησης στα ΚΔΑΠ. Μαζική και μαχητική ήταν και η παρουσία των εργαζόμενων στα νοσοκομεία και την εκπαίδευση, αλλά και σε άλλους κλάδους όπως οι δικαστικοί υπάλληλοι που έρχονται από δύο εβδομάδες κινητοποιήσεων και σχεδιάζουν απεργιακή κλιμάκωση.
Αυτό ήταν και το σύνθημα του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης: δεν περιμένουμε – με απεργιακή κλιμάκωση να ρίξουμε την κυβέρνηση της ακρίβειας και της πολεμοκαπηλείας!».
«Έγινε σήμερα η απεργιακή συγκέντρωση των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα έξω από το Εργατικό Κέντρο Πάτρας», έγραψε το ΣΕΚ Πάτρας. «Στην συγκέντρωση συμμετείχαν πολλοί απεργοί με τα πανό τους. Εργαζόμενοι από το σωματείο του Δήμου Πάτρας, από τα νοσοκομεία, γιατροί με το πανό της ΕΙΝΑ, εκπαιδευτικοί και των δύο βαθμίδων με τα πανό της Α’ ΕΛΜΕ Αχαϊας και του ΣΕΠΕ Πάτρας, εργαζόμενοι του ΥΠΠΟ με το πανό τους και πολλοί εργαζόμενοι διαφόρων υπηρεσιών με το πανό του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ.
Με το πανό τους συμμετείχαν το ΣΕΚ, η Ταξική Πορεία, ο Ρουβίκωνας και η αναρχική πρωτοβουλία "Δυσήνιος ίππος". Μετά τις ομιλίες και τους χαιρετισμούς ακολούθησε πορεία στο κέντρο της πόλης. Δίπλα στα συνθήματα ενάντια στην λιτότητα, για αυξήσεις στους μισθούς και προσλήψεις όπως "Όχι αξιολόγηση και πειθαρχικά, κλιμάκωση του αγώνα απεργιακά", ακούστηκαν τα συνθήματα οργής για τον πόλεμο και τους εξοπλισμούς και αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη όπως "Λιτότητα, ανεργία, πολεμοκαπηλεία, κάτω η Νέα Δημοκρατία"».
Λένα Βερδέ

Αθήνα 13 Μάη. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης
Αγ. Σάββας
Την Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτών/ριών στις 12 Μάη, και για την προετοιμασία της 24ωρης απεργίας στο Δημόσιο στις 13 Μάη, ο Σύλλογος Εργαζόμενων στον Άγιο Σάββα προχώρησε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας-συνέντευξη Τύπου στο προαύλιο του νοσοκομείου. Στην κινητοποίηση οι εργαζόμενοι/ες κατήγγειλαν τα όσα αντιμετωπίζουν από τις κυβερνητικές πολιτικές διάλυσης του ΕΣΥ.
«Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτή, κάτι που συμβαίνει στους χώρους του νοσοκομείου που είναι και οδυνηρό και αγχωτικό και δημιουργεί προβλήματα και στη συνεργασία και στην ομαλή διεξαγωγή των νοσηλευτικών πράξεων είναι ο κόβιντ. Στις μέρες μας αφθονεί, εμφανίζεται παντού αδιακρίτως σε όλες τις βαθμίδες. Η πίεση είναι αφόρητη. Οι συνάδελφοι δουλεύουν κάτω από αντίξοες συνθήκες και σαν να μην έφτανε αυτό, ταλαιπωρούνται από αυταρχικές τακτικές που ξεκινούν από την Διοίκηση», δήλωσε η Μαρία Στρίγκου, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εργαζόμενων.
«Δεν είμαι νοσηλεύτρια αλλά ξέρω ότι οι νοηλευτές σε όλα τα νοσοκομεία είναι οι πιο σκληρά εργαζόμενοι», τόνισε η Ελένη Ρίζου, επιστημονικά υπεύθυνη Γενετικής. «Ειδικά στο δικό μας νοσοκομείο με τις ιδιαίτερες περιπτώσεις ασθενών, θεωρώ ότι το ψυχολογικό φορτίο εκτός από το σωματικό είναι εξαιρετικά βαρύ. Και εμείς οι εργαστηριακοί τα ίδια προβλήματα έχουμε. Και υποστελέχωση έχουμε και κρίσεις πανικού έχουμε και ενώ θα μπορούσαμε να δώσουμε τις εξετάσεις πιο γρήγορα αυτό δεν γίνεται λόγω έλλειψης προσωπικού. Τα προβλήματα είναι ενιαία».
«Το Σωματείο Εργαζόμενων του Αγίου Σάββα έχει εκδώσει δελτίο Τύπου κρούωντας τον κώδωνα του κινδύνου για τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό σε όλες τις ειδικότητες και όλες τις βαθμίδες», υπογράμμισε η Κατερίνα Πατρικίου, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζόμενων. «Από τη Νοσηλευτική Υπηρεσία που λείπουν πάνω από 250 άτομα με τεράστια οργανικά κενά μέχρι τις ιατρικές κλινικές και την τεχνική υπηρεσία, το νοσοκομείο λειτουργεί κάτω από το όριο ασφαλείας.
Δεν το λέμε απλά σαν Σωματείο. Το αποδεικνύουν τα ίδια τα έγγραφα των προϊστάμενων των τμημάτων όπως το έγγραφο της διευθύνουσας της νοσηλευτικής υπηρεσίας που αναφέρει συγκεκριμένα ότι ΜΕΘ και ΜΑΦ λειτουργούν κάτω από το όριο ασφαλείας και μια σειρά από κλινικές και κυρίως οι χειρουργικές λειτουργούν με μονοβάρδιες και διπλοβάρδιες καθημερινά. Τελευταίο κρούσμα είναι η τεχνική υπηρεσία στην οποία εργάζομαι κι εγώ όπου το επόμενο διάστημα αποψιλώνεται από προσωπικό και δεν θα είναι σε θέση να καλύψει με ασφάλεια τη λειτουργία του νοσοκομείου σε μηχανήματα και εξοπλισμό.
Η διάλυση του νοσοκομείου και η αποψίλωση των υπηρεσιών από προσωπικό έχει έναν και μοναδικό στόχο: την παράδοση των δημόσιων νοσοκομείων στους ιδιώτες και την ιδιωτική Υγεία. Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο διάστημα το προσωπικό του Άγιου Σάββα τρέχει για να πάρει πιστοποίηση ISO, μια πιστοποίηση κενό γράμμα από τη στιγμή που το έμψυχο δυναμικό αποδυναμώνεται και οι λειτουργίες του νοσοκομείου βρίσκονται σε οριακή κατάσταση. Εμείς παλεύουμε για την ενίσχυση του νοσοκομείου με μόνιμο προσωπικό για να μπορούμε να προσφέρουμε υπηρεσίες Υγείας προς τους ασθενείς μας με ασφάλεια και αξιοπρέπεια».
Η Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας συμμετέχει σήμερα στην απεργιακή κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ. Τα πράγματα θα γίνουν πιο δύσκολα αν περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης. Η άρση της μονιμότητας θα σαμποτάρει όλες μας τις διεκδικήσεις. Αν το πετύχει, ποιοι άραγε θα είναι οι πρώτοι που θα απολύει;
Οι συνδικαλιστές/ριες και χωρίς αυτούς δεν θα υπάρχουν σωματεία, κίνημα, εργαλείο και μέσο διεκδίκησης. Οι μισθοί είναι πάρα πολύ κομβικό ζήτημα στη ζωή των εργαζόμενων στο δημόσιο σήμερα, ωστόσο η άρση της μονιμότητας εκτός από πλήγμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά είναι απειλή και με αυτό τον τρόπο.
Παράλληλα σήμερα είναι μια μέρα και με πολύ βαρύ φορτίο για μας. Μόλις χτες δυο νέα κορίτσια 17 χρονών στην Ηλιούπολη πήδηξαν στο κενό από την ταράτσα. Και όταν τα παιδιά πηδάνε στο κενό από τις ταράτσες λέγοντας ότι αυτός ο κόσμος δεν μας κάνει, δεν μας χωράει πια, τότε πρέπει να σημάνει συναγερμός και στην εκπαίδευση.
Όταν στο σημείωμά τους γράφουν για τον ανταγωνισμό, τις εξετάσεις, το σχολείο που εξοντώνει, αυτό είναι και για μας ένα ακόμα θέμα σοβαρής ευθύνης να δώσουμε τη μάχη. Γιατί αν περάσει η αντιδραστική αναδιάρθρωση του σχολείου με το εθνικό απολυτήριο και την τρίχρονη εξεταστική αρένα του λυκείου, πόσα παιδιά θα πηδάνε από τις ταράτσες. Έχουμε χρέος να παλέψουμε τα παιδιά να ζουν τη ζωή τους.
Μπροστά έχουμε το 22ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ. Είναι ένα κρίσιμο συνέδριο, θα καθορίσει τις θέσεις του κλάδου για την επόμενη διετία, θα δώσει μια άλλη δύναμη στο ΔΣ της ΟΛΜΕ. Ελπίζουμε σε πραγματική αλλαγή των συσχετισμών έτσι ώστε δυνάμεις αντίθετες στην κυβερνητική πολιτική να αποκτήσουν επιτέλους την πλειοψηφία.
Η προσωπική μου άποψη είναι ότι αυτό περνάει μέσα από την τρίτη έδρα στις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις. Τότε θα δώσουμε τη μάχη με άλλους όρους. Προφανώς η μάχη πάντα δίνεται και θα δίνεται όποιοι κι αν είναι οι συσχετισμοί, και πολλές φορές ανατρέπουμε και τις ηγεσίες των Ομοσπονδιών όταν θέλουν να κάνουν διάλογο συναίνεσης. Αλλά θα είναι άλλο ένα ισχυρό εργαλείο στην Ομοσπονδία απέναντι σε μια επίθεση που κλιμακώνεται όσο η κυβέρνηση απονομιμοποιείται.
Η επίθεση που έχει δεχτεί η εργατική τάξη είναι άνευ προηγουμένου. Ως εκπαιδευτικοί βλέπουμε κάθε μέρα που περνά να συρρικνώνεται όλο και περισσότερο ο μισθός μας. Βλέπουμε μια οξεία επίθεση στα εργασιακά μας δικαιώματα. Βλέπουμε πειθαρχικές διώξεις είτε για το φρόνημά μας είτε γιατί είμαστε απεργοί.
Είναι μεγάλη ανάγκη να ανατραπεί αυτή η κυβέρνηση του αίσχους. Έχουμε και το τραγικό συμβάν με τα δύο κορίτσια στην Ηλιούπολη χτες. Είναι ενδεικτικό ότι τα παιδιά οδηγούνται σε ένα σύστημα το οποίο τα συνθλίβει. Ένα σύστημα εξετασιοκεντρικό που καθόλου δεν σκύβει στα προβλήματά τους. Κατά τα άλλα μιλάμε για συμπερίληψη, για δομές ψυχολογικής και κοινωνικής υποστήριξης που όμως είναι αστελέχωτες στην πλειοψηφία των σχολείων.
Ουσιαστικά βάζουν μια ταφόπλακα στο μέλλον των παιδιών μας. Εμείς ως εκπαιδευτικοί δηλώνουμε δυναμικά ότι δεν θα πάψουμε να διεκδικούμε ό,τι καλύτερο για τους μαθητές μας, για το δημόσιο χαρακτήρα του σχολείου. Και να καταγγείλουμε εδώ ότι δεν μπορεί σε δυο μέρες να συζητάται στη Βουλή η αναθεώρηση του Συντάγματος μέσα από την οποία προσπαθούν να περάσουν την άρση της μονιμότητας και να έχουμε απεργίες τουφεκιές.
Τονίζουμε ως φλέγον ζήτημα ότι πρέπει να υπάρχει απεργιακή κλιμάκωση. Στο συνέδριο της ΔΟΕ που έρχεται, το στοίχημα είναι αν μπορούμε να ανατρέψουμε την υπάρχουσα πλειοψηφία για να έχουμε επιτέλους μια Ομοσπονδία που να ανταποκρίνεται στην αγωνιστικότητα και τις ανάγκες της εκπαίδευσης.
πρόεδρος ΣΕΠΕ «Η Αθηνά»

Αθήνα 13 Μάη. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης
Απεργούμε σήμερα ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για αυξήσεις και επαναφορά του 13ου-14ου μισθού, για την ένταξή μας στα ΒΑΕ, για αποφυγή εξόδου νοσηλευτών στον ιδιωτικό τομέα και το εξωτερικό.
Στα δημόσια νοσοκομεία επικρατούν η υποστελέχωση, οι πολύ χαμηλοί μισθοί, οι άθλιες συνθήκες εργασίας. Εγώ τον προηγούμενο μήνα δούλευα τέσσερα Σαββατοκύριακα με αποτέλεσμα μηδενική προσωπική και κοινωνική ζωή. Τα ίδια οι γιατροί, απανωτές 24ωρες εφημερίες. Και μισθοί κάτω από το όριο φτώχειας.
Όσο για τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού, που τελικά δεν είπε τίποτα, θα τα πει λέει “αργότερα”, να είναι σίγουρος ότι τον “περιμένουμε”.
Είμαστε στο δρόμο για την επαναφορά του 13ου-14ου μισθού, για κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης που δεν υπάρχει λόγος να υφίσταται και γενικότερα, για προσλήψεις και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Στην ΑΑΔΕ υπάρχει εντατικοποίηση, δεν έχουμε αρκετό προσωπικό, φεύγουν αρκετά άτομα είτε λόγω σύνταξης και δεν αναπληρώνονται είτε λόγω των χαμηλών μισθών.
Έχει αρκετό κόσμο σήμερα η απεργία. Πρέπει να υπάρχει μια συνέπεια σε αυτό. Περιμένουμε και την απόφαση του ΣτΕ για τον 13ο-14ο μισθό που δεν έχει βγει εδώ και ένα χρόνο και έχουμε κάνει κινητοποιήσεις και γι’ αυτό. Πρέπει να συνεχιστεί ο αγώνας γιατί δεν υπάρχουν περιθώρια πια. Όταν ο βασικός μισθός στο δημόσιο είναι στα 1000 ευρώ, δεν φτάνει για να ζήσεις.
Αυτό συνδέεται με τη γενικότερη πολιτική καθώς δίνεται βάση στις πολεμικές δαπάνες και στο ότι συνεργαζόμαστε με το Ισραήλ και την Αμερική που κάνουν εγκλήματα παγκοσμίως και ειδικά τώρα στη Μέση Ανατολή. Δεν νομίζω ότι εκφράζει τον περισσότερο κόσμο αυτό που κάνει η κυβέρνηση, ο πιο πολύς κόσμος είναι εναντίον της συνεργασίας αυτής. Τόσα λεφτά στα εξοπλιστικά ενώ πρέπει να ενισχυθούν πιο βασικοί τομείς για την κοινωνία.
Ανδρέας Ανδρουλάκης,
εργαζόμενος ΑΑΔΕ

