Απεργιακές συγκεντρώσεις Πρωτομαγιάς
Όσο πλησιάζει η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά, τόσο περισσότερο αναβαθμίζεται ως μεγάλος πανεργατικός, αντιπολεμικός κι αντιρατσιστικός σταθμός απέναντι σε μια κυβέρνηση που καταρρέει. Η δυναμική της ανατροπής μεγαλώνει κι αυτό θα αναδείξουν οι απεργιακές συγκεντρώσεις των συνδικάτων, στην Αθήνα στις 11πμ στην πλατεία Κλαυθμώνος αλλά και σε όλες τις πόλεις.
Το κλίμα το καθορίζει η μεγάλη νίκη που πέτυχαν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στους δήμους στις 24 Απρίλη, με την απόσυρση του νομοσχεδίου απολύσεων και διάλυσης των δημοτικών κοινωνικών υπηρεσιών. Μια 24ωρη απεργία, που συνδυάστηκε με μαζικότατες γενικές συνελεύσεις και ένα ενωτικό απεργιακό συλλαλητήριο πολλών χιλιάδων από κάθε γωνιά της χώρας στο κέντρο της Αθήνας, ήταν αρκετά για να κάνει πίσω το Υπουργείο και να ανατραπεί η κυβερνητική επίθεση.
Η νικηφόρα έκβαση της μάχης έδειξε την κρίση της κυβέρνησης που είναι πλέον μη αναστρέψιμη. Αλλά όχι «μόνο» αυτό. Οι εργαζόμενοι/ες στους δήμους απάντησαν στην πράξη το ερώτημα αν μπορούν οι αγώνες να κερδίζουν, κάνοντας σμπαράλια τις εκτιμήσεις για το αντίθετο. Έδειξαν ότι η ανάγκη της ενότητας των απεργών στο δρόμο δεν είναι πολυτέλεια, αλλά εργαλείο νίκης. Και πάνω από όλα, επιβεβαίωσαν την άποψη ότι η μόνη δύναμη που μπορεί και να κουρελιάσει νόμους και να ανατρέψει τη μισητή κυβέρνηση δεν είναι η αντιπολίτευση -είτε πιο «υπεύθυνη» είτε πιο «δυναμική»- μέσα στους τοίχους της Βουλής αλλά το εργατικό κίνημα με τις απεργίες του.
Το παράδειγμα των δήμων μπορεί να γενικευτεί καθώς δεν υπάρχει εργατικός χώρος σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα όπου να μην κυριαρχεί η ίδια οργή για την κυβέρνηση, τα αφεντικά που υπηρετεί και τις εγκληματικές πολιτικές της φτώχειας, των ιδιωτικοποιήσεων, του ρατσισμού και του πολέμου που εφαρμόζει. Το έχουν δείξει οι αγώνες που έχουν προηγηθεί σε όλα τα μέτωπα αλλά και αυτοί που ήδη έχουν κηρυχθεί για τη συνέχεια, όπως η 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μάη. Η επιτυχία της Πρωτομαγιάς θα παίξει βασικό ρόλο για να ανοίξει ο δρόμος της κλιμάκωσης του απεργιακού αγώνα παντού.
Όπως αναφέρει ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης που πρωτοστατεί στην οργάνωση της απεργίας: «Η Πρωτομαγιά είναι η συνέχεια και η κλιμάκωση όλων των αγώνων που δώσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα. Από την τεράστια απεργιακή 28 Φλεβάρη με αφορμή το έγκλημα των Τεμπών, την αντισεξιστική 8 Μάρτη για τα δικαιώματα των γυναικών, μέχρι την αντιπολεμική και αντιρατσιστική 28 Μάρτη. Από τους κλαδικούς απεργιακούς αγώνες σε κάθε χώρο δουλειάς για αυξήσεις, μέχρι τις συγκλονιστικές κινητοποιήσεις για την γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Κάθε απεργία, κάθε κινητοποίηση έβαλε ένα ακόμη καρφί στο φέρετρο του Μητσοτάκη και την Πρωτομαγιά πάμε για να κλιμακώσουμε την σύγκρουση για την ανατροπή τους».
Αντίστοιχα η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο – Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη τονίζει πως: «Την 1η Μάη απεργούμε και διαδηλώνουμε ενάντια στον πόλεμο, τη φτώχεια και τον ρατσισμό, μαζί με την Παλαιστινιακή Παροικία, τα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους, κοινότητες μεταναστών, αντιπολεμικές και αντιρατσιστικές κινήσεις και συλλογικότητες. Πιάνουμε το νήμα της 28ης Μάρτη με τα εκατομμύρια που πλημμύρισαν τους δρόμους στις ΗΠΑ και σε ολόκληρο τον πλανήτη και συνεχίζουμε για να τσακίσουμε Τραμπ-Νετανιάχου και Μητσοτάκη που βρίσκονται “στα στενά”».
Με τον ίδιο προσανατολισμό κινείται η ΚΕΕΡΦΑ που μαζί με τις Κοινότητες των μεταναστών/ριών και προσφύγων/ισσών οργανώνουν δυναμική παρουσία ενάντια στα ρατσιστικά εγκλήματα της κυβέρνησης. Για να τιμωρηθούν επιτέλους οι δολοφόνοι της Πύλου και της Χίου κόντρα στη συγκάλυψη, για να πέσει στο κενό η απόπειρα απέλασης του Τζαβέντ Ασλάμ κόντρα στους Πλεύρηδες και τους Γεωργιάδηδες, για να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και να ανοίξουν τα σύνορα με άσυλο και χαρτιά σε όλους/ες χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Για όλους αυτούς τους λόγους η συμμετοχή στην απεργία και τις συγκεντρώσεις των συνδικάτων, μαζικά κι ενωτικά, είναι κρίσιμη. Σε συντονισμό με το παγκόσμιο κίνημα που ετοιμάζεται για έναν νέο απεργιακό ξεσηκωμό στις ΗΠΑ και παντού, η φετινή Πρωτομαγιά μπορεί να φέρει την προοπτική της ανατροπής της σημερινής βαρβαρότητας πιο κοντά.
Λένα Βερδέ
Ντέιβιντ Στίγκερς
Παλεύουμε μαζί
Σύντροφοι, σας στέλνω αυτό το μήνυμα για να εκφράσω την υποστήριξή μου στις προσπάθειές σας για την καταπολέμηση του ρατσισμού και του φασισμού. Με την απεργία της Πρωτομαγιάς και με την πρωτοβουλία σας «Μαρξισμός 2026».
Το εργατικό κίνημα βρισκόταν πάντα στο επίκεντρο αυτού του αγώνα, καθώς η τάξη των δισεκατομμυριούχων συνεχίζει να μας σπέρνει τη διχόνοια, εμάς την εργατική τάξη, ενώ αποκομίζει κέρδη από την εργασία μας.
Επομένως, είναι σημαντικό αυτή τη στιγμή τα συνδικάτα να σχεδιάσουν στρατηγικά, να οργανωθούν και να κινητοποιηθούν, προκειμένου να συνεργαστούν για την καταπολέμηση του ρατσισμού και του φασισμού.
Και ως συνδικάτα, βρισκόμαστε σε μοναδική θέση για να στηρίξουμε αυτόν τον αγώνα.
Εμείς δραστηριοποιούμαστε εκεί όπου παράγεται η δύναμη.
Εμείς βρισκόμαστε στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες.
Έτσι, όταν τα συνδικάτα αναλαμβάνουν μια ευρύτερη κοινωνική αποστολή, πέρα από τους μισθούς και τις συμβάσεις, γινόμαστε η ραχοκοκαλιά της δημοκρατικής αντίστασης.
Ο κόσμος προσβλέπει στα συνδικάτα για σταθερότητα, επειδή φέρνουμε αριθμούς, φέρνουμε πειθαρχία και αξιοπιστία. Και την ικανότητα να συνδέουμε τον πολιτικό αγώνα με την καθημερινή ζωή.
Και τι φοβάται περισσότερο ο φασισμός; Τη συλλογική δράση που έχει τις ρίζες της στην εργατική τάξη. Έτσι, χτίζουμε αλληλεγγύη πέρα από φυλές και διακρίσεις και μετατρέπουμε τον φόβο σε αυτοπεποίθηση. Έτσι, όταν οι εργαζόμενοι κινούνται μαζί, οι κοινότητες κινούνται μαζί τους.
Αλλά καταλάβετε ότι δεν μπορούμε να νικήσουμε τον ρατσισμό με περισσότερο ρατσισμό. ΠΡΕΠΕΙ να νικήσουμε τον ρατσισμό με αλληλεγγύη.
Επειδή ο ρατσισμός είναι μια δικαιολογία που χρησιμοποιεί ο καπιταλισμός. Και ο καπιταλισμός είναι το ψέμα που σου λέει συνεχώς ότι αν δουλέψεις πιο σκληρά θα γίνεις καλύτερος και αν δουλέψεις πιο σκληρά θα έχεις περισσότερα.
Όλο αυτό το διάστημα, μετακινούν συνεχώς τον στόχο, ώστε να μην μπορείς ποτέ να τον φτάσεις. Αλλά μπορούμε να τον φτάσουμε μαζί! Επειδή στον κόσμο της εργασίας, μια νίκη για έναν είναι νίκη για όλους.
Και να θυμάστε, δεν αγωνιζόμαστε για την «ειρήνη». Αγωνιζόμαστε για την Απελευθέρωση. Επειδή μπορείς να έχεις «ειρήνη» ενώ είσαι καταπιεσμένος. Οπότε η «ειρήνη» δεν είναι η απάντηση. Η απελευθέρωση είναι η απάντηση. Η ελευθερία είναι η απάντηση.
Έτσι, ένα χαιρετισμό σε όλους τους ακτιβιστές, σε όλους τους ηγέτες των εργατικών συνδικάτων εκεί έξω που έχουν αποδεχτεί τον δια βίου αγώνα για να νικήσουν τον ρατσισμό, τον φασισμό και την ταξική εκμετάλλευση. Επειδή και αυτό υπάρχει.
Επειδή εδώ στη Μινεσότα και σε όλες τις ΗΠΑ, οι εργαζόμενοι στέκονται μαζί σας σε αυτόν τον αγώνα και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με τη συλλογική μας δύναμη μέχρι να νικήσουμε.
Και ο στόχος μας είναι η εξουσία στον λαό. Εξουσία στον λαό! Έτσι, θα σας δω στην πρώτη γραμμή!
Mε αλληλεγγύη!
Ντέιβιντ Στίγκερς,
πρόεδρος του τοπικού τμήματος 1005 της Ενωμένης Ένωσης Μεταφορών στη Μινεσότα
Η Πρωτομαγιά ποτέ δεν ήταν αργία και γιορτή, πάντα ήταν απεργία και αγώνας. Με αγώνες η εργατική τάξη κατέκτησε όσα κατέκτησε, με αγώνες οι γυναίκες διεκδίκησαν και κέρδισαν δικαιώματα. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε στιγμή.
Προφανώς δεν περιμένουμε την Πρωτομαγιά για να μιλήσουμε για όλα αυτά, αλλά είναι ένα ακόμα έναυσμα για να απευθυνθούμε στους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές μας, στον κόσμο γύρω μας. Ειδικά για την φετινή Πρωτομαγιά που παλεύουμε μια κυβέρνηση ετοιμμόροπη αλλά και επικίνδυνη.
Έτσι οργανώνουμε τη μάχη και στην Θεσσαλονίκη. Στο χώρο μου είναι δύσκολα τα πράγματα. Εργαζόμαστε σε μια βαριά δουλειά, δεν έχουμε όσα δικαιούμαστε, δεν έχουμε σωματείο. Και φαίνεται πόσο μεγάλη είναι η έλλειψή του, η έλλειψη του συνδικαλισμού και της συλλογικότητας. Αλλά προσπαθούμε να το αλλάξουμε αυτό. Δεν είναι εύκολο, θέλει υπομονή, συζήτηση, δράση. Με αυτό τον τρόπο έχουν κινητοποιηθεί συνάδελφοι/ισσες σε διαδηλώσεις και συζητήσεις. Και πιστεύω θα είμαστε στο δρόμο και την Πρωτομαγιά στην συγκέντρωση των συνδικάτων στο Εργατικό Κέντρο.
Την ίδια προσπάθεια κάνουμε με τα υλικά του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης σε πολλούς εργατικούς χώρους της πόλης, στο Ιπποκράτειο, το Ψυχιατρείο, την ΕΡΤ και άλλους. Καλώντας τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να συμμετέχουν οργανωμένα με τα Σωματεία και τα πανό τους στην απεργιακή διαδήλωση.
Ιωάννα Κουμεντάκη,
εργαζόμενη στην ανακύκλωση, Θεσσαλονίκη
Η Πρωτομαγιά είναι ημέρα που με απεργία γιορτάζει η εργατική τάξη τους αγώνες της κι αναδεικνύει τις καινούργιες μάχες. Οι εργάτες διαδηλώνουμε σε διεθνή κλίμακα ενάντια στον πόλεμο και τις κοινωνικές ανισότητες και καταστροφές που δεν μπορεί να θεραπεύσει ένα σύστημα που καθοδηγείται απ' τον τυφλό ανταγωνισμό και καταλήγει να βάζει το κέρδος πάνω απ' όλα.
Η παγκόσμια απεργιακή κινητοποίηση της εργατικής τάξης δείχνει τη δύναμή μας όταν παλεύουμε συλλογικά κι οργανωμένα και κάνει επίκαιρη την προτροπή του Μαρξ: προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε! Και στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα διαδηλώνουμε ενωμένοι φέτος για να σταματήσουν οι εξοπλισμοί κι οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι σε Ιράν, Παλαιστίνη κι Ουκρανία που η κυβέρνηση της Δεξιάς στηρίζει.
Και ταυτόχρονα παλεύουμε για συλλογικές συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς κι ενάντια στα καρτέλ που φέρνουν ακρίβεια σε ρεύμα, τρόφιμα, στέγη, ενάντια στους κερδοσκόπους τραπεζίτες καθώς και για επανακρατικοποιήσεις εκεί που οι ιδιωτικοποιήσεις δολοφονούν όπως στα τρένα των Τεμπών. Χωρίς ρατσιστικές διακρίσεις που καλλιεργούνται μονάχα για να βγάλουμε τα ταξικά γυαλιά μας και δολοφονούν όπως στην Πύλο.
Ενότητα στον αγώνα
Οι εργάτες έχουν ανάγκη καταρχήν να πυκνώσουν τις γραμμές τους για να ρισκάρουν να παλέψουν για πρακτικούς ταξικούς στόχους. Ο ρόλος των επαναστατών δεν είναι να δημιουργούν τεχνητές διασπάσεις απαιτώντας από τους εργάτες να εγκαταλείψουν άμεσα τις ρεφορμιστικές τους ηγεσίες και να ακολουθήσουν τα δικά τους ξεχωριστά καλέσματα.
Σε "ειρηνικές" περιόδους μέσα στον καπιταλισμό, οι περισσότεροι εργάτες δεν έχουν ακόμη κερδηθεί στην επαναστατική προοπτική αλλά κυριαρχούνται από "ρεαλισμούς" μιας καλύτερης διαχείρισης του συστήματος (κι άρα διατηρούν ακόμη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στα κεντροαριστερά κόμματα και στις συμβιβαστικές συνδικαλιστικές ηγεσίες απ' ότι στους επαναστάτες). Τέτοια τελεσίγραφα εκνευρίζουν τους εργάτες και διευκολύνουν τις συμβιβαστικές ηγεσίες να κρύψουν τη δική τους υποχωρητικότητα.
Ο ρόλος των επαναστατών είναι να προτείνουν ένα κοινό σχέδιο δράσης στη βάση αλλά και στις ρεφορμιστικές ηγεσίες και ταυτόχρονα να πολώνουν για τα όρια που πρέπει να φτάσει η κοινή πάλη. Έτσι θα δοκιμαστεί στην πράξη η ανέφικτη γραμμή του "εφικτού" και μπορεί να αμφισβητηθεί η ρεφορμιστική ηγεσία απ' την ίδια τη βάση της αν κι οι επαναστάτες έχουν τα σωστά επιχειρήματα και τη συνέπεια στους αγώνες (που λείπουν απ' τους ρεφορμιστές).
Όλοι ενωμένοι την Παρασκευή στην μάχη της Πρωτομαγιάς, στην ενωτική συγκέντρωση των ΕΚΑ -ΑΔΕΔΥ στην Κλαυθμώνος.
Γιάννης Θεοχάρης,
εργαζόμενος Ιntracom Telecom, πρώην μέλος ΔΣ Σωματείου Ομίλου Intracom και της Π.Ο.Ε.Μ.