Την περασμένη εβδομάδα, η Μελόνι χαρακτήρισε «απαράδεκτη» την επίθεση του Τραμπ στον Πάπα, για να πάρει την απάντηση από τον πρόεδρο των ΗΠΑ (που την είχε χαρακτηρίσει «μία από τις πραγματικές ηγέτιδες του κόσμου») ότι «δεν είναι πια η ίδια» και «αυτή είναι που είναι απαράδεκτη».
Η υπεράσπιση του Πάπα δεν ήταν το μοναδικό σημείο τριβής. Δύο εβδομάδες νωρίτερα, η Μελόνι ανακοίνωσε ότι η Ιταλία δεν πρόκειται να επιτρέψει σε βομβαρδιστικά αεροσκάφη των ΗΠΑ να προσγειωθούν στην αεροπορική βάση της Σιγονέλα στη Σικελία πριν από την πτήση τους προς τη Μέση Ανατολή – προχωρώντας ένα βήμα πιο μακριά την άρνηση των περισσοτέρων ηγετών της ΕΕ να συμμετέχουν στον πόλεμο του Τραμπ στο Ιράν. Και πριν λίγες μέρες πάγωσε την ανανέωση της αμυντικής συμφωνίας που έχει η Ιταλία με το Ισραήλ.
Τα αλληλομαχαιρώματα στο εσωτερικό των πρώτων ονομάτων της παγκόσμιας ακροδεξιάς, (όπως και η ήττα του Όρμπαν στην Ουγγαρία) που λίγα χρόνια πριν μόστραραν σαν οι νέοι κληρονόμοι του πλανήτη, αποτελούν ευχάριστη είδηση. Αλλά είναι επικίνδυνες οι αυταπάτες ότι η στροφή της αρχηγού του ακροδεξιού-φασιστικού κόμματος «Αδελφοί τις Ιταλίας», («της καλύτερης φίλης του Τραμπ στην Ευρώπη» σύμφωνα με το BBC) έχει να κάνει με οτιδήποτε το «αντιιμπεριαλιστικό».
Η Μελόνι, όπως και οι άλλοι ευρωπαίοι ηγέτες -εξαιρουμένου του Μητσοτάκη και μερικών άλλων- αντιλαμβάνεται τους κινδύνους που εμπεριέχει για την παγκόσμια οικονομία και τον ιταλικό καπιταλισμό, ο πολεμικός τζόγος του Τραμπ στη Μέση Ανατολή.
Ο λόγος που προχωράει την αντίθεση ένα βήμα παρακάτω είναι γιατί βρίσκεται αντιμέτωπη στο εσωτερικό της χώρας με ένα ισχυρό αντιπολεμικό κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη που έχει καταφέρει να γυρίσει τούμπα το πολιτικό σκηνικό, ξαναζωντανεύοντας την Αριστερά και τα συνδικάτα που την περασμένη δεκαετία είχαν υποχωρήσει μετά τους τραγικούς συμβιβασμούς της ρεφορμιστικής Αριστεράς.
Πλοία της αλληλεγγύης
Ο εφιάλτης των γενικών απεργιών, των αποκλεισμών λιμανιών που μεταφράστηκαν σε συλλαλητήρια εκατομμυρίων το περσινό φθινόπωρο στην Ιταλία, στο πλευρό της Παλαιστίνης του Global Somud Flotilla ξαναζωντανεύει φέτος την άνοιξη, καθώς από τα λιμάνια της Ιταλίας, ξεκινάνε τα πλοία της αλληλεγγύης για να ενωθούν με τον υπόλοιπο στόλο προς την Γάζα.
Την περασμένη εβδομάδα, μετά τη Νάπολη, ήρθε η σειρά της Κατάνια να φιλοξενήσει στις 17 και 18 Απριλίου ένα διήμερο εκδηλώσεων αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη και υποστήριξης του στόλου που αναχώρησε από το λιμάνι της πόλης για τις Συρακούσες στη Σικελία – που έκλεισε με πορεία στους δρόμους της πόλης. Στα γκάλοπ που έγιναν τον Μάρτιο, πριν τις δηλώσεις Μελόνι, ένα 80% τοποθετήθηκε αρνητικά στον Τραμπ και την στάση του στο Ιράν ενώ 13% ήταν υπέρ της διπλωματικής υποστήριξης στις ΗΠΑ και 2% υπέρ στρατιωτικής συμμετοχής της Ιταλίας.
Η Μελόνι αναγκάζεται να προσαρμοστεί σε αυτό το κλίμα αλλά παραμένει μια από τους πιο επικίνδυνους εκφραστές της ακροδεξιάς και του φασισμού. Λίγες μέρες πριν κλείσουν τα 81 χρόνια από την εκτέλεση του δεδηλωμένου ινδάλματός της του Μουσολίνι, στις 28 Απρίλη του 1945 στο Μιλάνο, η Μελόνι μαζί με τον Σαλβίνι φιλοξένησαν στην πόλη «συνέδριο» των «Πατριωτών για την Ευρώπη» (της «ευρωομάδας» του Σαλβίνι, του Όρμπαν, της Λεπέν, του Μπαρντελά και του Βίλντερς) για τη μετανάστευση.
Στις 18 Απρίλη, τους 2.000 ακροδεξιούς και φασίστες που κατέφθασαν στον Μιλάνο από όλη την Ευρώπη, υποδέχτηκαν 30.000 περίπου διαδηλωτές/ριες που συμμετείχαν σε τρεις αντιφασιστικές πορείες. H αστυνομία έστησε φράγματα και επιτέθηκε με υδροβόλα και δακρυγόνα στους αντιφασίστες/ριες που προσπάθησαν να φτάσουν στην πλατεία όπου γινόταν η ρατσιστική και ξενοφοβική συγκέντρωση.
Η πάλη ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό πάει χέρι-χέρι με την πάλη ενάντια στον ρατσισμό και τον φασισμό.