Εργατικό κίνημα
Συνέδριο ΓΣΕΕ: Η απάντηση θα έρθει από τα κάτω

39ο συνέδριο ΓΣΕΕ. Φωτό: 902

Ολοκληρώθηκε το 39ο συνέδριο της ΓΣΕΕ στο Ηράκλειο της Κρήτης με την εκλογή της νέας διοίκησης της τριτοβάθμιας συνδικαλιστική οργάνωσης. 

Η ΠΑΣΚΕ αναδείχθηκε σε πρώτη δύναμη με 184 ψήφους και 20 έδρες στο νέο ΔΣ (από 156 και 19 έδρες το 2023). Δεύτερη δύναμη αναδείχθηκε το ΠΑΜΕ με 114 ψήφους και 12 έδρες ( από 88 και 11 έδρες το 2023), και τρίτη η ΔΑΚΕ με 70 ψήφους και 8 έδρες (από 73 και 9 έδρες το 2023). Ακολουθούν η ΕΜΕΙΣ/ΑΡΚΙ με 24 ψήφους και 2 έδρες (από 25 και 3 έδρες το 2023), η ΕΝΟΤΗΤΑ (δεξιοί από τις τράπεζες με 14 ψήφους και 1 έδρα (από 14 ψήφους και 1 έδρα το 2023), ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ (Καραγεωργόπουλος) 11 ψήφοι και μία έδρα, η ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ) 10 ψήφοι και 1 έδρα (από 24 και 2 έδρες το 2023), και η ΑΤΕ ΕΚΑ 2 ψήφους. 

Θα ήταν λάθος να εξηγήσουμε την αύξηση της συμμετοχής μονάχα με τους νόθους αντιπροσώπους και τις  πλαστές εκλογές που σίγουρα υπήρξαν, στην προσπάθεια της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ να αυξήσουν πλασματικά την δύναμη τους στο συνέδριο. Ας μην υποτιμήσουμε το γεγονός ότι ο κόσμος στους χώρους δουλειάς, στρέφεται στα συνδικάτα και στην συλλογική δράση, στην προσπάθεια του να απαντήσει αποτελεσματικά στις επιθέσεις κυβέρνησης και εργοδοτών. Αυτό φάνηκε και με την άνοδο του ΠΑΜΕ. Είναι δείγμα των προχωρημάτων, πολιτικών και αγωνιστικών που έχουν κάνει οι εργαζόμενοι και στον ιδιωτικό τομέα, όπως και στο δημόσιο όπου είχαμε αντίστοιχα αύξηση της συμμετοχής στα συνδικάτα, που εκφράστηκε και στο πρόσφατο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ. 

Είναι πρόκληση η επανεκλογή του Παναγόπουλου που εμπλέκεται στα σκάνδαλα με τα κονδύλια παρέα με τους υπουργούς του Μητσοτάκη. Αλλά δεν πρέπει να ταυτίζουμε τη ΓΣΕΕ με τον Παναγόπουλο. Η διέξοδος για να νικήσουμε  τους «Παναγόπουλους» βρίσκεται στο δυνάμωμα του συνδικαλισμού στους χώρους δουλειάς. Η βάση μπορεί να  ανατρέπει τον έλεγχο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στα Συνδικάτα. Με την συγκρότηση επιτροπών βάσης παντού που να συσπειρώνουν και να οργανώνουν τον μαχητικό κόσμο των σωματείων και των κλάδων. Βρίσκεται στην απεργιακή κλιμάκωση των αγώνων που συγκροτούν όλον το αριστερό μαχητικό κόσμο μέσα στα συνδικάτα που θέλει να συγκρουστεί με τις αντεργατικές επιθέσεις και έτσι να αναγκάζει και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες να κινηθούν παρόλο που δεν το θέλουν.