Αντιπολεμικό κίνημα
Λίβανος: Η αντίσταση δεν λυγίζει

Κηδεία στον Λίβανο. Φωτό: David Guttenfelder/The New York Times

Την περασμένη εβδομάδα, ο Τραμπ παρέτεινε για τρεις ακόμη εβδομάδες την «εκεχειρία» που ξεκίνησε στις 17 Απρίλη στον Λίβανο. Αλλά όπως και στην Γάζα, πρόκειται για μια πέτσινη «εκεχειρία».

Πρώτον, γιατί το Ισραήλ την παραβιάζει αδιάκοπα από την πρώτη κιόλας μέρα βομβαρδίζοντας τον Λίβανο με αεροπλάνα και βαρύ πυροβολικό. Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου 37 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και πολύ περισσότεροι έχουν τραυματιστεί σε δέκα μέρες από τις ισραηλινές επιθέσεις. Την περασμένη εβδομάδα, ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στοχοποίησε, καταδίωξε και δολοφόνησε τη δημοσιογράφο Αμάλ Χαλίλ από την αριστερή εφημερίδα al-Akhbar. Την Κυριακή 26 Απριλίου είχαμε την πιο φονική μέρα της «εκεχειρίας» με 14 νεκρούς. Ενώ μόνο τη Δευτέρα 27 Απριλίου, ο ΟΗΕ κατέγραψε 299 περιστατικά ισραηλινών επιθέσεων.

Δεύτερον, γιατί το Ισραήλ, όπως και στην Γάζα, έχει ορίσει μια «κίτρινη γραμμή» στο νότιο Λίβανο, έως και έξι μίλια μέσα στο έδαφος του Λιβάνου, όπου το Μηχανικό του ισραηλινού στρατού ισοπεδώνει συστηματικά ολόκληρα χωριά. 

Τρίτον, γιατί ο στόχος που έχει ορίσει ο Τραμπ γι’ αυτήν την «εκεχειρία» είναι ο αφοπλισμός της Χεζμπολάχ από την κυβέρνηση Αούν μέσα από άμεσες συνομιλίες μεταξύ της κυβέρνησης του Λιβάνου και του Ισραήλ. Όπως δήλωσε την περασμένη εβδομάδα «θα συνεργαστούμε με τον Λίβανο για να τακτοποιήσουμε τα πράγματα στη χώρα αυτή. Νομίζω ότι θα είναι υπέροχο να επιλυθεί αυτό το ζήτημα ταυτόχρονα με αυτό που κάνουμε στο Ιράν». Στην πραγματικότητα, σπρώχνει τον Λίβανο σε ένα νέο εμφύλιο πόλεμο.

Ο μη σεβασμός ακόμη κι αυτής της πέτσινης «εκεχειρίας» από το Ισραήλ, έχει φέρει σε δύσκολη θέση τον πρόεδρο του Λιβάνου Αούν που έχει συμφωνήσει στο σχέδιο αλλά έρχεται αντιμέτωπος με όλο και μεγαλύτερη δυσαρέσκεια στο εσωτερικό της χώρας. 

H Χεζμπολάχ και άλλες αντιστασιακές λιβανέζικες οργανώσεις συνεχίζουν να αντιστέκονται στην ισραηλινή κατοχή στον Λίβανο προκαλώντας πλήγματα εναντίον του ισραηλινού στρατού και καταγγέλλοντας την κυβέρνηση για τη στάση της.

Ο Γκασάν, σοσιαλιστής που ζει στην Βηρυτό δήλωσε στην εφημερίδα Socialist Worker: «Το Ισραήλ συνεχίζει να βομβαρδίζει το νότο και την κοιλάδα της Μπεκάα. Κάθε μέρα υπάρχουν πέντε ή έξι μάρτυρες. Σήμερα χτύπησαν μια αυτοκινητοπομπή εκτοπισμένων. Στο νότο, κατεδαφίζουν χωριά εντός αυτού που αποκαλούν “κίτρινη γραμμή”. Στο εσωτερικό του Ισραήλ γίνεται λόγος για μόνιμη εγκατάσταση στο νότιο Λίβανο. Φαίνεται όμως ότι η χερσαία εισβολή έχει παρεμποδιστεί. Δεν έχουν καταφέρει να προχωρήσουν πιο βαθιά από την “κίτρινη γραμμή” λόγω της αντίστασης. Ο περισσότερος κόσμος στον Λίβανο είναι εξοργισμένος με την κυβέρνηση που συναντιέται με το Ισραήλ ενώ διαπράττει απαρτχάιντ και γενοκτονία στην Παλαιστίνη και επιτίθεται στον Λίβανο. Η μεγάλη πλειοψηφία του λαού -ακόμη και αν δεν υποστηρίζει τη Χεζμπολάχ- δεν συμφωνεί με την εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ.

Υπάρχει όμως μεγάλη αύξηση της εσωτερικής καταστολής. Το κράτος αρνείται να επιτρέψει διαδηλώσεις και απειλεί δημοσιογράφους που είναι κοντά στη Χεζμπολάχ. Υπάρχει συνεχής απειλή το κράτος να προσπαθήσει να διαιρέσει τον λαό του Λιβάνου πάνω σε θρησκευτικές και σεκταριστικές γραμμές, επιδιώκοντας να αφοπλίσει την αντίσταση. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να χρησιμοποιήσουν τον θρησκευτικό διαχωρισμό εναντίον μιας λαϊκής εξέγερσης αν και μέχρι στιγμής δεν το έχουν πετύχει».