Δυνατά απεργιακά συνεχίζουν οι εκπαιδευτικοί των δημόσων σχολείων κόντρα στις διώξεις και τα πειθαρχικά με τα οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να καταστείλει τους αγώνες τους ενάντια στην “αξιολόγηση” και σε όλες τις επιθέσεις της.
Την Τετάρτη 29 Απρίλη μια μαζική απεργιακή συγκέντρωση ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ πολιόρκησε την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής, ενώ την Πέμπτη 30 Απρίλη ανάλογη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε έξω από την Περιφερειακή Διεύθυνση Πελοποννήσου στην Τρίπολη. Και οι δύο κινητοποιήσεις, με τρίωρη στάση εργασίας των ΔΟΕ και ΟΛΜΕ που πολλοί πρωτοβάθμιοι σύλλογοι επέκτειναν μέχρι τη λήξη του ωραρίου, έγιναν με αφορμή την εξέταση από τα Πειθαρχικά Συμβούλια των συγκεκριμένων Διευθύνσεων μίας σειράς διώξεων συναδέλφων/ισσών τους.
Οι εκπαιδευτικοί έδωσαν παντού δυναμικό παρών με τα πανό των Συλλόγων τους και στις απεργιακές διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς. Ενώ οργανώνουν ήδη ως επόμενο βήμα της μάχης την πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μάη.
«Η μαζικότατη συγκέντρωση στην ΠΔΕ Αττικής, που κατέληξε σε μια δυναμική διαδήλωση στη συνέχεια, έγινε ενάντια στο ενδεχόμενο παράτασης της δυνητικής αργίας της συναδέλφισσας Χρύσας Χοτζόγλου για έναν ακόμα χρόνο, ενάντια στην κλήση με το ερώτημα της δυνητικής αργίας του συναδέλφου Δημήτρη Χαρτζουλάκη και ενάντια στην πειθαρχική δίωξη τριών ακόμα συναδελφισσών από την Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας. Όλοι διωκώμενοι για τη συμμετοχή στην απεργιακή-αποχή από την αξιολόγηση και σε άλλες απεργιακές κινητοποιήσεις», μας λέει ο Σεραφείμ Ρίζος, δάσκαλος, μέλος του ΣΕΠΕ «Η Αθηνά».
«Η συγκέντρωση οργανώθηκε κατά κύριο λόγο από τους πρωτοβάθμιους συλλόγους εκπαιδευτικών. Μέσα στα σχολεία, πέρα από μία διαρκή και επίμονη έκφραση οργής απέναντι στην κυβέρνηση για την κατάσταση που βιώνουν εκπαιδευτικοί και μαθητές, υπάρχει και μια σαφέστατη και εμφατική υποστήριξη, συντριπτικά πλειοψηφική, του αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση. Ακόμα και συνάδελφοι που λόγω του νέου πειθαρχικού κώδικα έχουν υποχωρήσει στις ασφυκτικές πιέσεις και τους εκβιασμούς των αξιολογητών, εκφράζουν με κάθε τρόπο την εναντίωσή τους στην αξιολόγηση.
Η ΔΟΕ και η ΟΛΜΕ για μια ακόμα φορά δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Κήρυξαν μόνο μία τρίωρη στάση εργασίας, όταν θα έπρεπε να κηρύξουν 24ωρη πανελλαδική απεργία. Γιατί αυτό που κρίνεται -και η περίπτωση της Χρύσας το συμβολίζει- είναι κατά πόσο θα περάσει η κατασταλτική εκστρατεία που έχει εξαπολύσει το Υπουργείο Παιδείας, η κυβέρνηση και οι υπάλληλοί της ενάντια στον αγώνα που δίνουμε για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Την ίδια ανεπαρκή στάση είχαν και δυνάμεις της Αριστεράς, όπως η ΑΣΕ (ΠΑΜΕ), που επέλεξε να κρατήσει χαμηλά τις προσδοκίες σε σχέση με το είδος της κινητοποίησης που χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε την κυβερνητική επίθεση.
Απεργία
Μπροστά μας έχουμε την κόντρα με τις εξετάσεις PISA, την απεργία στις 13 Μάη που είναι κομβικής σημασίας για να εκφραστεί όλο αυτό το κλίμα σε μια μαζική κινητοποίηση και, προφανώς, έχουμε τη μάχη των εκλογών για την ανάδειξη αντιπροσώπων στα επικείμενα συνέδρια ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, τα οποία θέλουμε να πάρουν αγωνιστικές αποφάσεις ώστε τον Σεπτέμβρη τα σχολεία να είναι κλειστά με απεργία. Ή αυτοί ή εμείς».
«Ο Σύλλογος Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Αττικής συμμετείχε στην κινητοποίηση με στάση εργασίας, σαν μια κίνηση ενότητας με το υπόλοιπο εκπαιδευτικό κίνημα», μας λέει η Βίκυ Βρακά, κοινωνική λειτουργός στην Πρωτοβάθμια Α’ Αθήνας. «Και ως ένδειξη αλληλεγγύης με τη Χρύσα Χοτζόγλου και τους άλλους συναδέλφους, και γιατί έχουμε και εμείς διώξεις και πειθαρχικά στο κλάδο μας, και για την υπεράσπιση της απεργίας όποια μορφή και αν έχει.
Το κλίμα στη συγκέντρωση ήταν πολύ δυναμικό με συνθήματα και ανακοινώσεις, η αστυνομία μπροστά στο κτίριο της Περιφέρειας δεν πτόησε κανέναν. Οι ηγεσίες των Ομοσπονδιών μας πρέπει να κλιμακώσουν τον αγώνα, να προχωρήσουν σε γενικές συνελεύσεις και να κηρύξουν πανεκπαιδευτικές απεργίες. Η απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μάη είναι ο επόμενος σταθμός που πρέπει να έχει συνέχεια».
Αγωνιστικό ήταν το κλίμα και στην απεργιακή κινητοποίηση στην Τρίπολη ενάντια στις διώξεις τριών ακόμα εκπαιδευτικών, με πολλούς απεργούς να παίρνουν το λόγο για να καταγγείλουν τις κυβερνητικές επιθέσεις και να εκφράσουν την αποφασιστικότητά τους να τις ανατρέψουν. «Η καλύτερη υπεράσπιση στους συναδέλφους μας είναι να συνεχιστεί ακόμα πιο μαζικά, πιο μαχητικά η μάχη ενάντια στην αξιολόγηση με την απεργία αποχή αλλά και συνολικά, η απάντηση πρέπει να είναι και πολιτική. Και πρέπει να δοθεί με μαζικές απεργίες και άλλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις στο δρόμο, στις διευθύνσεις, διαδηλώσεις στις γειτονιές, στα σχολεία με έναν αγώνα διάκρεκιας μέχρι τη νίκη», ανέφερε η Χριστίνα Λαδά από τον ΣΕΠΕ Μεσσηνίας.
Όσον αφορά στις αποφάσεις των πειθαρχικών, ο Σεραφείμ Ρίζος συμπληρώνει πως: «Όπως μας ενημέρωσαν οι δικηγόροι των διωκώμενων, οι αποφάσεις για τις συγκεκριμένες διώξεις θα εκδοθούν το επόμενο διάστημα. Ακριβώς επειδή η κυβέρνηση ξέρει ότι η προσπάθειά της να διώξει εκπαιδευτικούς για τη συμμετοχή τους σε νόμιμα κηρυγμένες απεργίες δεν έχει νομικό έρεισμα, καθυστερεί τις όποιες αποφάσεις ώστε να κρατά σε ομηρεία και υπό εκβιασμό τους υπόλοιπους μήπως καταφέρει να αξιολογήσει όσο το δυνατόν περισσότερους.
Όμως σκοντάφτει και σε νομικές αποφάσεις όπως έγινε πρόσφατα με τους νεοδιόριστους στα Χανιά και στην μαχητικότητα όλων των εκπαιδευτικών. Ενδεικτικά στη Θεσσαλονίκη, στην απόπειρά της να προχωρήσει, βρέθηκε απέναντι στο 65% των μονίμων συναδέλφων που δήλωσαν ότι “δεν αξιολογούμαστε, συμμετέχουμε στην απεργία-αποχή”.
Τα πράγματα δηλαδή δεν είναι καθόλου εύκολα για την κυβέρνηση και πολύ περισσότερο αν πάρει κανείς υπόψη τη συνολική πολιτική κατάστασή της. Είναι μια κυβέρνηση που κρατούσε τον Λαζαρίδη χωρίς πτυχίο σε θέση ειδικού επιστημονικού συνεργάτη του Υπουργείου και απαιτεί να αξιολογηθούν με την απειλή της απόλυσης χιλιάδες εκπαιδευτικοί με μεταπτυχιακά, διδακτορικά και πολλούς τίτλους σπουδών στις πλάτες τους. Δεν θα περάσει».