Η 24ωρη πανελλαδική απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μάη ενώνει όλα τα κομμάτια των εργαζόμενων στο Δημόσιο που παλεύουν για αυξήσεις, προσλήψεις, μονιμοποιήσεις και χρηματοδότηση των κοινωνικών υπηρεσιών. Είναι μια μάχη για όλη την εργατική τάξη ενάντια στην κυβέρνηση της φτώχειας, του πολέμου και των ιδιωτικοποιήσεων.
Οι δυνάμεις του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης μπήκαν μπροστά για την επιτυχία της σε όλα τα κομμάτια του δημοσίου, σχολεία, δήμους, νοσοκομεία, υπουργεία. Με στόχο μια μεγάλη απεργία που θα δώσει ώθηση στην κλιμάκωση των αγώνων.
Όπως αναφέρει η προκήρυξή του:
«Όσο και να γαντζώνεται ο Μητσοτάκης στην κυβέρνηση, η ώρα του τέλους πλησιάζει και είναι οι απεργίες μας και οι αγώνες μας που μπορούν να δώσουν το αποφασιστικό χτύπημα.
Και ταυτόχρονα να ανοίξουμε τον δρόμο για να ξηλώσουμε όλες τις αντεργατικές πολιτικές, να επιβάλλουμε το δίκιο της τάξης μας και να βάλουμε τις δικές μας ανάγκες, τις ανάγκες των εργαζόμενων στο τιμόνι της κοινωνίας».
Αγωνιστές/ριες που συσπειρώνονται στον Συντονισμό μιλούν εδώ για τη σημασία της απεργίας καθώς και για την οργάνωσή της στους χώρους δουλειάς.
Δήμοι
«Η απεργία στις 13 Μάη είναι πολύ σημαντική για όλο το Δημόσιο», μας είπε ο Δημήτρης Αργυροκαστρίτης, συμβασιούχος εργαζόμενος στο Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας. «Τα αιτήματα για πραγματικές αυξήσεις -όχι τα ψίχουλα που μας έδωσαν- και για επαναφορά 13ου και 14ου μισθού ενάντια στην ακρίβεια είναι κοινά, επιβεβλημένα, πολύ σοβαρά και αγκαλιάζουν όλους τους εργαζόμενους. Το ίδιο ισχύει με τα αιτήματα για μαζικές προσλήψεις και μονιμοποιήσεις των συμβασιούχων.
Ειδικά στους δήμους, που ερχόμαστε από τη μεγαλειώδη νικηφόρα απεργία στις 24 Απρίλη η οποία έχει δώσει αυτοπεποίθηση σε όλους ότι μόνο έτσι αγωνιστικά μπορούμε να προχωρήσουμε και να κερδίσουμε όσα διεκδικούμε, προσθέτουμε το Κάτω ο νόμος Βορίδη, εδώ και τώρα μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Στο Κερατσίνι συγκεκριμένα οργανώνουμε από τα κάτω για να είναι μαζική η απεργία, για να είναι βήμα στους αγώνες μας.
Αυτό που εισπράττουμε στις περιοδείες μας στους χώρους που μοιράζουμε την προκήρυξη του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης είναι το μίσος για αυτήν την κυβέρνηση. Είναι κοινή πεποίθηση πια ότι το πρώτο αναγκαίο βήμα που πρέπει να κάνουμε είναι να την ξεφορτωθούμε. Η ΠΟΕ-ΟΤΑ έχει κυκλοφορήσει ανακοίνωση και αφίσα για τις 13 Μάη, όμως δεν έχει πει κάτι για τη συνέχεια που υπάρχει ραντεβού με το Υπουργείο στις 18 Μάη.
Εμείς προτείνουμε η συνάντηση να γίνει με νέα απεργία ώστε να νιώθουν ξανά την πίεσή μας. Είναι λάθος ότι μετά τη νίκη στις 24 Απρίλη δεν ακολούθησε νέος γύρος γενικών συνελεύσεων για να αποφασίσει ο κόσμος πώς συνεχίζει. Πρέπει να γίνουν ανταρσίες στους δήμους και χρειάζεται να τις οργανώσουμε από τα κάτω στα πρωτοβάθμια».
«Η απεργία της ΑΔΕΔΥ την Τετάρτη 13/5 για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και επιστροφή των δώρων, είναι κεντρική μάχη για τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ», μας είπε ο Μάνος Νικολάου, από την Ηλιούπολη. «Αυτό ήταν το μήνυμα που μεταφέραμε στην εξόρμηση που πραγματοποιήσαμε στον Δήμο Ηλιούπολης. Στις συζητήσεις μας τονίσαμε ότι η 13 Μάη αποτελεί τη συνέχεια της επιτυχημένης απεργιακής μάχης που σταμάτησε την επίθεση της κυβέρνησης απέναντι στους συμβασιούχους.
Νικηφόρο παράδειγμα
Στον Δήμο Ηλιούπολης έχουμε ακόμα ένα νικηφόρο παράδειγμα, καθώς μονιμοποιήθηκαν οι πρώτοι 40 συμβασιούχοι, σπάζοντας στην πράξη τον αντεργατικό νόμο Βορίδη! Παράλληλα, μεγάλη συζήτηση άνοιξε για το κρίσιμο ζήτημα της αξιολόγησης. Παρά το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι έχουν μείνει ακάλυπτοι για τη συνέχιση της απεργίας-αποχής, τόσο από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΠΟΕ-ΟΤΑ όσο και από το τοπικό σωματείο, κυριάρχησε η άποψη ότι και αυτός ο εκβιασμός πρέπει να σπάσει στην πράξη.
Όπως συμφωνούσαν όλοι και όλες, η πιο “παράνομη” κι απονομιμοποιημένη είναι αυτή η κυβέρνηση κι όχι οι εργαζόμενοι. Γι' αυτό παλεύουμε για μαζική συμμετοχή την Τετάρτη 13/5 στην απεργία και την κινητοποίηση. Κλιμακώνουμε τη μάχη των αυξήσεων απαιτώντας τον άμεσο συντονισμό με ολη την εργατική τάξη και του ιδιωτικού τομέα».
Σχολεία
«Η απεργία στις 13 Μάη έχει αιτήματα που αφορούν όλο τον Δημόσιο Τομέα εδώ και πάρα πολλά χρόνια», μας είπε η Δώρα Κιντή, από την Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας, «Το ζήτημα των αυξήσεων, της επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού, των συντάξεων κλπ, είναι κεντρικό, όπως και το ζήτημα της αξιολόγησης και των πειθαρχικών διώξεων.
Στο χώρο των σχολείων, μιλάμε για προσπάθεια διάλυσης της δημόσιας Παιδείας, με έμμεσες ή άμεσες ιδιωτικοποιήσεις, κατάργηση σχολικών επιτροπών, μια στασιμότητα μισθολογική εδώ και χρόνια, το οποίο σε συνδυασμό με την απίστευτη ακρίβεια και τον πληθωρισμό έχει εξαϋλώσει τους μισθούς των εκπαιδευτικών και έχει γίνει πια η κατάσταση μέσα στα σχολεία αφόρητη.
Όλη την χρονιά ήμασταν σε διαρκείς κινητοποιήσεις ενάντια στην παραχώρηση σχολείων σε ιδιωτικό φορέα με τα Ωνάσεια Σχολεία, ενάντια στις διώξεις εκπαιδευτικών, λίαν προσφάτως είχαμε και διώξεις μαθητών επειδή έκαναν κατάληψη στο σχολείο τους ως συμπαράσταση στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι που έχασε το παιδί του στα Τέμπη. Αυτή την συνθήκη καταστολής που θέλει να δημιουργήσει η κυβέρνηση έχουμε να αντικρούσουμε και στην απεργία στις 13 Μάη.
Επειδή όλα αυτά δεν είναι μια καινούργια ιστορία, η ΑΔΕΔΥ και οι Ομοσπονδίες θα έπρεπε να έχουν οργανώσει τη μάχη εδώ και πάρα πολύ καιρό. Αλλά έστω και τώρα πρέπει να δουν πώς θα πάμε από εδώ και πέρα. Δεν φτάνει μια 24ωρη απεργία, πρέπει να κλιμακώσουμε και αυτό είναι ο στόχος μας και στο χώρο των Παρεμβάσεων και ως εκπαιδευτικοί της Τάξης μας ενόψει των συνεδρίων στην ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ τέλη Ιούνη και αρχές Ιούλη αντίστοιχα. Έχουμε μπροστά τη μάχη των εκλογών για την ανάδειξη των αντιπροσώπων, στη δική μου ΕΛΜΕ είναι την Πέμπτη 14 Μάη στο 21ο-40ο ΓΕΛ από τις 8πμ έως τις 8μμ.
Καλούμε σε στήριξη των Παρεμβάσεων και του σχήματος “Αντίσταση στη Γ΄ ΕΛΜΕ”. Μπορεί ο Μάης να είναι ένας δύσκολος μήνας για τα σχολεία καθώς είμαστε σε διαδικασία εξετάσεων, αλλά όλοι οι συνάδελφοι είναι εξοργισμένοι κι αυτό πρέπει να εκφραστεί και στην αλλαγή συσχετισμών μέσα στην ΟΛΜΕ και στο πώς θα προχωρήσουμε από Σεπτέμβρη. Εμείς διεκδικούμε -και σε αυτό η ΑΔΕΔΥ πρέπει να παίξει κεντρικό καθοριστικό ρόλο- ότι τα σχολεία τον Σεπτέμβρη θα είναι κλειστά με απεργία διαρκείας. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να κερδίσουμε».
Επιβίωση
«Το αίτημα των αυξήσεων είναι αίτημα επιβίωσης πια, ειδικά για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς που μετακινούνται από σχολείο σε σχολείο και από το ένα μέρος της χώρας στο άλλο, που απολύονται το καλοκαίρι και πρέπει να ζήσουν με ταμείο ανεργίας, που δεν ξέρουν που και αν θα βρεθούν την επόμενη χρονιά», μας είπε η Σοφία Σισμάνη, αναπληρώτρια από τον ΣΕΠΕ «Η Αθηνά».
«Αντίστοιχα σοβαρή είναι η μάχη ενάντια στην αξιολόγηση και την άρση της μονιμότητας. Αντί να λύνουν τα προβλήματα, όπως τα μεγάλα κενά που κάθε χρόνο τα καλύπτουν σε φάσεις και μέχρι το Φλεβάρη οι μαθητές δεν έχουν εκπαιδευτικούς, αντί να χρηματοδοτούν τα σχολεία και να κάνουν μαζικές προσλήψεις, ανοίγουν το δρόμο των απολύσεων.
Ξέρουμε ότι στόχος τους είναι η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας Παιδείας. Από αυτό υπαγορεύονται όλα. Μιλάνε για “αξιοκρατία”, όταν οι “αξιολογητές” έχουν και είκοσι χρόνια να μπουν σε σχολική τάξη. Στην πραγματικότητα για να περάσει η ιδιωτικοποίηση πρέπει να αλλάξουν εντελώς τη μορφή του δημόσιου σχολείου, επιβάλλοντας καθεστώς φόβου αλλά και ανταγωνισμού μεταξύ των εκπαιδευτικών.
Τον ίδιο ισχύει με την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Πρώτα πετσοκόβουν τους προϋπολογισμούς των σχολείων και μετά έρχονται να “αξιολογήσουν”. Πώς να αξιολογηθεί ως καλό ένα σχολείο που υποχρηματοδοτείται; Όλα γίνονται για να περάσουν τα κλεισίματα, οι συγχωνεύσεις, η είσοδος ιδιωτών. Εκεί κολλάνε και τα υπόλοιπα μέτρα της “αριστείας”: τα Ωνάσεια, οι εξετάσεις Pisa, η προώθηση βιβλίων ιδιωτικών φροντιστηρίων.
Η απεργία στις 13 Μάη είναι συνέχεια των αγώνων για όλα αυτά τα ζητήματα, με τελευταία την απεργιακή κινητοποίηση στις 29 Απρίλη ενάντια στις πειθαρχικές διώξεις. Παρότι οι Ομοσπονδίες είχαν καλέσει μόνο τρίωρη στάση, που έδειχνε και υποβάθμιση της σημασίας της μάχης από την πλευρά τους και δεν επέτρεπε τη μαζική συμμετοχή των συναδέλφων, τα πρωτοβάθμια την επέκτειναν και έτσι κατάφερε να έρθει κόσμος. Και ήρθε πολύς και έγινε και διαδήλωση που δεν ήταν προγραμματισμένο. Ήταν ένα ακόμα δείγμα των διαθέσεων του κλάδου.
Αυτό το κλίμα συναντάμε και στις περιοδείες μας σε σχολεία για τις 13 Μάη. Είδαμε ότι είναι γνωστή η απεργία, παρότι πχ εμάς δεν μας έχει έρθει ακόμα ενημέρωση από την Ομοσπονδία, και ότι υπάρχει κόσμος που δηλώνει ότι θα απεργήσει. Είναι μάχη αυτό το ρεύμα να εκφραστεί και στις εκλογές για αντιπροσώπους στα συνέδρια των ΔΟΕ-ΟΛΜΕ όπου θα κριθεί αν τον Σεπτέμβρη θα ξεκινήσουμε με απεργία διαρκείας για να τα κερδίσουμε όλα. Η στήριξη των Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων είναι κρίσιμη».
Υπουργεία
«Το Υπουργείο Οικονομικών είναι ο χώρος που έχει τη μεγαλύτερη περικοπή μισθών σε όλο το Δημόσιο», μας είπε η Τιάνα Ανδρέου, εργαζόμενη στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και μέλος ΔΣ της ΟΣΥΟ. «Αυτή τη συζήτηση κάνει όλος ο κόσμος ενόψει της απεργίας στις 13 Μάη. Συνδέουμε τη μάχη μας με αυτή των υγειονομικών, των εκπαιδευτικών, των δημοτικών υπαλλήλων και διεκδικούμε επιπλέον ίση αμοιβή για ίση εργασία, καθώς έχουμε μόνιμους συναδέλφους που ακόμα δεν παίρνουν την προσωπική διαφορά.
Μια πολύ καλή εξέλιξη είναι ότι και οι ίδιοι έχουν συζητήσει αυτή τη φορά μέσα από το Συντονιστικό τους να συμμετέχουν στην απεργία με το πανό τους. Γιατί έχουν καταλάβει ότι όταν παλεύεις ένα αίτημα η σύνδεση με τα υπόλοιπα κομμάτια είναι δύναμη. Επίσης όλοι καταλαβαίνουν πια ότι, επειδή η ηγεσία της Ομοσπονδίας μας δεν οργανώνει τις απεργίες ούτε στηρίζει τους συναδέλφους στην προσπάθεια που κάνουν, η οργάνωση από τα κάτω και η συμμετοχή σε μια μεγάλη απεργία όπως αυτή είναι αναγκαία.
Μετά από περιοδείες στους χώρους του Υπουργείου, όπως στη ΓΔΗΛΕΔ οργανωμένη από την επιτροπή αγώνα που έχει συγκροτηθεί, στο Γενικό Λογιστήριο και αλλού, μπορούμε να πούμε ότι την Τετάρτη 13 Μάη νέοι και παλιοί εργαζόμενοι/ες θα είμαστε μαζί στην απεργία».
«Αξιολόγηση»
«Η κυβέρνηση του πολέμου και της φτώχειας, η κυβέρνηση που έχει καταπατήσει όλο τον ποινικό κώδικα, όταν μιλάει για τους δημοσίους υπαλλήλους μόνο τρομοκρατία έχει να προσφέρει», μας είπε η Σταυρούλα Ψυχογιοπούλου, εργαζόμενη στο ΥΠ.ΠΟ. «Νέα νομοσχέδια για άρση μονιμότητας, έλεος πια με την ίδια καραμέλα, πειθαρχικά και απολύσεις για όσες και όσους παλεύουν ενάντια στην αξιολόγηση.
Την προηγούμενη βδομάδα η ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού προσπάθησε να περάσει από ΕΔΕ συνάδελφο για τις αντιπολεμικές ιδέες του. Τόσο πολύ φόβισε η ανακοίνωση που βγήκε από εργαζόμενους στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης ενάντια σε επίσκεψη ναυτικής μεραρχίας, εκτός ωραρίου και δωρεάν, που έστειλε άμεσα ΕΔΕ. Αλλά δεν πέρασε.
Η κινητοποίηση των σωματείων, στην οποία μετείχε και ο Ενιαίος Σύλλογος Υπαλλήλων ΥΠΠΟ Αττικής, Στερεάς και Νήσων, την Τετάρτη 29/4 ήταν μαζική και ο συνάδελφος απαλλάχθηκε ομόφωνα από το Α’ Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΥΠΠΟ. Η πολιτική και συνδικαλιστική δίωξη έπεσε στο κενό.
Ενώνουμε τις δυνάμεις μας, διεκδικούμε 13ο και 14ο μισθό, αυξήσεις, μονιμοποιήσεις. Μαζί μας στην απεργία θα είναι και ο Σύλλογος Συμβασιούχων του ΥΠΠΟ. Συνεχίζουμε στο δρόμο των δήμων. Για να τα πάρουμε όλα πίσω».
Πρωτομαγιά, Αθήνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης
Νοσοκομεία
«Την απεργία στις 13 Μάη την περιμέναμε καιρό, ειδικά στην Υγεία», μας είπε η Θένια Ασλανίδη, γιατρός στο Τζάνειο. «Κι αυτό γιατί ζήσαμε το τελευταίο τρίμηνο τι σημαίνει καθεστώς οικονομίας πολέμου με τις απλήρωτες εφημερίες ρεκόρ τριών μηνών, με καθηλωμένους μισθούς και το δεκαπενθήμερο να μην φτάνει λόγω ακρίβειας σε νοίκια, ενέργεια, τρόφιμα και στα πάντα. Το αίτημά μας είναι διπλασιασμός στους μισθούς χέρι χέρι φυσικά με τις χιλιάδες προσλήψεις που έχουμε ανάγκη στα νοσοκομεία.
Προφανώς η αποψίλωση του προσωπικού αφορά όλο το Δημόσιο, την εκπαίδευση, τους δήμους, τη ΔΥΠΑ, αλλά στα νοσοκομεία φτάνει στις τραγικές εικόνες απόγνωσης που είδαμε με την παιδίατρο στη Σάμο. Διεκδικούμε αυξήσεις, το 13ο και 14ο μισθό, την ένταξη στα ΒΑΕ, να κόψουν από τους εξοπλισμούς και τις φρεγάτες στη Μέση Ανατολή στο πλευρό του Τραμπ και του Νετανιάχου και να τα δώσουν στην κοινωνία.
Αυτά προβάλλουμε στις περιοδείες μας στο Τζάνειο οργανώνοντας την απεργία μαζί με τη μάχη των εκλογών στο Σωματείο Εργαζόμενων που θα γίνουν στις 25 και 26 Μάη. Θέλουμε Αριστερά που να πρωτοστατεί στις μάχες στο δρόμο, να τις ενώνει, προσπάθεια που κάνουμε με την Ενωτική Κίνηση για την Ανατροπή που κατεβαίνει για πρώτη φορά στις εκλογές. Είναι ένα κατέβασμα που λέει ξεκάθαρα ότι παλεύουμε πρώτα απ’ όλα για την ανατροπή της κυβέρνησης των Τεμπών, των ΟΠΕΚΕΠΕδων, των δολοφόνων της Βιολάντα, της Πύλου, της Γάζας.
Ο υπουργός Υγείας, ο ίδιος που έλεγχε το εργοστάσιο της Βιολάντα και το έβρισκε “υποδειγματικό”, βρίσκει τώρα “υποδειγματικό” το ΕΣΥ. Και μόνο αυτό αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι το ΕΣΥ καταρρέει. Η Ενωτική Κίνηση μπορεί να κάνει τη διαφορά στο Σωματείο, να σπάσει την αυτοδυναμία ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ και να ενισχύσει την Αριστερά. Ήδη δημιουργεί συζήτηση μέσα στο νοσοκομείο με την εμφάνισή της γιατί ανοίγουμε όλη την κόντρα με την κυβέρνηση της φτώχειας και του πολέμου χωρίς να περιμένουμε τις κοινοβουλευτικές εκλογές, προτείνοντας την κλιμάκωση των αγώνων.
Αυτό φοβούνται, όπως φάνηκε και στην πρόσφατη συνέλευση του Σωματείου μετά από δυο χρόνια που είχε να γίνει και ήταν μαζική. Η πλειοψηφία δεν το περίμενε αυτό και προσπάθησε να περιορίσει τη συζήτηση στον οικονομικό και διοικητικό απολογισμό. Στόχος ήταν να εξαντλήσει τον κόσμο για να φύγει, αλλά τελικά ερχόταν περισσότερος. Η παράταξη του ΠΑΜΕ απλά κατήγγειλε την πλειοψηφία και δήλωσε ότι καταψηφίζει τον απολογισμό.
Όταν πήραμε το λόγο από την Ενωτική Κίνηση για την Ανατροπή και είπαμε όλα τα παραπάνω ενάντια στην κυβέρνηση και την πολιτική της που χτυπά την κοινωνία και διαλύει τα νοσοκομεία, έγινε χαμός. Ανακήρυξαν το τέλος της συνέλευσης για να μας σταματήσουν. Δεν θα τα καταφέρουν, η ριζοσπαστική-αντικαπιταλιστική Αριστερά θα ριζώσει και στο Τζάνειο».
Ενωτική
«Και στη Θεσσαλονίκη η απεργιακή διαδήλωση στις 13 Μάη στις 10.30πμ στο Άγαλμα Βενιζέλου είναι ενωτική», μας είπε ο Γιάννης Κούτρας, γιατρός, μέλος ΔΣ του Σωματείου Εργαζόμενων στο Ιπποκράτειο και ΔΣ της ΕΝΙΘ. «Η σημασία της απεργίας είναι μεγάλη καταρχάς για το μισθολογικό που μπαίνει σαν άμεσο αίτημα.
Εξακολουθούν παρά τα ψέματα Μητσοτάκη οι απολαβές όλων των δημοσίων υπαλλήλων να παραμένοιυν μισθοί φτώχειας, την ώρα που η ακρίβεια συνεχώς αυξάνει, έχουμε ξεπεράσει όλα τα ρεκόρ. Και την ώρα που ο πόλεμος κάνει ακόμα πιο δύσκολη την κατάσταση και από άποψη επιβίωσης και από άποψη επιθέσεων στο κοινωνικό κράτος και τις υπηρεσίες που έχει ανάγκη η κοινωνία.
Είναι επίσης σε εξέλιξη η επίθεση της αξιολόγησης στο δημόσιο. Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει αναθεώρηση του Συντάγματος όπως λέει για να καταργήσει την μονιμότητα στο δημόσιο. Αντί να στηρίξει τους δημόσιους υπάλληλους, τους στοχοποιεί και τους τιμωρεί από πάνω, προσπαθώντας να ρίξει τα βάρη σε αυτούς. Και στα νοσοκομεία δεν αλλάζει η κατάσταση. Με τους νέους οργανισμούς για παράδειγμα μονιμοποιούν τους εργολάβους και τις ιδιωτικοποιήσεις.
Συζητάμε πχ για τον οργανισμό στο Ιπποκράτειο και αυτό βγαίνει σαν συμπέρασμα, ότι τα εργολαβικά συνεργεία μονιμοποιούνται, δεν υπάρχει αύξηση κλινών, η αναλογία προσωπικού-κλινών παραμένει στα δεδομένα του ΠΔ1987 που σημαίνει πολύ πίσω από τις ανάγκες για τη σύγχρονη λειτουργία των νοσοκομείων. Άρα στην πράξη έχουμε μονιμοποίηση της διαλυμένης λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων.
Ο κόσμος στην Υγεία είναι εξοργισμένος με το περιστατικό της ειδικευόμενης γιατρού στη Σάμο που εφημέρευε για πέντε μέρες όπως και η απάντηση του Γεωργιάδη. Ένας λόγος παραπάνω που θέλουμε να έχει επιτυχία αυτή η απεργία για να στείλουμε το μήνυμα στην κυβέρνηση ότι δεν θα διαλύσει το δημόσιο, ότι θα κερδίσουμε με τους αγώνες μας τις αποδοχές που δικαιούμαστε και ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει εδώ και τώρα. Όσο μένει, μόνο καταστροφή και διάλυση φέρνει. Και γι’ αυτό οργανώνουμε την επιτυχία της.
Εμείς συμμετείχαμε με το πανό του Σωματείου μας στην απεργία της Πρωτομαγιάς στην πορεία των συνδικάτων, το ίδιο ετοιμαζόμαστε να κάνουμε και τώρα. Παρόλο που η ηγεσία του Σωματείου, με πλειοψηφία της ΔΑΚΕ, δεν οργανώνει τίποτα, εμείς το κάνουμε από τα κάτω. Μέχρι και την τελευταία μέρα θα κάνουμε περιοδείες στο νοσοκομείο για να είμαστε σε μια πετυχημένη απεργιακή διαδήλωση που θα είναι βήμα για τη συνέχεια και την κλιμάκωση».