Το απόγευμα του Σαββάτου 5/9, ο Μητσοτάκης ανέβαινε στο βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, περιφρουρημένος από περισσότερους από 3μιση χιλιάδες αστυνομικούς. Η πόλη όμως ανήκε στους διαδηλωτές/ριες.

Δεκάδες χιλιάδες πλημμύρισαν τους δρόμους που οδηγούσαν στο Βελλίδειο μαζικοποιώντας όλες τις συγκεντρώσεις. Το συλλαλητήριο των εργατικών συνδικάτων στο Άγαλμα Βενιζέλου, του ΠΑΜΕ στη ΧΑΝΘ, των αγροτών στο Λευκό Πύργο, των συνταξιουχικών οργανώσεων στην Αγίας Σοφίας, του αντιεξουσιαστικού χώρου κι οργανώσεων στην Καμάρα.

Ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης ξεκίνησε με προσυγκέντρωση στην Εγνατία και Αγ.Σοφίας και βάδισε προς τη συγκέντρωση των συνδικάτων μαζί με μια σειρά σωματεία, οργανώσεις, φοιτητικούς συλλόγους και συλλογικότητες της Αριστεράς. 

Μαζί με τον Συντονισμό Εργατικής Αντίστασης βάδισαν τα σωματεία των νοσοκομείων ΓΝΑ Γεννηματάς, Άγιος Σάββας, Έλενα Βενιζέλου, ΓΝΘ Ιπποκράτειο, το Σωματείο Εργαζομένων στην Τσαμούρης ΑΕ, η ΟΣΥΟ και η Αυτόνομη Κίνηση Εφοριακών, η Εναλλακτική Πρωτοβουλία Δικηγόρων Θεσσαλονίκης, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα και το ΣΕΚ στις Σχολές. 

Μαζί τους η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο – Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη με μια μεγάλη Παλαιστινιακή σημαία να προηγείται του μπλοκ και η ΚΕΕΡΦΑ αποτελούμενη από τις μετανάστριες Καθαρίστριες Σχολείων Δήμου Αθήνας, μέλη της κοινότητας Φιλιππινέζων KASAPI και της Κοινότητας Καμερούν και την Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας «Η Ενότητα». Αυτή η πολυεθνική εργατική συμμαχία αποτέλεσε ίσως από τα πιο δυναμικά μπλοκ της διαδήλωσης. Για ώρες τα συνθήματα ενάντια στην κυβέρνηση, τον ρατσισμό, τους φασίστες και αυτά της αλληλεγγύης με τον Παλαιστινιακό λαό δεν σταμάτησαν να ακούγονται, δίνοντας τον τόνο σε όλα τα κοντινά μπλοκ των σωματείων και συσπειρώνοντας πολλούς αγωνιστές/ριες που θέλησαν να βαδίσουν μαζί τους.

Η εικόνα των συνθημάτων στα πανό, όπως φαίνονταν από την εξέδρα του συλλαλητηρίου όταν παρατάχθηκε το μπλοκ του Συντονισμού στον χώρο, ήταν χαρακτηριστική του εύρους των διεκδικήσεων  και των μαχών που συνδέθηκαν στη φετινή κινητοποίηση. «Δουλειές – Αυξήσεις – Όχι βόμβες», «Κάτω η κυβέρνηση του πολέμου, της φτώχειας, του ρατσισμού», «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», «Στη φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου – Ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες», «Τα δικαιώματα των γυναικών είναι μάχη όλων των εργατών», «Οι φοιτητές μαζί με τους εργάτες». 

Ανάμεσά τους δεκάδες ομοσπονδίες και σωματεία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα από όλη τη χώρα. Από τη φαρμακοβιομηχανία, την Ενέργεια, το Νερό, τα Πετρέλαια, τους δήμους -με μια ιδιαίτερα μαζική και δυναμική παρουσία της ΠΟΕ ΟΤΑ- τις Συγκοινωνίες, τους δασκάλους/ες και τους καθηγητές/ριες των σχολείων, τους εργαζόμενους του ΟΑΕΔ, τους μηχανικούς του δημοσίου, τους εργαζόμενους των υπουργείων και πολλούς ακόμα κλάδους, καθώς και Εργατικά Κέντρα μαζί με νομαρχιακά τμήματα της ΑΔΕΔΥ από μια σειρά περιοχές της χώρας.

«Στους δρόμους της Θεσσαλονίκης σήμερα, η εργατική τάξη και η νεολαία δίνουν την απάντηση στην κυβέρνηση των δολοφόνων» ξεκίνησε την ομιλία του ο Γιάννης Κούτρας, από το ΔΣ της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης και το Συντονιστικό Νοσοκομείων. «Οι υγειονομικοί ξεκινήσαμε χτες τον χορό των κινητοποιήσεων με μια μεγάλη διαδήλωση που ξεκίνησε από το Ιπποκράτειο κι έφτασε στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης. Σπάσαμε στην πράξη το παραμύθι της κυβέρνησης για το “καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών”. Είμαστε εδώ για να διεκδικήσουμε λεφτά για τη δημόσια Υγεία, για την Παιδεία, για τις ανάγκες μας, όχι για εξοπλισμούς, πολέμους και αστυνομία. Χρειάζεται να κλιμακώσουμε για να διώξουμε την κυβέρνηση των δολοφόνων. Σήμερα δίνουμε το στίγμα ότι οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης ανήκουν στον κόσμο που παλεύει. 

Οργανώνουμε τη συνέχεια. Δίνουμε τη μάχη για 48ωρη απεργία σε όλο το δημόσιο μέσα στον Οκτώβρη και να τη μετατρέψουμε σε πανεργατική απεργία. Ταυτόχρονα δίνουμε τη μάχη ενάντια στο φασισμό. Στις 18 Σεπτέμβρη, 13 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, διαδηλώνουμε για να μην αφήσουμε τους φασίστες να σηκώσουν ξανά κεφάλι. Θα διαδηλώσουμε και αντιπολεμικά ενάντια στην κυβέρνηση που τα δίνει όλα για τους εξοπλισμούς. Εμείς είμαστε με την Παλαιστίνη και στις 10 Οκτώβρη, τρία χρόνια από το ξεκίνημα της γενοκτονίας, πάμε για μια μεγάλη αντιπολεμική απεργία και συλλαλητήρια. Έτσι θα συνεχίσουμε, για να διώξουμε την κυβέρνηση των δολοφόνων και να βάλουμε τέλος σε αυτό το σύστημα του ρατσισμού, του πολέμου και του κέρδους».

Οι παρουσίες των συνδικαλιστών στην εξέδρα δεν γλίτωσαν την κριτική των διαδηλωτών/ριών. Χαρακτηριστική η στιγμή που ήρθε η σειρά του δεξιού συνδικαλιστή της ΑΔΕΔΥ Πολυμερόπουλου να μιλήσει, γνωστού για τις δηλώσεις του ενάντια στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού και το κίνημα αλληλεγγύης. Το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» απλώθηκε στο μεγαλύτερο κομμάτι της συγκέντρωσης όση ώρα βρισκόταν στο βήμα. 

Η διαδήλωση βάδισε στη λεωφόρο Νίκης και κατέληξε έξω από τη ΔΕΘ, όπως είχαν κάνει νωρίτερα και οι υπόλοιπες συγκεντρώσεις. Επιστρέφοντας στο Άγαλμα Βενιζέλου, η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο και Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας, οργάνωσαν τη συμβολική δράση "112 Δευτερόλεπτα για τους νεκρούς της Γάζας". Αντίστοιχη δράση έγινε στο Μοναστηρακι στην Αθήνα.

Στέλιος Μιχαηλίδης

5/9, Συλλαλητήριο συνδικάτων στο άγαλμα Βενιζέλου. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

 Η ΚΕΕΡΦΑ και τα μέλη της είναι φίλοι της οργάνωσής μας. Έτσι, είπαμε θα πάμε να συμμετέχουμε μαζί τους στη διαδήλωση. Διαδηλώνουμε ενωμένες ενάντια στο ρατσισμό και τους φασίστες.

Ωρόρα,
γενική γραμματέας κοινότητας Φιλιπινέζων ΚΑSAPI 

Διαδηλώνουμε γιατί δεν είναι ζωή αυτή που ζούμε. Οι άνθρωποι δεν έχουν δικαιώματα. Μας στερούν τη δυνατότητα να πιάσουμε δουλειά. Χωρίς δουλειά δεν μπορούμε να ζήσουμε τα παιδιά μας. Βλέπουμε την ακρίβεια συνεχώς να ανεβαίνει και την κυβέρνηση να δίνει λεφτά στο Ισραήλ. 

Θέλουν να κάνουν σε όλο τον κόσμο αυτό που κάνουν στην Παλαιστίνη. Κι εκεί είναι άνθρωποι όπως κι εμείς. Κι αυτοί κι εμείς θέλουμε ελευθερία και να μπορούμε να ζήσουμε με δικαιώματα και αξιοπρέπεια. Είμαστε με την ΚΕΕΡΦΑ επειδή βλέπουμε ότι αυτό που παλεύει είναι η ενότητα των ανθρώπων. Μαζί έχουμε τη δύναμη. Αυτό προσπαθούμε να αναδείξουμε σήμερα εδώ. 

Ντολίς,
κοινότητα Καμερούν

Διαδηλώνουμε για να ξεκαθαρίσουμε ότι το νερό πρέπει να είναι σε δημόσιο έλεγχο. Με το νομοσχέδιο που πρόσφατα κατέβασε η κυβέρνηση, δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης, που ανήκουν στην τοπική κοινωνία, ανήκουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, συγχωνεύονται και ιδιωτικοποιούνται δια της πλαγίας μέσω της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο. Κάθε παραχώρηση εκεί είναι παραχώρηση του δημόσιου κοινωνικού αγαθού στους ιδιώτες. 

Κοιτάνε λοιπόν να καταργήσουν τις ΔΕΥΑ, τις δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης στην περιφέρεια και να τις ενσωματώσουν στο αμάξι των πολυεθνικών ιδιωτών, στην κατεύθυνση της ιδιωτικοποίησης του νερού. Εμείς σίγουρα θα συνεχίσουμε τους αγώνες μας σε όλη την Ελλάδα. Θα συνεχίσουμε να ενημερώνουμε όλο τον κόσμο ότι το νερό δεν πωλείται. Είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό και πρέπει να έχει πρόσβαση και ο τελευταίος πολίτης. 

Έχουμε μεγάλη συμμετοχή σήμερα. Έχουμε έρθει από όλη τη χώρα και πιστεύουμε ότι μπορούμε να καταφέρουμε πράγματα. Πρέπει να κινητοποιήσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε όλον τον κόσμο για το νερό. Είναι περιουσία των πολιτών. Να μην γίνει περιουσιακό όφελος των ομίλων. 

Αχιλλέας Μητράκος,
αντιπρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων ΔΕΥΑ

Διαδηλώνουμε ενάντια στην πολιτική της απολιγνητοποίησης. Μια πολιτική η οποία έχει μαραζώσει τη Δυτική Μακεδονία. Έχει στείλει στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους. Κλείνοντας και οι τελευταίες λιγνιτικές μονάδες, οι εναπομείναντες εργαζόμενοι στη Δυτική Μακεδονία θα δουν και αυτοί την πόρτα της ανεργίας. Διεκδικούμε την παράταση των λιγνιτικών μονάδων με προτεραιότητα την Πτολεμαΐδα 5, τον πιο σύγχρονο λιγνιτικό σταθμό, τον μοναδικό που μπορεί να μας παρέχει ενεργειακή ασφάλεια και επάρκεια. 

Βασίλης Ιωάννης,
πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΔΕΗ Σπάρτακος

Είμαι εδώ σήμερα για να φωνάξω “Λευτεριά στην Παλαιστίνη” και “Καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες”. Στεκόμαστε στο πλευρό όσων βρίσκονται φυλακισμένοι στα καμπς και διεκδικούμε να δώσουν χαρτιά και δικαιώματα σε όλες και όλους. Είμαστε εδώ με εργαζόμενους από όλη την Ελλάδα γιατί έτσι θα νικήσουμε.

Εργαζόμαστε στον δήμο Αθηναίων, είμαστε καθαρίστριες που μας διώξανε από τη δουλειά μας στα σχολεία με το νόμο του Βορίδη επειδή δεν έχουμε την ελληνική ιθαγένεια. 

Παλεύουμε για τα δικαιώματά μας. Είμαστε εργάτριες. Διεκδικούμε να παραμείνουμε στη δουλειά μας όπως το κάνουμε εδώ και 30 χρόνια.

Λίντιτα Μπούζι,
σχολική καθαρίστρια δήμου Αθήνας

Παλεύουμε για την αξιοπρέπειά μας. Αγαπάμε τον τόπο μας, ημεδαποί και αλλοδαποί, χωρίς διακρίσεις. Μαζί παλεύουμε για την αξιοπρέπειά μας καθημερινά. Την ίδια ώρα ο πρωθυπουργός αυτά που λέει είναι πυροτεχνήματα της τελευταίας στιγμής. Προσπαθεί να πιαστεί από την καρέκλα του και να παραμείνει στην εξουσία. Στην εξουσία πρέπει να είναι μόνο ο λαός, κανένας άλλος. Κάναμε μια μεγάλη απεργία τον Απρίλη αλλά πρέπει να συνεχίσουμε. Ο αγώνας να είναι καθημερινός, σε όποιο μετερίζι κι αν βρισκόμαστε. Και με απεργίες και με συζητήσεις και με κάθε είδους αντίσταση. Είμαι εργαζόμενη στο δήμο 31 χρόνια και την τελευταία δεκαετία έχουμε φτάσει στα όριά μας. Δεν μπορούμε να συντηρήσουμε τις οικογένειές μας.

Βίκυ,
εργαζόμενη στο Δήμο Νίκαιας – Ρέντη

Διεκδικούμε συλλογικές συμβάσεις, πλήρη απασχόληση για όλους, αξιοπρεπείς μισθούς. Η τρίωρη απασχόληση με μισθούς 300 και 500 ευρώ δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στα οικονομικά προβλήματά μας. Το σωματείο μας είναι δύναμη. Έχουμε παραβρεθεί σε όλες τις κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ και στα συλλαλητήρια στην Αθήνα. Η φωνή μας ακούγεται παντού, και διεκδικούμε τ' αυτονόητα. Θα συνεχίσουμε με κινητοποίηση στην έναρξη της σχολικής χρονιάς όπως αποφασίσαμε σήμερα σε σύσκεψη στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Αναστασία Κεχαγιά,
πρόεδρος Σωματείου Καθαριστριών Δήμου Πέλλας Γιαννιτσών 

Το βασικό αίτημα που αφορά όλους τους εργαζόμενους, όχι μόνο εμάς του ΟΑΣΘ, είναι φυσικά η υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Από την περίοδο των Μνημονίων συμβάσεις εργασίας δεν υπάρχουν παρότι σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση το μεγαλύτερο ποσοστό των εργαζομένων έχουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Μόνο μέσα από αυτές θα μπορέσουν οι εργαζόμενοι να αποκτήσουν περισσότερα δικαιώματα και καλύτερους μισθούς. Λέγαμε κάποτε ότι ο μισθός έφτανε για 25 μέρες. Τώρα πλέον δεν φτάνει ούτε για 15. Να υπογραφούν συμβάσεις εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς και με καλύτερες συνθήκες δουλειάς. 

Γιάννης Δήμκας,
πρόεδρος Συνδικάτου Εργαζομένων ΟΑΣΘ