Η στέγη και η φοιτητική ζωή συνδέονται άρρηκτα με την συστημική κρίση που έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια έχοντας ως κυβέρνηση την ΝΔ, τον μεγαλύτερο εχθρό του δημοσίου Πανεπιστημίου και της δημόσιας κατοικίας.
Για χιλιάδες φοιτητές/ριες που ξεκινάει φέτος το ταξίδι τους στο πανεπιστήμιο, η στέγασή τους στις πόλεις που πέρασαν φαντάζει έως και ανέφικτη καθώς τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί από 400 ευρώ στις επαρχίες μέχρι 550 ευρώ για μια γκαρσονιέρα στην Αθήνα. Σε μια περίοδο που οι εταιρείες και τα funds κλέβουν τα σπίτια των ανθρώπων, που τα airbnb ανοίγουν το ένα μετά το άλλο για να εξυπηρετούν τους τουρίστες, το πρόβλημα για την κυβέρνηση είναι οι στεγαστικές καταλήψεις όπως η πρόσφατη απειλή για εκκένωση των Προσφυγικών. Η ανάγκη να διεκδικήσουμε δημόσια, δωρεάν στέγαση για όλους είναι πιο επιτακτική από ποτέ.
Ιδιωτικοποίηση
Ενώ η κατοικία βιώνει αυτή την επίθεση, οι φοιτητικές εστίες που για χρόνια το κίνημα είχε παλέψει για να είναι δημόσιες και δωρεάν μπαίνουν όλο και περισσότερο σε καθεστώς ιδιωτικοποίησης καθώς έχουμε ήδη την εφαρμογή ενοικίων σε πολλές απ’ αυτές όπως στις εστίες του ΠΑΜΑΚ, του ΑΠΘ και του πανεπιστημίου Ιωάννινων. Τα “συμβολικά”, όπως τα αποκαλούν, ενοίκια επιβάλλονται για να πετάξουν εκτός εστιών την πλειονότητα των φοιτητών, την ίδια ώρα που το Υπουργείο μας παρουσιάζει ως ανάπτυξη τις συμπράξεις που κάνει με τον ιδιωτικό τομέα, τις λεγόμενες ΣΔΙΤ και τις εργολαβίες για δήθεν ανέγερση νέων εστιών και δήθεν ανακαινίσεις. Στην πραγματικότητα δεν έχουμε δει τίποτα απ’ αυτά να πραγματοποιούνται εδώ και χρόνια.
Ένα από τα παραδείγματα είναι η ΦΕΑ η οποία λειτουργούσε κανονικά και στέγαζε εκατοντάδες φοιτητές του κέντρου. Πρόσφατα αποφάσισαν να την κλείσουν για ανακαίνιση η οποία μάλιστα κοστίζει 80.000 ευρώ το δωμάτιο αναγκάζοντας όσους φοιτητές έμεναν εκεί να μετακομίσουν στην ΦΕΠΑ (που ήδη τα δωμάτιά της δεν επαρκούν για όσους φοιτητές έχουν ανάγκη) ή να βρουν μια ατομική λύση μένοντας σε ξενοδοχεία ή ακόμα και επιστρέφοντας στην πόλη τους ενώ δεν έχουν τελειώσει την σχολή τους. Πρόκειται για την απόλυτη κοροϊδία ότι τα δωμάτια θα κοστίσουν τόσα πολλά χρήματα και ότι θα παραδοθούν σε ένα φυσιολογικό χρονικό διάστημα. Το πιο πιθανό είναι να δούμε κι αυτήν την εστία να ρημάζει μέσα στα χρόνια όπως το κτίριο Β της ΦΕΠΑ ή να φτιαχτεί ένα πρόχειρο κτίριο που θα ζητάνε υπέρογκα ποσά για να μένεις εκεί. Επιπλέον, οι εστίες που ανακοινώθηκε ότι θα ανεγερθούν στο Πάρκο Πόλης των Άνω Λιοσίων για το ΠΑΔΑ είναι με ΣΔΙΤ, όπως αντίστοιχα οι εστίες στην Κρήτη που πίσω απ’ αυτές βρίσκεται η κατασκευαστική εταιρεία Aktor. Ενώ αυτές οι εταιρείες πλουτίζουν μέσα στις εστίες, φοιτήτριες, φοιτητές και φοιτητά θα πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες με κανονισμούς που είναι εις βάρους τους όπως τα μηχανήματα ελέγχου εισόδου - εξόδου που τοποθετήθηκαν πρόσφατα στις ΦΕΠΑ και στο ΑΠΘ, η σταδιακή προσπάθεια φίμωσης των φοιτητών απαγορεύοντας μας να κολλήσουμε αφίσες και να κάνουμε παρέμβαση στους χώρους μας διακινώντας τις ίδιες μας.
Το φοιτητικό κίνημα όμως και οι αγώνες των οικότροφων φοιτητών ήταν, είναι και θα είναι ο μεγάλος τους αντίπαλος που αρνείται να δει την ζωή ως μια συναλλαγή, αρνείται να συμβιβάζεται με την εξαθλίωση και από την πρώτη στιγμή βγήκε μπροστά αντιμετωπίζοντας τις ιδεολογικές επιθέσεις, την καταστολή, τις απειλές ότι θα βρεθεί στον δρόμο αν δεν υπακούσει στα σχέδια τους, δείχνοντας ότι ο δρόμος είναι να τα πάρουμε όλα πίσω σήμερα χωρίς να περιμένουμε τις λύσεις να έρθουν από τα πάνω. Αυτόν τον δρόμο πρέπει να βαδίσουμε και φέτος για δημόσιες, δωρεάν, ελεύθερες εστίες, για Πανεπιστήμια των φοιτητών και των εργατών και όχι των διαγραφών και των κερδών.
Μαριάννα Σπυριδάκη,
φοιτήτρια στη Φιλοσοφική Αθήνας, μέλος ΔΣ εστιών ΕΚΠΑ, Contraactivo ΕΑΑΚ