Η δίμηνη εκεχειρία που είχε συμφωνηθεί τον Ιούνη έχει λήξει και τυπικά χωρίς να φαίνεται καμιά προοπτική για το ξεκίνημα των γενικότερων διαπραγματεύσεων που προέβλεπε. Αντίθετα, σχεδόν καθημερινές είναι πλέον οι ειδήσεις για την αναζωπύρωση των συγκρούσεων για τον έλεγχο των Στενών το Ορμούζ.
Ο Τραμπ παριστάνει τον νικητή που δεν ενδιαφέρεται για οποιαδήποτε συμφωνία γιατί οι ΗΠΑ «κερδίζουν τον πόλεμο σε πολύ μεγάλο βαθμό» και «το Ιράν έχει τελειώσει» όπως δήλωσε στις 2/9. Υποτίθεται ότι ο αμερικάνικος στόλος εξασφαλίζει βήμα το βήμα την «ελεύθερη ναυσιπλοΐα» στα Στενά και παράλληλα ο ναυτικός αποκλεισμός σε συνδυασμό με τις κυρώσεις έχουν φτάσει την ιρανική οικονομία ένα βήμα πριν την κατάρρευση.
Τίποτα από τα δύο δεν ισχύει. Η πολεμική εξόρμηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού έχει βαλτώσει, ο Τραμπ και τα επιτελεία του το γνωρίζουν αλλά η ανοιχτή παραδοχή αυτού του γεγονότος από τον Τραμπ θα σήμαινε τεράστιο πλήγμα στην ήδη τσαλακωμένη εικόνα του και διεθνώς και στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Μια πρόσφατη είδηση είναι χαρακτηριστική για τα όρια που έχει φτάσει η ισχυρότερη πολεμική μηχανή του κόσμου. Την προηγούμενη βδομάδα το πυρηνικό αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln «έδεσε» στη Πατάγια της Ταϋλάνδης. Οι 5.000 ναύτες και πεζοναύτες βγαίνουν σταδιακά για αναψυχή σε μια περιοχή που είχε γνωρίσει «δόξες» για τον ίδιο λόγο στην εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ. Το αεροπλανοφόρο βρισκόταν σε αποστολή κοντά στα Στενά του Ορμούζ -συμμετέχοντας στις επιχειρήσεις- από τον Νοέμβρη, η μεγαλύτερη σε διάρκεια τέτοια αποστολή στη σύγχρονη ιστορία.
Οι ναύτες έφτασαν στα όρια της ανταρσίας. Για μήνες, οι ειδήσεις που διέρρεαν, μέσω των οικογενειών τους σε ΜΜΕ στις ΗΠΑ, μιλούσαν για ελλείψεις σε βασικά πράγματα όπως καθαρό νερό, για ψυχολογικά προβλήματα και κατακόρυφη πτώση του «ηθικού». Επιπλέον, ένα μέσο ανέφερε ότι ένας 19χρονος ναύτης που πήδηξε στη θάλασσα σε μια πράξη που η σύζυγός του περιέγραψε ως απόπειρα αυτοκτονίας, αντιμετώπισε πειθαρχικές κυρώσεις. Μια νεαρή ναύτης δήλωσε ότι το ηθικό του πληρώματος του αεροπλανοφόρου Abraham Lincoln ήταν παρόμοιο με εκείνο άλλων πλοίων του 5ου Στόλου των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, περιγράφοντάς το με τη φράση «υπαρκτό, αλλά ανύπαρκτο».
Τη θέση του Abraham Lincoln πήρε τώρα το George Washington, αλλά η κατάσταση δεν αλλάζει ουσιαστικά. Πρόσφατα πάλι, ο Τραμπ δήλωσε ότι τα νερά έχουν καθαριστεί από τις ιρανικές νάρκες και ο Κρις Ράιτ, ο υπουργός Ενέργειας πανηγύρισε ότι πλέον 8 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως περάσανε τα Στενά την τελευταία βδομάδα του Αυγούστου. Ξέχασε να αναφέρει ότι η συνηθισμένη ποσότητα πριν το ξεκίνημα του πολέμου ήταν 20 εκατομμύρια βαρέλια. Την ίδια ακριβώς ημέρα που ο Τραμπ δήλωσε ότι τα στενά είναι ελεύθερα από νάρκες, το Κοινό Κέντρο Ναυτιλιακών Πληροφοριών, το οποίο τελεί υπό τη διοίκηση του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, ανέφερε ότι υπήρχε «συνεχιζόμενος κίνδυνος από παρασυρόμενες ή μη χαρτογραφημένες νάρκες».
Η εφημερίδα Washington Post (30/8) αναφέρει ότι στα μέσα Αυγούστου ανώτατοι Αμερικανοί διοικητές προειδοποίησαν τον υπουργό Πολέμου Πητ Χέγκσεθ να μην παρατείνει τον πόλεμο στο Ιράν. Τα αποθέματα πυρομαχικών είναι εξαντλημένα, οι δυνάμεις έχουν καταπονηθεί και η επιμονή στον πόλεμο στο Ιράν αφήνει τις ΗΠΑ εκτεθειμένες σε Κίνα και Ρωσία. Χαρακτηριστική λεπτομέρεια: το αεροπλανοφόρο George Washington που πήρε τη θέση του Abraham Lincoln αγκυροβολεί μόνιμα στη Ιαπωνία και έχει βασικό ρόλο στην «αποτροπή» της Κίνας. Κι όπως αναφέρει το άρθρο: «Σύμφωνα με την εκτίμηση [του επικεφαλής του Πολεμικού Ναυτικού], εάν οι απαιτήσεις από το Πολεμικό Ναυτικό παραμείνουν στο ίδιο επίπεδο, ο αντίκτυπος στη συντήρηση των πλοίων θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη διαθεσιμότητα του στόλου σε περίπτωση που ξεσπάσει μια άλλη σύγκρουση κάπου αλλού στον κόσμο».
Αδιέξοδα
Τα στρατιωτικά αδιέξοδα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού τροφοδοτούν τα οικονομικά προβλήματα στο εσωτερικό των ΗΠΑ και στον παγκόσμιο καπιταλισμό. Όπως αναφέρει η εφημερίδα Financial Times (4/9):
«Παρά όλους τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ περί διοχέτευσης περισσότερου πετρελαίου μέσω των Στενών, ο Τραμπ είχε μέχρι στιγμής μικρή επιτυχία στη μείωση των τιμών των καυσίμων ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοέμβρη. Το αργό πετρέλαιο τύπου Brent κυμαίνεται γύρω στα 97 δολάρια το βαρέλι, ενώ η μέση τιμή του ντίζελ στα πρατήρια των ΗΠΑ έφτασε τα 5,78 δολάρια το γαλόνι, ξεπερνώντας το ανώτατο επίπεδο της περιόδου του πολέμου που είχε σημειωθεί τον Απρίλη, σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Αυτοκινήτου (AAA)».
Η εφημερίδα Financial Times ανέφερε πριν δυο βδομάδες ότι οι αποδόσεις—στα επιτόκια—των κρατικών ομολόγων των δυτικών χωρών έχουν αυξηθεί από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν στις 28 Φλεβάρη. Ο Σκοτ Μπέσεντ, ο υπουργός Οικονομικών, προσπαθεί να εφαρμόσει διάφορα αναποτελεσματικά τεχνάσματα για να αναχαιτίσει την άνοδο των επιτοκίων των αμερικανικών κρατικών ομολόγων.
Όμως, το μεγάλο πρόβλημα στην προσπάθεια οικονομικής απομόνωσης του Ιράν είναι η Κίνα, η οποία εισάγει το 90% του ιρανικού πετρελαίου. Η Κίνα προειδοποίησε ότι θα προχωρήσει σε αντίποινα εάν οι εταιρείες της πληγούν από αυτές τις νέες κυρώσεις. Αυτά δεν είναι απλά λόγια. Η Κίνα ελέγχει τον κύριο όγκο των σπάνιων γαιών, από τις οποίες εξαρτάται η παγκόσμια οικονομία. Έχει ήδη διακόψει μία φορά, τον Απρίλη του 2025, την τροφοδοσία προς τις ΗΠΑ για να συμμορφώσει τον Τραμπ.
Όλα αυτά τα αδιέξοδα, πολεμικά και οικονομικά, σίγουρα έχουν κάποια σχέση με την επίσκεψη αστραπή, πριν δυο βδομάδες, του Τζον Ράτκλιφ, διοικητή της CIA, στη Μόσχα. Έκανε ένα ταξίδι 20 ωρών για συνομιλίες που διήρκησαν λιγότερο από 8 ώρες, χωρίς κανείς να μπορεί να πει με ασφάλεια τι συζήτησε. Το βέβαια είναι ότι λίγο μετά ο Πούτιν φωτογραφήθηκε με τον Πεζεσκιάν, τον πρόεδρο του Ιράν, στα πλαίσια της διάσκεψης του Οργανισμού της Σαγκάης και δήλωσε ότι η συνεργασία με το Ιράν θα συνεχιστεί και θα ενταθεί.
Δεν υπάρχει εύκολη διέξοδος για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό από αυτό το σκηνικό της ήττας. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει λιγότερους κινδύνους και πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς, αλλά περισσότερους. Υπάρχουν εκτιμήσεις που λένε ότι ο Τραμπ περιμένει να περάσει η δοκιμασία των εκλογών του Νοέμβρη για να κλιμακώσει ξανά θεαματικά τον πόλεμο.
Ένα άλλο άρθρο της Washington Post (1/9) παρέχει ακόμα μια πληροφορία. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διοίκησης, στρατηγός Άλεξους Γκρίνκεβιτς προειδοποίησε το Πεντάγωνο ότι δεν διαθέτει επαρκείς ναυτικές δυνάμεις για να υπερασπιστεί ταυτόχρονα το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες από πυραυλικές επιθέσεις, γιατί οι απαιτήσεις των επιχειρήσεων στα Στενά του Ορμούζ βάζουν τεράστια βάρη στη σωστή συντήρηση των πολεμικών πλοίων (αντιτορπιλικών στη συγκεκριμένη περίπτωση).
Υπάρχουν βέβαια πιστοί σύμμαχοι που θα είναι πρόθυμοι να καλύψουν το κενό, και συγκεκριμένα η κυβέρνηση της ΝΔ που συσφίγγει κάθε μέρα περισσότερο τη «στρατηγική συμμαχία» με το γενοκτονικό σιωνιστικό κράτος. Γι’ αυτό χρειάζεται να κλιμακώσουμε τη μάχη για να την ανατρέψουμε.