• Στη μια όχθη, ο εκπρόσωπος των διεθνών τραπεζιτών Τσαρλς Νταλάρα χειροκροτεί «τη μεγαλύτερη ομαλή αναδιάρθρωση χρέους της Ιστορίας» και βλέπει «ευκαιρίες για την Ελλάδα». Στην αντίπερα όχθη, ο κατώτατος μισθός πέφτει στα 586 ευρώ μεικτά, οι συλλογικές συμβάσεις ισοπεδώνονται και όλοι οι κλάδοι βρίσκονται μπροστά στον εκβιασμό ατομικών συμβάσεων που ξεκινάνε από αυτό το κατώφλι.
• Στο ένα στρατόπεδο, η Νέα Δημοκρατία δηλώνει διεκδικητής της αυτοδυναμίας μετά τις εκλογές, ο Βενιζέλος διεκδικεί ότι με τη δική του ηγεσία το ΠΑΣΟΚ πάει για «την πρώτη θέση» και οι Πρετεντέρηδες χαιρετίζουν αυτές τις εξελίξεις σαν «βήμα σταθερότητας». Στο άλλο στρατόπεδο, χιλιάδες αγανακτισμένοι περιμένουν τις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου σαν ευκαιρία για να δείξουν ξανά τι νομίζουν για τους Ηρακλείς της σταθερότητας των κουρεμάτων.
• Στην υψηλή κοινωνία της συγκυβέρνησης του Παπαδήμου, ο Σαμαράς καλωσορίζει στη ΝΔ τον τσεκουροφόρο «ακτιβιστή» Βορίδη και ο Λοβέρδος παίζει τένις με τον υστερικό Γεωργαλά του φασισμού Γεωργιάδη. Στις εργατογειτονιές, όμως, ο κόσμος ξεσηκώνεται ενάντια στις δολοφονικές επιθέσεις των νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Το «Έξω οι Νεοναζί» το είπε το περασμένο Σάββατο ο Πειραιάς και ετοιμάζονται να ακολουθήσουν αυτό το Σάββατο η Θεσσαλονίκη, τα Χανιά, η Πάτρα, το Ηράκλειο, τα Γιάννενα, το Ρέθυμνο και ο Άγιος Παντελεήμονας.
Συγκυβέρνηση
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο πραγματικός πολιτικός στόχος της συνεργασίας τραπεζιτών-ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στις εκλογές που έρχονται είναι να καταφέρουν να βγάλουν, με τη βοήθεια και του καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου που χαρίζει 50 έδρες στο πρώτο κόμμα, μια πλειοψηφία 151 βουλευτών για να συνεχίσουν τη συγκυβέρνησή τους. Αυτόν το στόχο τούς έχουν θέσει οι διάφοροι Σόιμπλε και Γιούνκερ, για να εξασφαλίσουν ότι η λεηλασία των Μνημόνιων θα συνεχιστεί. Οι κορώνες των Σαμαράδων και των Βενιζέλων για «αυτοδυναμίες» και «πρωτιές» είναι για κατανάλωση αφελών.
Η Αριστερά μπορεί και πρέπει να τους χαλάσει αυτά τα σενάρια. Πρώτα απ’ όλα επιμένοντας ότι κανένα τμήμα της δεν θα μπει σε κυβέρνηση συνεργασίας με αυτούς τους απατεώνες. Αλλά και ταυτόχρονα ξεκαθαρίζοντας ότι η ανατροπή των αντεργατικών επιθέσεων θα γίνει συνεχίζοντας τις απεργίες και τις καταλήψεις ενάντια στα βάρβαρα μέτρα.
Δεν χωράει κανένας εφησυχασμός ότι τώρα πια αρκεί να μετατρέψουμε την οργή μας σε μαύρισμα των κομμάτων των Μνημόνιων. Όπως τους σύραμε στις εκλογές με 18 Πανεργατικές και απανωτά κύματα από απεργίες και καταλήψεις, έτσι θα φτάσουμε και στην ανατροπή τους.
Οι εργαζόμενοι στα Υπουργεία ξαναπιάνουν το νήμα των καταλήψεων, στα Νοσοκομεία συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους, στο Μέταλλο δίπλα στους Χαλυβουργούς βγαίνουν και τα Ναυπηγεία. Η αντικαπιταλιστική Αριστερά δείχνει σε ολόκληρη την Αριστερά το δρόμο στηρίζοντας και συντονίζοντας αυτούς τους αγώνες. Αλλά και αναδεικνύοντας την απάντηση των εργατών στην καταστροφολογία των ΒενιζελοΣαμαράδων που ταυτίζουν τον εαυτό τους με τη «σωτηρία του τόπου»: διαγραφή του χρέους, ρήξη με την ΕΚΤ και την ΕΕ, κρατικοποίηση των τραπεζών και εργατικός έλεγχος παντού.
Τώρα είναι η στιγμή να συσπειρωθούμε όλοι γύρω από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να δώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις αυτή τη μάχη.