Ο προϋπολογισμός του 2012 τον οποίο ψήφισε μέσα στα Χριστούγεννα η κεντροδεξιά κυβέρνηση της Πορτογαλίας περιλαμβάνει, ανάμεσα στα άλλα, (τι πρωτότυπο) την κατάργηση του δώρου των Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας για τους εργαζόμενους στο δημόσιο αλλά και για ένα μεγάλο κομμάτι των συνταξιούχων.
Αυτό σε μια χώρα όπου οι μισθοί έχουν ήδη χτυπηθεί άγρια μέσα στα προηγούμενα χρόνια και όπου ένα μεγάλο μέρος των συνταξιούχων προσπαθεί να επιβιώσει με συντάξεις που μόλις ξεπερνάνε τα 400 ευρώ το μήνα. Η ανεργία έχει ξεπεράσει, επίσημα, το 13% -και όλοι αναμένουν ότι θα γίνει ακόμα χειρότερη από την ύφεση που οξύνεται από τα μέτρα λιτότητας. Το 2011 το ΑΕΠ της Πορτογαλίας συρρικνώθηκε κατά 1,6%. Φέτος η πτώση αναμένεται να ξεπεράσει το 3%.
Σοκ
Τον Νοέμβρη τα εργατικά συνδικάτα απάντησαν στα σχέδια του νέου προϋπολογισμού με μια μεγάλη γενική, 24ωρη, απεργία -μια απεργία που προκάλεσε σοκ στην άρχουσα τάξη: ήταν η τρίτη γενική απεργία μέσα στις τέσσερις σχεδόν δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει ανάμεσα στην "Επανάσταση των γαριφάλων" της δεκαετίας του 1970 και το σήμερα.
ΣΚαι τα σοκ συνεχίζονται: την Πρωτοχρονιά οι συγκοινωνίες παρέλυσαν σε ολόκληρη τη χώρα από την απεργία των σιδηροδρομικών. Στις 12 Φλεβάρη εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές πλημμύρισαν την “Πλατεία του Παλατιού” στην Λισαβόνα. Ήταν η μεγαλύτερη διαδήλωση στην πρόσφατη ιστορία της χώρας.
Η κεντροδεξιά κυβέρνηση της Πορτογαλίας μιλάει για “επιτυχία”. Τα μέτρα που έχει πάρει για την “διάσωση της χώρας”, λέει, είναι ακόμα πιο “φιλόδοξα” από τις απαιτήσεις της Τρόικας. Και γι’ αυτό αποδίδουν. Η κυβέρνηση, όμως, ξεφτιλίστηκε μπροστά τα μάτια εκατομμυρίων τηλεθεατών όταν η κάμερα “έπιασε” τον Βίτορ Γκασπάρ, τον υπουργό Οικονομικών να ζητάει, με δουλικό τόνο, σκυμμένος δίπλα του, έκτακτη βοήθεια από τον Σόιμπλε, στις Βρυξέλλες. Και να τον ευχαριστεί, ακόμα πιο δουλικά, μόλις ο Σόιμπλε είπε το “ναι -αλλά μετά τις κρίσιμες αποφάσεις για την Ελλάδα”.