Την εκδήλωση άνοιξαν ο Δημήτρης από την Εργατική Εστία, ο Τζεμαλή από το σύλλογο δασκάλων, ο Γρηγόρης, πρόεδρος του σωματείου του Καζίνο και ο Γιάννης, πρόεδρος του σωματείου της ΣΕΚΑΠ, που περιέγραψαν τους αγώνες που έδωσαν ενάντια στις απολύσεις, την εκ περιτροπής εργασία και τις ιδιωτικοποιήσεις. Ακολούθησε ο Κώστας Πίττας που ήταν κεντρικός ομιλητής από την Εργατική Αλληλεγγύη.
Την πλούσια συζήτηση που έγινε μετά τις ομιλίες τροφοδότησαν οι γεμάτες μαχητικότητας παρεμβάσεις που έκαναν οι εργαζόμενες από την Εργατική Εστία: «Νιώσαμε στο πετσί μας τον κίνδυνο της ανεργίας, αγωνιστήκαμε και τον αποκρούσαμε προς το παρόν, αλλά αυτό που καταλάβαμε είναι ότι οι αγώνες χρειάζονται στήριξη. Γι’ αυτό πήραμε απόφαση να είμαστε παντού όπου μας καλούν για συμπαράσταση και συντονισμό και ήρθαμε όλες μαζί».
«Είμαι μητέρα τεσσάρων παιδιών, αλλά δεν δίστασα ούτε στιγμή να χάσω το μισθό μου για να κάνω απεργία διαρκείας και να μην απολυθεί καμιά μας». Ο Στέργιος από τη ΣΕΚΑΠ τόνισε ότι το βασικό είναι η ενεργή συμμετοχή στους αγώνες «όπου εκεί βρίσκεις με ποιους θα διαδηλώσεις και μαθαίνεις μέσα από την πράξη», ενώ η Βάσω από την τοπική ΕΛΜΕ έβαλε το ζήτημα της διοργάνωσης μιας ενωτικής κινητοποίησης ενάντια στους φασίστες στις 17 Μαρτίου.
Τα δυο θέματα που κυριάρχησαν στη συζήτηση ήταν: η ανάγκη να υπάρξει ένα μόνιμο κέντρο συντονισμού των εργαζόμενων στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα στο Νομό και ο ρόλος της αριστεράς στους αγώνες, τα ζητήματα της διαγραφής του χρέους και του εργατικού ελέγχου. Όλοι όσοι συμμετείχαν, συμφώνησαν να ξαναβρεθούν άμεσα, όχι μόνο για να συζητήσουν, αλλά για να οργανώσουν τη συνέχεια του συντονισμού.