Την Παρασκευή 26/10 «έφυγε» ο σύντροφός μας, Θωμάς Λυκούδης, τη μέρα των γενεθλίων του, από ανεύρυσμα στην καρδιά. Ο θάνατός του μας ξάφνιασε γιατί παρά τα 65 του χρόνια διατηρούσε τη σκέψη, το χιούμορ, την όρεξη για ζωή ενός εφήβου. Την προηγούμενη μέρα είχαμε βρεθεί σε εκδήλωση στη Νέα Σμύρνη.
Η δράση του στην αριστερά ξεκινάει από τα χρόνια της χούντας και συνεχίστηκε μέχρι τέλους, στις απεργίες και στις διαδηλώσεις ενάντια στα μνημόνια.
Ο Θωμάς οργανώθηκε στο ΣΕΚ τον Απρίλη του 2011, μετά το θάνατο του Κώστα Χρονόπουλου, συντρόφου του ΣΕΚ και σκηνοθέτη, που εκτιμούσε και αγάπησε όσο λίγους. Μέχρι τότε τοποθετούσε τον εαυτό του στο χώρο του Συνασπισμού, χωρίς όμως να έχει γίνει μέλος. Η επαφή του με τον Κώστα, αλλά κι η απογοήτευση από τις ηγεσίες της επίσημης Αριστεράς ήταν ο καταλύτης για να οργανωθεί στην επαναστατική αριστερά.
Ήταν εξοργισμένος με τη στάση της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση, που παλιότερα τους έβλεπε ως συντρόφους, ξεκάθαρος για τα «όρια» του ΣΥΡΡΙΖΑ και απ’ την άλλη ενθουσιασμένος με την «από τα κάτω» δράση μας, με την δυναμική παρουσία μας στις πορείες, αλλά και με την τόλμη στις απόψεις και προτάσεις μας. Κάθε βδομάδα στους πυρήνες της Νέας Σμύρνης η παρουσία του ήταν χειμαρρώδης.
Η όρεξή του για συζήτηση, η πλούσια εμπειρία του από την περίοδο της Μεταπολίτευσης και η εμμονή του να μπορέσει η Αριστερά να κυριαρχήσει στα μυαλά των ανθρώπων είναι αυτά που θα θυμόμαστε πιο έντονα απ’ το Θωμά. Δούλευε ως γραφίστας, διαφημιστής, αλλά πάνω απ’ όλα ήταν καλλιτέχνης. Το μεράκι του ήταν η ζωγραφική και το σπίτι του γεμάτο πίνακες. Σχεδίαζε να κάνει και έκθεση σε γκαλερί στη Νέα Σμύρνη. Οι σύντροφοί του τον αποχαιρετούμε συνεχίζοντας τη μάχη τη στιγμή της μεγαλύτερης βαρβαρότητας και στέλνουμε τα πιο ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους του.
Μηνάς Χρονόπουλος και οι σύντροφοι του από Νέα Σμύρνη