Στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ στις 25 Οκτώβρη τέθηκε, για πρώτη φορά, τουλάχιστον τις τελευταίες δεκαετίες από τις Παρεμβάσεις, την παράταξη που υποστηρίζεται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η πρόταση για πολιτική απεργία διαρκείας.
Με τα νέα εξοντωτικά μέτρα προ των πυλών και τον κόσμο να βράζει από οργή, η πρόταση για απεργία διαρκείας και ανατροπή μέτρων και συγκυβέρνησης έχει ωριμάσει κερδίζοντας όχι μόνο χιλιάδες εργαζόμενους, αλλά και σωματεία και ομοσπονδίες (βλέπε σελ5).
Αυτή η πίεση της βάσης όχι μόνο είχε σαν αποτέλεσμα η πρόταση των Παρεμβάσεων να πάρει 10 ψήφους (ενώ έχουν μόνο 4 συμβούλους) στην αρχική ψηφοφορία, αλλά ανάγκασε τους συμβούλους της ΔΑΚΕ να προτείνουν απεργία όλες τις μέρες που τα μέτρα θα συζητιούνται στη Βουλή. Οι Παρεμβάσεις ψήφισαν κριτικά αυτήν την πρόταση γιατί μπορεί να απελευθερώσει τη δυναμική του κινήματος, σε κόντρα με τις προθέσεις και τα καιροσκοπικά κίνητρα των εκπροσώπων της ΔΑΚΕ – και το ίδιο έκανε η Αυτόνομη Παρέμβαση που πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ.
Η πρόταση αυτή τελικά μειοψήφισε με 19 ψήφους, ενώ πλειοψήφισε η πρόταση της ΠΑΣΚΕ για 24ωρη απεργία στις 9 Νοέμβρη με 24 ψήφους, αλλά έχοντας την κρίσιμη στήριξη των 7 συμβούλων του ΠΑΜΕ.
Η στάση της ηγεσίας του ΠΑΜΕ στην ΑΔΕΔΥ δεν είναι εξαίρεση και δεν αφορά μόνο τα ανώτατα συνδικαλιστικά όργανα. Στην πρόσφατη συνέλευση εργαζομένων στο νοσοκομείο Γεννηματάς οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ψήφισαν μαζί με την ΠΑΣΚΕ και την Αυτόνομη Παρέμβαση για 24ωρη απεργία ή “ό, τι αποφασίσουν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ” κόντρα στην πρόταση που τέθηκε εκ μέρους του Νυστεριού για τριήμερη απεργία στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης με επαναλαμβανόμενες απεργίες που προτείνει ο Συντονισμός του νοσοκομείου του Αγίου Σάββα.
Σύμπνοια
Στον ίδιο τον Αγιο Σάββα η παράταξη του ΠΑΜΕ έφτασε στο σημείο να αμφισβητεί – και μάλιστα όψιμα - την απόφαση της ίδιας της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων! Στο προεδρείο της ΠΟΕΔΗΝ η συνεργασία και η πλήρης σύμπνοια με την ηγεσία της ΠΑΣΚΕ έχει πάρει μόνιμα πλέον χαρακτηριστικά, πάνω στη γραμμή μια στάση εργασίας τη βδομάδα ή “ό, τι πει η ΑΔΕΔΥ”.
Σε άρθρο με τον προβοκατόρικο τίτλο “ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Παρεμβάσεις, τα «μαξιλαράκια» της νέας σοσιαλδημοκρατίας στο κίνημα σε ρόλο συκοφάντη” στον Ριζοσπάστη 30 Οκτωβρίου αναφέρεται ότι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ “θα πρωτοστατήσουν και είναι ανοιχτοί σε κάθε μορφή πάλης αρκεί αυτή να κινεί τις μάζες, να συσπειρώνει τους εργαζομένους, να δημιουργεί προϋποθέσεις γενικευμένης μαζικής λαϊκής αντεπίθεσης, σύγκρουσης με εργοδοσία, κράτος, κυβέρνηση, ΕΕ, προϋποθέσεις αποτελεσματικότητας και τελικής νίκης”.
Προφανώς για την ηγεσία του ΠΑΜΕ η πρόταση για απεργία διαρκείας δεν δημιουργεί “αυτές τις προϋποθέσεις”. Τη δημιουργεί όμως η σύμπνοια με τον Παναγόπουλο. Στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ που συνεδρίασε εκ νέου στις 31 Οκτώβρη (την ίδια ώρα που συνεδρίαζε η Εκτελεστική Επιτροπή της ΓΣΕΕ) αποφασίστηκε τελικά 48ωρη πανεργατική απεργία, την οποία στήριξε με όλες τις υπόλοιπες παρατάξεις και το ΠΑΜΕ. Στην τοποθέτηση του ΠΑΜΕ στην Εκτελεστική της ΑΔΕΔΥ συγκεκριμενοποιείται ότι “απαιτείται άμεση κλιμάκωση στα αιτήματα, στους στόχους πάλης και στο περιεχόμενο της απεργίας” και χρειάζεται μεν “κλιμάκωση - λαϊκή αντεπίθεση”, αλλά “με όλες τις μορφές πάλης”.
Τα ερωτήματα είναι προφανή: Τι νόημα έχει αλήθεια να κλιμακώνεις στα λόγια “στα αιτήματα, τους στόχους και τα περιεχόμενα” αν δεν προσπαθείς ταυτόχρονα να κλιμακώσεις στην πραγματική ζωή, κάνοντας έστω κι ένα βηματάκι παραπάνω από τον Παναγόπουλο; Ποιος πιστεύει ότι μπορεί να ανατραπεί αυτή η λαίλαπα “με όλες τις μορφές πάλης”;
Αυτά τα απλά ερωτήματα βάζει κάθε μέρα ο κόσμος στη βάση του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ και θα συνεχίσει - όση λάσπη και να πετάξει ο Ριζοσπάστης στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτό δεν αλλάζει με τίποτα.