Η κυβέρνηση και οι φίλοι της στα κανάλια καλλιεργούν συνεχώς την κινδυνολογία ότι η έξοδος από το Ευρώ θα είναι καταστροφή. Πρόκειται για καθαρή τρομοκρατία. Οι “θυσίες” που έχουν επιβάλλει μέχρι σήμερα οι Τρόικες -εξωτερικού και εσωτερικού- στους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους φτωχούς, έχουν ήδη ξεπεράσει ακόμα και τα πιο καταστροφικά σενάρια του παρελθόντος.
Πριν από ένα χρόνο η Καθημερινή, σε ένα “εμπεριστατωμένο” άρθρο για τις συνέπειες που θα είχε μια έξοδος της Ελλάδας από το Ευρώ προειδοποιούσε ότι “σύμφωνα με μελέτες... θα προκληθεί ύφεση 7.6%, η ανεργία θα φτάσει στο 18.5%”. Η Ελλάδα δεν έφυγε από το Ευρώ. Το αποτέλεσμα: με βάση τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής το β' τρίμηνο του 2012 η ύφεση είχε φτάσει στο 7.5% και η ανεργία στο 23.6%. Για την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού αυτό που έχει αποδειχτεί καταστροφικό είναι η ίδια η εμμονή στην παραμονή στην Ευρωζώνη.
Προφανώς αυτό δεν ισχύει για ολόκληρο τον πληθυσμό της χώρας. Για κάποιους η έξοδος από το Ευρώ θα είναι πραγματικά “καταστροφή”: για τον Γιάννη Αλαφούζο, για παράδειγμα, το αφεντικό της Καθημερινής θα μεταφραζόταν σε ζημιά εκατομμυρίων κάθε χρόνο από “διαφυγόντα κέρδη”. Ο Αλαφούζος, όπως και όλη του η οικογένεια, είναι κύρια εφοπλιστής (και δευτερευόντως εκδότης). Και οι εφοπλιστές θέλουν διακαώς να μείνουμε στο Ευρώ -γιατί για να κάνεις μπίζνες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα χρειάζεσαι ένα σκληρό νόμισμα, με διεθνή αποδοχή και απήχηση.
Το Ευρώ δεν έχει καμιά σχέση με τα παραμύθια της “ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης”. Από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε ήταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των πλούσιων και των ισχυρών. Για αυτό λυσσάνε τόσο πολύ τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει μέλλον χωρίς το Ευρώ. Τα “επιχειρήματά” τους στηρίζονται μόνο στην παραχάραξη και το ψέμα.
Ευρώ σημαίνει ευημερία.
Πρόκειται για απάτη. Όλες οι χώρες της Ευρωζώνης -προβληματικές και μη- έχουν ανακοινώσει μέσα στους προηγούμενους μήνες σχέδια για την δραστική περικοπή των δημοσίων δαπανών, με στόχο την συγκράτηση των ελλειμμάτων. Η Τρόικα ζητάει τώρα περικοπές 13 δισεκατομμυρίων από την Ελλάδα. Στην “ακμάζουσα” Γερμανία, όμως, τα σχέδια της Μέρκελ προβλέπουν περικοπές στον προϋπολογισμό ύψους 80 δισεκατομμυρίων Ευρώ μέχρι το 2014. Είναι το πιο βάρβαρο πακέτο λιτότητας που έχει επιβληθεί ποτέ στην μεταπολεμική Γερμανία.
Στην Γαλλία η προηγούμενη κυβέρνηση του Νικολά Σαρκοζί είχε ψηφίσει ένα αντίστοιχο πακέτο -περικοπές 65 δις μέχρι το 2016. Προεκλογικά ο Φρανσουά Ολάντ έλεγε ότι ο στόχος του είναι να στρέψει την Ευρώπη από την λιτότητα στην ανάπτυξη. Αλλά οι εξαγγελίες του έχουν μείνει απλά στα λόγια. Τώρα δηλώνει ότι θα επιμείνει στους στόχους που έβαζε ο Σαρκοζί για “ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς” (δηλαδή στις περικοπές των 65 δις) -μόνο που η προσαρμογή αυτή θα γίνει μέχρι το 2017, όχι μέχρι το 2016...
Οι ηγέτες της Ευρωζώνης υπέγραψαν πέρσι το Σύμφωνο Σταθερότητας που πρότεινε η Μέρκελ, ένα σύμφωνο που απαιτεί από τις κυβερνήσεις να έχουν μηδενικά ελλείμματα. Το σήμα κατατεθέν του Ευρώ είναι η μόνιμη λιτότητα, όχι η ευημερία.
Το Ευρώ είναι ασπίδα ενάντια στους κερδοσκόπους.
Mεγαλύτερο ψέμα δεν θα μπορούσε να ειπωθεί. Το Ευρώ φτιάχθηκε με στόχο να γίνει ένα ισχυρό όπλο στα χέρια των κερδοσκόπων της Ευρώπης και όχι για να μας προστατέψει από αυτούς. Για να μην πάμε μακριά, το Ευρώ έδωσε τη δυνατότητα στους Έλληνες τραπεζίτες να αρπάξουν κάθε ευκαιρία που άνοιγε η εκποίηση του δημόσιου πλούτου στις γειτονικές μας χώρες -κυριολεκτικά κοψοχρονιά. Τράπεζες, εργοστάσια, πολυκαταστήματα, δίκτυα σταθερής και κινητής τηλεφωνίας -ακόμα και τα πρατήρια καυσίμων πέρασαν σε ελληνικά χέρια. Αυτό το όργιο εξαγορών και συγχωνεύσεων δεν θα μπορούσε ποτέ να είχε γίνει αν οι έλληνες “επενδυτές” δεν ήταν εξοπλισμένοι με ένα ισχυρό νόμισμα.
Με την δημιουργία του Ευρώ οι καπιταλιστές της Ευρώπης προσπάθησαν να φτιάξουν ένα νέο, αποθεματικό νόμισμα που θα μπορούσε να λειτουργεί ανταγωνιστικά απέναντι στο αμερικανικό δολάριο. Παλιά, μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, την εποχή του ονομαζόμενου “κανόνα του χρυσού” το μοναδικό “αποθεματικό νόμισμα” ήταν η χρυσή λίρα. Ο τυπικός κερδοσκόπος της εποχής εκείνης ήταν ο χρυσοθήρας: έψαχνε για χρυσό, συχνά στις πιο ανεξερεύνητες γωνιές του πλανήτη -και αν έβρισκε γινόταν πλούσιος.
Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά -για όσους διαθέτουν κάποιο αποθεματικό νόμισμα φυσικά. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουν είναι να βάλουν μπροστά τα πιεστήρια και ύστερα, με τα φρεσκοτυπωμένα δολάρια ή ευρώ να τρέξουν να αγοράσουν κτήρια, λιμάνια, δρόμους, ορυχεία και ό,τι άλλο τραβάει η ψυχή τους. Το μόνο που κοστίζει είναι λίγο χαρτί και λίγο μελάνι (και στη σημερινή ηλεκτρονική εποχή ούτε καν αυτά...).
Η Μέρκελ δεν επιμένει από κάποια ηλιθιότητα στην πολιτική της σκληρής λιτότητας και του σκληρού Ευρώ: επιμένει γιατί αυτό είναι ένα τεράστιο ατού για τους Γερμανούς (και όχι μόνο) καπιταλιστές. Και ο Σαμαράς και τα αφεντικά στην Ελλάδα αποδέχονται αυτή την γραμμή, όχι επειδή “σκύβουν τη μέση”, αλλά γιατί ο ελληνικός καπιταλισμός έχει δέσει τη μοίρα του με το “σκληρό Ευρώ”.
Η Ελλάδα ζει με δανεικά. Αν σπάσουμε τους δεσμούς μας με την Ευρωζώνη θα ξεμείνουμε όχι μόνο από φάρμακα και καύσιμα αλλά ακόμα και από τρόφιμα.
H Ελλάδα δεν ζει με δανεικά. Πρώτα απ' όλα τα τρία τέταρτα, σχεδόν, από τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που καταναλώνουμε παράγονται στην Ελλάδα. Οι εισαγωγές αντισταθμίζονται εν' μέρει μόνο από τις εξαγωγές και τον τουρισμό. Την περασμένη χρονιά οι εισαγωγές ήταν 47 δισεκατομμύρια, οι εξαγωγές 20 δις και τα καθαρά έσοδα από τον τουρισμό 8 δις. Το αποτέλεσμα είναι αρνητικό και η ελληνική οικονομία κατάφερε να καλύψει, είναι αλήθεια, αυτό το κενό συσσωρεύοντας χρέη. Και είναι επίσης αλήθεια ότι από τότε που η Ελλάδα έχει μπει σε κρίση και η διατραπεζική αγορά έχει νεκρώσει αυτά καλύπτονται από πιστώσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Σημαίνει όμως αυτό ότι θα πεινάσουμε και θα κρυώσουμε αν φύγουμε από το Ευρώ και κοπούν αυτές οι πιστώσεις; Φυσικά και όχι!
Προφανώς θα αναγκαστούμε να εισάγουμε λιγότερα πράγματα -αλλά γιατί θα πρέπει αυτά που θα κοπούν να είναι πχ τα φάρμακα για τους ηλικιωμένους και όχι τα πολυτελή αυτοκίνητα για τους πλούσιους ή τα πλοία για τους εφοπλιστές (οι εισαγωγές πλοίων είναι υπεύθυνες για ένα μεγάλο κομμάτι του εμπορικού ελλείμματος); Οι φιλολογίες που λένε ότι δεν θα έχουμε λεφτά για καύσιμα ή για τρόφιμα προϋποθέτουν ότι τα αφεντικά θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν, ανενόχλητα, όσα απολαμβάνουν και το κόστος θα το πληρώσουν οι εργάτες και οι φτωχοί. Αυτό θα συμβεί σχεδόν με βεβαιότητα αν χρεοκοπήσουμε με τους όρους της Μέρκελ και του Σαμαρά. Αλλά δεν θα συμβεί με κανένα τρόπο αν η στάση πληρωμών και η έξοδος από το Ευρώ έχουν επιβληθεί από το κίνημα.
Η επιστροφή στη δραχμή θα φέρει, αυτόματα, μια τεράστια υποτίμηση που θα τινάξει τον πληθωρισμό και τη φτώχεια στα ουράνια.
Oι αστικές εφημερίδες έχουν γεμίσει τους τελευταίους μήνες με “μελέτες” που υπολογίζουν, συχνά με ακρίβεια δεύτερου δεκαδικού ψηφίου, πόσο θα υποτιμηθεί μέσα στην πρώτη βδομάδα, τον πρώτο μήνα ή τον πρώτο χρόνο η “νέα δραχμή”. Τα συμπεράσματα αυτών των μελετών είναι τρομοκρατικά. Οι “μελέτες” αυτές, όμως, δεν αξίζουν ούτε όσο το χαρτί πάνω στο οποίο έχουν έχουν τυπωθεί. Πρώτα απ' όλα το μόνο “έγκριτο” που έχουν οι οικονομολόγοι που επικαλούνται τα άρθρα αυτά (κατά κανόνα άγνωστοι καθηγητές από κάποιο από τα νεοφιλελεύθερα πανεπιστήμια του πλανήτη) είναι ότι τα συμπεράσματά τους συμφωνούν με αυτό το οποίο θέλουν να πουν τα αφεντικά τους -ότι η έξοδος από το Ευρώ θα είναι καταστροφή. Πέντε χρόνια πριν οι ίδιες εφημερίδες ανακάλυπταν αντίστοιχες “αυθεντίες” για να μας πείσουν ότι όλα πάνε θαυμάσια -ότι ο καπιταλισμός κάνει θαύματα και η παγκόσμια οικονομία θα πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο. Οι οικονομολόγοι που “υπολογίζουν” τώρα ότι η δραχμή θα υποτιμηθεί κατά πχ 57% βαθμολογούσαν ακόμα και τον Σεπτέμβρη του 2008 την Λήμαν Μπράδερς με ΑΑΑ.
Οι “μελέτες” αυτές στηρίζονται μόνο στη φαντασία. Φυσικά κανένας δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι οι “αγορές” θα κηρύξουν τον πόλεμο στην Ελλάδα αν οι εργάτες επιβάλλουν στάση πληρωμών και έξοδο από το Ευρώ. Αλλά την δύναμη σε αυτόν τον πόλεμο τον έχουν οι εργάτες, όχι οι αγορές. Ο πραγματικός πλούτος σε μια κοινωνία μετριέται σε προϊόντα και όχι σε δολάρια ή Ευρώ. Είναι βαθιά γελασμένος όποιος νομίζει ότι σε μια κοινωνία όπου το κίνημα βρίσκεται σε φάση επέλασης θα μπορεί να κοροϊδεύει τους εργάτες ανταλλάσσοντας τα προϊόντα της δουλειάς τους με “χάντρες” και “καθρεφτάκια” -όπως έκαναν οι αποικιοκράτες που κατέκτησαν την Αφρική και την Αμερική- όσες γέφυρες και αν έχουν σχεδιασμένες πάνω τους αυτά τα μοντέρνα “καθρεφτάκια”.
Οι καπιταλιστές θα πάρουν τις επιχειρήσεις τους και θα φύγουν από την Ελλάδα. Η ανεργία θα ανέβει σε δυσθεώρητα ύψη.
Oι επιχειρηματίες δεν περιμένουν να φύγει η Ελλάδα από το Ευρώ για να εγκαταλείψουν τη χώρα. Το κάνουν από τώρα. Πολλές, κύρια μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έχουν μεταναστεύσει στη Βουλγαρία (πάνω από 2000 σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει δώσει η Βουλγαρία) -μια χώρα που βρίσκεται κοντά στα ελληνικά σύνορα, έτσι ώστε να μπορεί να εκμεταλλεύεται και την ελληνική αγορά και τα χαμηλά μεροκάματα της Βουλγαρίας. Πολλοί φεύγουν για να ξεφύγουν από τα χρέη τους -προς τους εργαζόμενους, τα ασφαλιστικά ταμεία ή το δημόσιο.
Το ερώτημα είναι απλό: πως μπορεί να τους εμποδίσει κανείς; Με δωράκια -μένοντας στο Ευρώ, με χαριστικές ρυθμίσεις για τις οφειλές τους, κρύβοντας τις λίστες Λαγκάρντ (δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η άλλη όψη των χρεών προς τα ταμεία, τους εργαζόμενους και τα ταμεία είναι οι καταθέσεις στο εξωτερικό), με φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, μειώνοντας το εργασιακό κόστος -όπως κάνει η Τρόικα; Ή με την κατάληψη του χώρου δουλειάς, την απαλλοτρίωση της “περιουσίας” τους και τη φυλακή;
Η απάντηση είναι προφανής.