Ο Λουκάς Θεοδωρακόπουλος έφυγε από τη ζωή την περασμένη βδομάδα σε ηλικία 88 ετών. Ήταν λογοτέχνης, μεταφραστής και πρωτοπόρος ακτιβιστής του κινήματος για την απελευθέρωση των ομοφυλόφιλων στη Μεταπολίτευση.
Ο Θεοδωρακόπουλος ήταν υπεύθυνος του περιοδικού “Αμφί” ως το 1984 και ιδρυτικό μέλος του ΑΚΟΕ (Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλόφιλων Ελλάδας).
Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα Lifo, περιγράφει πώς σε ηλικία 19 ετών, στη διάρκεια της κατοχής, ανέβηκε στο βουνό και εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ, όπου βρισκόταν ήδη ο αδερφός του, μέλος του ΚΚΕ από το 1936. “Το Δεκέμβρη του '44, βρεθήκαμε στην περιοχή της Αττικής (συγκεκριμένα στη Χασιά) περιμένοντας να παρελάσουμε στην Αθήνα, πράγμα που δεν έγινε ποτέ. Αντί γι' αυτό, πέσαμε στην παγίδα των Άγγλων που είχαν ήδη εξασφαλίσει στη Γιάλτα με το Στάλιν την επιρροή τους στη χώρα μας, συρθήκαμε στα φοβερά Δεκεμβριανά, για να καταλήξουμε με τη συμφωνία της Βάρκιζας στην παράδοση των όπλων από τον Ε.Λ.Α.Σ. και στην ανηλεή καταδίωξη των αριστερών από τις δοσιλογικές κυβερνήσεις της Δεξιάς.”
Παρέμεινε στην Αριστερά και τοποθετούσε τον εαυτό του στο ΚΚΕ. Όμως, όπως λέει, “στις σοσιαλιστικές χώρες, στην ίδια τη Σοβιετική Ένωση, η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη και οι ομοφυλόφιλοι καλλιτέχνες και συγγραφείς στέλνονταν εξορία ή κλείνονταν σε νοσοκομεία όπου τους έκαναν ‘θεραπεία αποστροφής’. Σιγά σιγά, χωρίς να το καταλαβαίνω, πολιτικοποιούσα μέσα μου το θέμα, βεβαιωνόμουνα ότι όλα ήταν θέμα πολιτικής.”
Καμπή
Ο Μάης του '68 είναι το σημείο καμπής που απελευθερώνει και τα κινήματα ομοφυλόφιλων στην Ευρώπη αλλά και τις ιδέες. Ο Θεοδωρακόπουλος έχει ήδη ριχτεί με μανία στο διάβασμα και στη μετάφραση έργων ριζοσπαστών συγγραφέων.
“Παρόλο που εμείς το '68 που έγινε η ιστορία του Καιάδα είχαμε δικτατορία, ο Μάης του '68 είχε γίνει γνωστός, όπως είχαν γίνει γνωστά σ' αυτούς που είχαν τη δυνατότητα να διαβάζουν ξένα έντυπα και τα κινήματα αμφισβήτησης που φύτρωναν το ένα μετά το άλλο στην Αμερική και την Ευρώπη. Από πλευράς μου, έχοντας ξεκαθαρίσει μέσα μου το θέμα, με τις αρχές της Μεταπολίτευσης το 1974, περίμενα πώς και πώς να γίνει κάτι παρόμοιο και στην Ελλάδα.” Με την πτώση της Χούντας, όλη αυτή η δυναμική μεταφράζεται στην έκδοση του περιοδικού “Αμφί” και στο ΑΚΟΕ.
Ανάμεσα στις αναρίθμητες δουλειές του, αυτή για την οποία εμείς στην Εργατική Αλληλεγγύη θα τον θυμόμαστε ξεχωριστά είναι η μετάφραση των “Προβλημάτων της Καθημερινής ζωής” του Λέον Τρότσκι, η οποία όντας για χρόνια εξαντλημένη ξανακυκλοφόρησε το 2007 από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο.