H άποψή μας: Να τους αποτελειώσουμε!

Διάβαζουμε και ακούμε για τα γενέθλια της πρώτης κυρίας των ΗΠΑ και για την υγεία της πρώτης κυρίας της Γαλλίας που ταλαιπωρείται από τις ερωτικές περιπέτειες του Προέδρου. Αλλά δεν διαβάζουμε ότι ο Ολάντ που υποσχόταν ότι θα φορολογήσει τους πλούσιους, ανακοίνωσε ότι θα μειώσει τη φορολογία των επιχειρήσεων κατά 50 δις ευρώ τα επόμενα χρόνια. Ένα ερωτικό σκάνδαλο συγκαλύπτει βολικά την κραυγαλέα απιστία του απέναντι στους ψηφοφόρους του.

Εδώ στα «δικά μας», το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου συσκέπτεται και ξανασυσκέπτεται για να βρει τρόπους να βολέψει ξανά τους τραπεζίτες φίλους του που κατάπιαν δισεκατομμύρια αλλά οι τράπεζές «τους» παραμένουν προβληματικές. Όσο και να μετράνε τα κουκιά, όμως, δεν τους βγαίνουν αρκετά για να περάσουν τα επίμαχα νομοσχέδια από τη Βουλή.

Ακόμα και εφημερίδες-κολώνες της συγκυβέρνησης όπως η Καθημερινή και Τα Νέα, αναγκάζονται να γράφουν για σενάρια ανασχηματισμών και πρόωρων εκλογών σαν τρόπους διαφυγής από το πολιτικό αδιέξοδο.

Χαριστική βολή

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, είναι τραγικό λάθος οποιαδήποτε αναστολή του απεργιακού κινήματος. Μια κλιμάκωση των απεργιακών αντιστάσεων τώρα μπορεί να δώσει τη χαριστική βολή στην κυβέρνηση που βουλιάζει στα σκάνδαλα και στο χρέος.

Αυτό δεν είναι μια ευχή. Είναι μια πραγματική δυνατότητα. Τα ανοιχτά μέτωπα από τον κόσμο που παλεύει είναι πολλά. Οι απεργοί του ΕΟΠΥΥ επιμένουν, τα Νοσοκομεία βράζουν από οργή για τον Γεωργιάδη, οι αγωνιζόμενοι της ΕΡΤ πέρασαν τους εφτά μήνες, το Μετρό απαιτεί την άρση της επιστράτευσης που κρατάει ένα χρόνο, οι εκπαιδευτικοί προχωράνε σε συνελεύσεις για απεργία στις 7 Φλεβάρη, ανοίγουν μάχες στη ΔΕΗ και στην ΕΥΑΘ.

Ο μόνος τρόπος που οι υπουργοί ξεγλιστρούν είναι αναβάλλοντας νομοσχέδια, αναστέλλοντας μέτρα και αξιοποιώντας την αναβλητικότητα των συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Γι’ αυτό έχει τεράστια σημασία ο συντονισμός και η γενίκευση των αγώνων. Να μην αφήσουμε μια κυβέρνηση που βρίσκεται στα τελευταία της να περάσει ούτε μια απόλυση, ούτε ένα «ξαφνικό θάνατο» ή ιδιωτικοποίηση δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων. Πανεργατική κλιμάκωση εδώ και τώρα μαζί με τους εκπαιδευτικούς, μαζί με τον ΕΟΠΥΥ, μαζί με την ΕΡΤ.

Και βέβαια, γενίκευση σημαίνει ούτε βήμα πίσω από την απαίτηση να ξηλωθούν όλες οι μνημονιακές βαρβαρότητες, να γυρίσουν πίσω όλοι οι απολυμένοι στις δουλειές τους, να ανοίξουν τα κλειστά εργοστάσια και οι υπηρεσίες, να διαγραφεί το χρέος, να περάσουν οι τράπεζες κάτω από εργατικό έλεγχο, να ξεφορτωθούμε το ΔΝΤ και την ΕΕ. Ένα ολοκληρωμένο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα που θα ανοίξει το δρόμο ώστε η ανατροπή αυτής της κυβέρνησης να οδηγεί σε εργατική διέξοδο από την κρίση. Να γιατί αξίζει να δυναμώσουμε την αντικαπιταλιστική Αριστερά.