Γενεύη για Συρία: Αποτυχία από τα αποδυτήρια

Υποτίθεται ότι ο ΟΗΕ οργανώνει από καιρό τη συνάντηση εκπροσώπων 30 χωρών ώστε να δοθεί τέλος στη σφαγή που συνεχίζεται αδιάλειπτα από τότε που το καθεστώς Άσαντ αποφάσισε να τα παίξει όλα για όλα κατά της επανάστασης. Τελικά, ακόμη και την τελευταία στιγμή, κάτω από πιέσεις, ο γγ του ΟΗΕ αποφάσισε να αποσύρει την πρόσκληση στο Ιράν, το οποίο δεν θα πάρει μέρος στη συζήτηση.

Πρόκειται για αποτυχία από τα αποδυτήρια. Ολόκληρη η στρατηγική των ιμπεριαλιστών το τελευταίο διάστημα έχει στο κέντρο της το πώς οι περιφερειακές δυνάμεις που εμπλέκονται στη Συρία θα αναλάβουν τις “ευθύνες” τους για σταθεροποίηση. Αυτό που προσπαθούν με λίγα λόγια είναι να κάνουν ένα παζάρι με τους ισχυρούς της περιοχής ώστε όλοι μαζί να βάλουν τον εξεγερμένο λαό της Συρίας στο περιθώριο, επιβάλοντας κάποια όρια στο καθεστώς Άσαντ.

Το Ιράν, ως ο βασικός σύμμαχος του Άσαντ στην περιοχή, είχε κομβικό ρόλο. Πρόσφατα εξελίχθηκε άλλη συνάντηση στη Γενεύη σε σχέση με τα πυρηνικά του Ιράν. Από τον “άξονα του κακού” όπου το είχε τοποθετήσει ο Μπους, το Ιράν ξαναπέρασε στα σαλόνια των ισχυρών δίνοντας την υπόσχεση ότι θα βάλει φρένο στο πυρηνικό του πρόγραμμα και παίρνοντας ως αντάλλαγμα μια ελάφρυνση στο εμπάργκο.

Η ουσία όμως δεν βρισκόταν μόνο σε μερικούς πυρηνικούς αντιδραστήρες, αλλά στο ότι οι ιμπεριαλιστές αναγνώριζαν πως τα πράγματα στη Συρία φεύγουν εντελώς από τον έλεγχό τους και έχουν ανάγκη βοήθειας. Τη Δευτέρα 20 Γενάρη, την ώρα που ο ΟΗΕ ανακοίνωνε ότι τελικά το Ιράν δεν θα πάρει μέρος στις συνομιλίες, η κυβέρνηση του Ιράν ανακοίνωνε και επισήμως ότι οι αντιδραστήρες άρχισαν να βγαίνουν εκτός λειτουργίας.

Έτσι κι αλλιώς, οι συνομιλίες που ξεκινάνε στη Γενεύη παρά τον τίτλο τους κάθε άλλο παρά “ειρηνευτιικές” είναι. Οι ιμπεριαλιστές και οι ντόπιες δυνάμεις κάνουν τα πάντα για να ξαναβάλουν μέσα στο λυχνάρι το τζίνι που απελευθέρωσαν οι αραβικές επαναστάσεις.

Στρατός

Στην Αίγυπτο έχει αναλάβει ο στρατός που παριστάνει το συνεχιστή της επανάστασης και θέλει να πάρει πίσω όλες τις κατακτήσεις και τις ελευθερίες που κερδήθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια. Έχει εξαπολύσει άγρια καταστολή και οι ακτιβιστές από την επαναστατική Αριστερά ως τους Αδελφούς Μουσουλμάνους συλλαμβάνονται καθημερινά στο σωρό.

Στη Συρία αυτό που προσπαθούν να κάνουν είναι να στήσουν μια μεταβατική κυβέρνηση που θα περιλαμβάνει και στελέχη του Άσαντ και της αντιπολίτευσης για να ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Το πρόβλημά τους ήταν και είναι ότι στην πραγματικότητα οι ιμπεριαλιστές δεν ελέγχουν ούτε τον κόσμο, ούτε τις πολιτικές δυνάμεις της επανάστασης. Οι φιλοδυτικοί αντιπολιτευόμενοι που θα κάτσουν στις καρέκλες στη Γενεύη δεν εκπροσωπούν πολλά πράγματα πέρα από τον εαυτό τους. Η Σαουδική Αραβία, το κράτος δηλαδή που εισέβαλε στο Μπαχρέιν για να καταστείλει με το στρατό την επανάσταση, και σήμερα χρηματοδοτεί το καθεστώς Σίσι στην Αίγυπτο, θα διεκδικήσει το ρόλο του εκφραστή της ισλαμικής πτέρυγας της επανάστασης στη Συρία!

Στο μεταξύ στη Συρία ο κόσμος συνεχίζει να δίνει μάχη ζωής και θανάτου. Οι πρόσφυγες (εσωτερικοί και εκτός συνόρων) πλησιάζουν τα πέντε εκατομμύρια. Οι νεκροί υπολογίζονται πάνω από 120 χιλιάδες. Είναι σίγουρο ότι δεν έχουν και πολλά να περιμένουν από τα παζάρια της Γενεύης.