Η Eπιτροπή εξέδωσε μια σύντομη ανακοίνωση με τα αιτήματα των εργατών: «Aγωνιζόμαστε για να μην κλείσει το εργοστάσιο Γενική Ανακυκλώσεως ΑΕ στον Ασπρόπυργο. Ο εργοδότης κύριος Δημήτρης Λαζόπουλος μας άφησε απλήρωτους πάνω από 4 μήνες. Δίνει αναγκαστικές άδειες σε 52 εργάτες. Διώχνει 19 που έχουν τρίμηνες συμβάσεις. Όμως παίρνει επιδοτήσεις από την Εταιρία Ανακυκλώσεως για τη δουλειά που κάνουμε εμείς. Δύο εργάτες έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά γιατί δεν τηρήθηκαν οι κανόνες ασφάλειας και υγιεινής.
Κανένας δεν περισσεύει!
Είμαστε όλοι ενωμένοι και αποφασισμένοι να αγωνιστούμε για τα δικαιώματά μας.
Προχωράμε σε κινητοποίηση και ζητάμε: 1. Να μην κλείσει το εργοστάσιο. 2. Όχι απολύσεις και υποχρεωτικές άδειες. 3. Να πληρωθούν τώρα όλα τα δεδουλευμένα μεροκάματα. 4. Αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς με τήρηση κανόνων υγιεινής και ασφάλειας».
Κλιμακώνονται οι κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στην «Γενική Ανακυκλώσεως Α.Ε.» για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους, να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας, να μην γίνουν απολύσεις ή κλείσιμο του εργοστασίου. Οι εργαζόμενοι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία μετανάστες από το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν και την Ινδία, βρίσκονται σε κινητοποιήσεις εδώ και τρεις εβδομάδες, ενώ την Δευτέρα 31/3 προχώρησαν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Εργασίας.
Την Τρίτη 1/4 σε εξέλιξη βρισκόταν νέα συνέλευσή τους για να αποφασίσουν την συνέχιση του αγώνα τους.
Σε συνέντευξη Τύπου (28/3) που έδωσαν μαζί με την ΚΕΕΡΦΑ και την Ένωση Μεταναστών Εργατών αποκάλυψαν τις άθλιες συνθήκες εργασίας κάτω από τις οποίες δουλεύουν, ενώ παραμένουν απλήρωτοι για πάνω από τέσσερις και πέντε μήνες. Ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης είναι ο Δημήτρης Λαζόπουλος. Η εταιρεία του είναι από τις μεγαλύτερες στον κλάδο, ενώ ο ίδιος έχει γίνει γνωστότερος από την θέση του προέδρου στην ομάδα χάντμπολ της ΑΕΚ (όπου και εκεί έχει απλήρωτους τους παίχτες).
O Ραφά Κατ από το Πακιστάν που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα 23 χρόνια τόνισε κατά την διάρκεια της συνέντευξης Tύπου: «Είμαστε 165 με 170 άτομα. Κανένας μας δεν έχει πληρωθεί εδώ και 5 μήνες. Κάθε μέρα μας λένε να μην κάνουμε φασαρία και να μην φωνάζουμε. “Θα σας δώσω τα λεφτά σας την άλλη βδομάδα”, μετά πάμε την άλλη Παρασκευή. Εμείς ξέρουμε πως όταν μας λέει Παρασκευή μας κοροϊδεύει. Μετά μας στέλνει την Δευτέρα. Έτσι πήγαμε 4 και 5 μήνες. Υπάρχουν παιδιά που βρίσκονται εδώ και 8 μήνες απλήρωτοι.
“Δεν μπήκε ψυχή μέσα”
Την προπερασμένη βδομάδα κάναμε τρεις μέρες απεργία. Κλείσαμε τα μηχανήματα, κλείσαμε το εργοστάσιο και δεν μπήκε ψυχή μέσα. Οι προϊστάμενοι και οι διευθυντές μας είπανε πως το αφεντικό έχει πάει Τουρκία για δουλειές. Εξηγήσαμε πως όπου και να έχει πάει, εμείς θέλουμε τα λεφτά μας που μας χρωστάει γιατί δεν έχουμε να ζήσουμε.
Λίγες μέρες πριν την απεργία είχαμε ανέβει στα γραφεία να ζητήσουμε τα λεφτά μας. Όμως δεν είναι δυνατόν να πηγαίνουμε κάθε μέρα και να ζητιανεύουμε τα λεφτά που έχουμε δουλέψει. Πάμε σαν τους ζητιάνους να ζητήσουμε δουλεμένα λεφτά και κάθε φορά μας κοροϊδεύουν σήμερα-αύριο, σήμερα-αύριο.
Μόλις κλείσαμε το εργοστάσιο με απεργία μας φώναξε να μας πει πως δεν έχει λεφτά. Μας απολογήθηκε λέγοντας πως σίγουρα θα μας δώσει την άλλη βδομάδα τα λεφτά τουλάχιστον των δυο μηνών Νοέμβρη-Δεκέμβρη του 2013. Ξαναπιάσαμε δουλειά αλλά αυτός πάλι τα ίδια, δεν μας έδωσε φράγκο. Μας είπε ψέματα. Μια βδομάδα μετά από τη στιγμή που έλεγε πως θα μας δώσει τα λεφτά, μας ξαναφώναξε πάνω στο γραφείο για να μας πει να μειώσει το προσωπικό γιατί τα άτομα είναι πολλά. Μάλιστα μας είπε πως δεν θέλει αυτός να διώξει κανέναν, αλλά να αποφασίσουμε εμείς ποιοι θα φύγουν. Μας διαβεβαίωσε πως όποιος θέλει να φύγει, θα πάρει όλα του τα λεφτά και αποζημιώσεις και θα πάρει χαρτί για τον ΟΑΕΔ με όλα τα δικαιώματά του. Πρώτα θα πάρουν τα λεφτά και μετά θα φύγουν.
Ενενήντα άτομα αποφάσισαν να φύγουν, να πάρουν τα λεφτά τους και να σταματήσουν να δουλεύουν για αυτόν. Τότε μας το γύρισε, πως είναι πολλά τα 90 άτομα και πως θέλει να φύγουν μόνο 20-30 άτομα. “Τόσα άτομα δεν μπορώ να πληρώσω”, μας είπε. Μας πρότεινε να μας δώσει άδεια ανάλογα με το πόσο δικαιούται ο καθένας. “Μέσα στην άδειά σας θα σας φωνάξω για να τακτοποιήσω όλες τις οφειλές”, είπε για άλλη μια φορά.
Όμως, το πρώτο άτομο που έληξε η άδειά του δεν το κάλεσε και όταν το παιδί ανέβηκε πάνω ζητώντας τα λεφτά του, για άλλη μια φορά είπε πως δεν έχει λεφτά. Σήμερα έληγε η άδεια άλλων 19 εργατών. Πάλι μας είπε πως δεν έχει λεφτά. Πήγα και τον παρακάλεσα. Υπάρχουν άνθρωποι με άρρωστα παιδιά που εξαρτώνται από αυτά τα λεφτά. Υπάρχουν άλλοι με 4 και 5 παιδιά που πρέπει να ζήσουν από ένα μισθό. Δεν γίνεται να μην μας πληρώνει. Υπάρχουν τεράστιες ανάγκες. Γι’ αυτό και ερχόμαστε να δουλέψουμε στα σκουπίδια. Δεν ερχόμαστε γιατί δεν έχουμε τίποτε άλλο για να περνάει η ώρα, αλλά γιατί έχουμε τεράστιες ανάγκες και προβλήματα. Υπάρχουν παιδιά που είναι απλήρωτοι 5 και 6 μήνες και τους απειλούν να τους πετάξουν έξω από τα σπίτια γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν τίποτα. Ούτε νοίκι, ούτε ρεύμα, ούτε νερό.
“Μας απειλεί”
Οι διαβεβαιώσεις του είναι όλες ψέματα και δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Σήμερα πάλι έκανε τα ίδια. Μας είπε να μας δώσει λεφτά και δεν μας έδωσε τίποτα. Και από πάνω μας απειλεί ότι θα φέρει την αστυνομία. “Θα σας διώξω, θα σας πάω φυλακή”, μας απείλησε. Όλους αυτούς τους 5 μήνες μας λέει ψέματα, μας κοροϊδεύει και δεν μας δίνει ούτε ένα φράγκο».
O Mοχάμεντ Ριάν Χαν που δουλεύει στο εργοστάσιο από το 2008 πρόσθεσε: «Μιλάμε για μια πολύ βρώμικη δουλειά και δεν μας δίνουν ούτε μάσκες, ούτε σωστά γάντια, ούτε κράνη, ούτε τίποτα. Δυο παιδιά χάσανε τη ζωή τους εκεί μέσα τα τελευταία 4 χρόνια, ένα από το Πακιστάν και ένα από το Μπαγκλαντές. Ενώ αυτοί που έχουν χάσει χέρια, πόδια, έχουν σπάσει κόκκαλα είναι πάρα πολλοί. Βάζουνε το κλαρκ μπροστά, σπρώχνοντας τα σκουπίδια και τελικά τους θάβουν μέσα στα σκουπίδια».
Δυναμική ήταν η συγκέντρωση που έγινε έξω από το Υπουργείο Εργασίας στις 31/3. Με τη στήριξη της ΚΕΕΡΦΑ και της ΕΜΕ, με παρουσία του Πέτρου Κωνσταντίνου και του Τζαβέντ Ασλάμ, οι μετανάστες εργάτες συγκεντρώθηκαν έξω από το Υπουργείο όπου φώναζαν συνθήματα, κρατούσαν πλακάτ με τα αιτήματά τους, ενημέρωναν με ανακοίνωση (διαβάστε τη δίπλα) τους περαστικούς και η Επιτροπή τους ζήτησε να παρέμβουν το Υπουργείο και η Επιθεώρηση Εργασίας. Έντονο ήταν το ενδιαφέρον όσων περνούσαν, ενώ σηκωμένες γροθιές και κορναρίσματα υπήρχαν όταν ακουγόταν το σύνθημα «εργάτες ενωμένοι, ποτέ νικημένοι».
Ο δημοσιογράφος της Εργατικής Αλληλεγγύης, Κυριάκος Μπάνος συμμετείχε στην αντιπροσωπεία της ΚΕΕΡΦΑ και της Ένωσης Μεταναστών Εργατών που επισκέφτηκε το εργοστάσιο της «Γενικής Ανακυκλώσεως» στον Ασπρόπυργο.
Από τη μεριά της διοίκησης της εταιρίας έγινε προσπάθεια να εκδιωχθούν, ενώ τους απαγόρευσαν να πάρουν φωτογραφίες (χωρίς τελικά να το καταφέρουν). Ο Κυριάκος μας περιέγραψε: «Ο διευθυντής του εργοστασίου αρχικά μας είπε ότι δεν έχουμε δικαίωμα να κινηθούμε μέσα, τελικά μετά αναγκάστηκε να μας δώσει άδεια να δούμε τους εργάτες. Πήγαμε να πάρουμε συνέντευξη από τους μετανάστες, αλλά εμφανίστηκαν δυο τρεις τύποι τριγύρω μας που μας είπαν ότι απαγορεύεται να τραβήξουμε πλάνα. Μας είπαν να βγούμε έξω από το εργοστάσιο. Μέσα οι συνθήκες ήταν πάρα πολύ δύσκολες. Όχι μόνο οι μυρωδιές από τα σκουπίδια, αλλά οι εργάτες ήταν χωρίς κανένα εξοπλισμό. Με κάποιες υποτυπώδεις μάσκες, με γάντια της πλάκας, χωρίς κράνη. Δεν είναι τυχαίο αυτό που έλεγαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ότι τα τελευταία χρόνια μέσα στους τόνους των σκουπιδιών, εργάτες έχουν χάσει τη ζωή τους. Υπάρχουν δύο πρόσφατα παραδείγματα δύο εργατών που θάφτηκαν μέσα στα σκουπίδια και τους βρήκαν μετά από καιρό! Ήταν ένα κάτεργο, μια νέα Μανωλάδα από πλευράς εργασιακών συνθηκών και εργασιακών σχέσεων».