Η επίμαχη φράση για την οποία ο (έμμισθος συνεργάτης του κατηγορούμενου για τη σύσταση και διεύθυνση της εγκληματικής συμμορίας βουλευτή της Χρυσής Αυγής Χ. Αλεξόπουλου) Ανδριόπουλος άσκησε μήνυση κατά της εργατικής αλληλεγγύης είναι η εξής:
“Ο Σαμαράς είχε μέσα στην προεκλογική περίοδο υποσχεθεί ότι θα καταργήσει το νόμο (3838 για την Ιθαγένεια) ενώ όπως είχε δηλώσει ο Καρατζαφέρης, η ακύρωσή του ήταν το αντάλλαγμα που ζήτησε προκειμένου να στείλει τα τέσσερα στελέχη του να κάτσουν στις καρέκλες των υπουργείων της κυβέρνησης Παπαδήμου. Εστειλε μάλιστα ένα φασίστα δικηγόρο να καταθέσει τον Αύγουστο του 2010 προσφυγή στο ΣτΕ”.
Ολη η γραμμή του «κατηγορητηρίου» του Ανδριόπουλου περιορίστηκε στο να ζητάει από τους συντάκτες της εργατικής αλληλεγγύης να παρουσιάσουν «αποδεικτικά στοιχεία» ότι ο Σαμαράς ή ο Καρατζαφέρης κυριολεκτικά τον «έστειλαν». Δηλαδή, αν η εργατική αλληλεγγύη, όπως συνηθίζουν να κάνουν οι συναγελαζόμενοί του νεοναζί στα δωματιάκια της Βουλής, είχε στήσει κανένα κοριό ή κρυφή κάμερα που να αποδεικνύει ότι ο ίδιος προσωπικά ο Σαμαράς ή ο Καρατζαφέρης είχαν κατ’ ιδίαν επικοινωνία μαζί του!
Στην κατάθεσή του ο μάρτυρας δημοσιογράφος, μέλος της ΓΣ της ΠΟΕΣΥ Νάσος Μπράτσος περιέγραψε εκτενώς τι σημαίνει ότι η αναφορά «τον έστειλε» δεν είναι απαραίτητα η περιγραφή ενός κυριολεκτικού γεγονότος, αλλά μια πολιτική εκτίμηση και ανάλυση που προκύπτει από τα γεγονότα σε ένα άρθρο που έχει σκοπό να μεταφέρει πολιτικές και όχι παρά-πολιτικές ειδήσεις. Πρόσθεσε ότι στα 30 σχεδόν χρόνια της ύπαρξής της η εφημερίδα εργατική αλληλεγγύη, ουδέποτε έχει κατηγορηθεί για συκοφαντική δυσφήμιση.
Βέβαια, η πιο ζωντανή περιγραφή του τι σημαίνει «έστειλε» ήρθε από τον μάρτυρα Μπουλμέτη, πολιτευτή του ΛΑΟΣ στις Κυκλάδες τον οποίον κάλεσε ο ίδιος ο Ανδριόπουλος. Ο Μπουλμέτης αρκετές βδομάδες νωρίτερα από τον Ανδριόπουλο είχε καταθέσει και αυτός στο ΣτΕ αίτημα ακύρωσης του νόμου, η οποία απορρίφθηκε.
Ο μάρτυρας παραδέχτηκε καταρχήν ότι ήρθε να καταθέσει χωρίς να έχει καν διαβάσει το επίμαχο άρθρο. Όμως στις διαδοχικές ερωτήσεις των συνηγόρων για το πώς παίρνονται τέτοιου είδους αποφάσεις, μιλώντας για τον εαυτό του, ήταν απολύτως σαφής ότι το έπραξε αφού το συζήτησε με «διάφορους γνωστούς μέσα στο κόμμα», ότι η απόφαση του ήταν «συνεπής με την γραμμή του κόμματος», ότι «το κόμμα δίνει την γενική κατευθυντήρια γραμμή και τα μέλη πράττουν», ότι αυτή «ήταν η γραμμή του κόμματος». Με δύο λόγια, ότι έπραξε αυτό που το κόμμα παρήγγειλε χωρίς να έχει άμεση επικοινωνία με τα «υψηλά στελέχη» του κόμματος.
Απάντηση
Όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία, στην περίπτωση του Ανδριόπουλου, τα πράγματα ήταν πολύ πιο συγκεκριμένα. Σε μια απάντηση που έδινε στο μπλογκ του ο ίδιος ο Αδωνης Γεωργιάδη, τότε βουλευτής του ΛΑΟΣ (απαντώντας στην προτροπή κάποιου με το ψευδώνυμο «φαλαγγίτης» να «υποστηρίξει πολύ περισσότερο» τον Ανδριόπουλο) έγραφε τον Μάρτη του 2011, (ένα ολόκληρο χρόνο πριν γραφτεί το άρθρο της εργατικής αλληλεγγύης) τα εξής:
«Με τον κ. Ανδριόπουλο ήταν ο Θάνος (δηλαδή ο Πλεύρης) σε επαφή από την πρώτη στιγμή. Κρίθηκε ότι είναι καλλίτερο να μην είναι το κόμμα παρόν στο δικαστήριο, για να μην φαίνεται ότι το δικαστήριο θα έπρεπε να πάρει κομματική θέσι, αλλά να μείνει ανεπηρέαστο στην κρίσι του…» (Eνα μήνα, μετά τον Απρίλη του 2011 ο Ανδριόπουλος βρισκόταν στρογγυλοκαθισμένος στο ίδιο πάνελ σε εκδήλωση του ακροδεξιού Patria, όχι μόνο δίπλα στον Θάνο, αλλά και τον υμνητή του Γ' Ράιχ και εκλεκτό του Σαμαρά στα θέματα της Ιθαγένειας, Ιωάννη Κωτούλα, που κατόπιν διορίστηκε αποσπασμένος στο γραφείο του τότε υπουργού αναπληρωτή Εσωτερικών Αθανασίου).
Αυτήν την φράση, που γράφεται μήνες προτού γραφτεί οτιδήποτε στην εργατική αλληλεγγύη δεν οδήγησε τότε τον Ανδριόπουλο να υποβάλει μήνυση στον Γεωργιάδη. Όπως μήνυση δεν υπέβαλε ούτε στην Καθημερινή όταν μια βδομάδα πριν την εργατική αλληλεγγύη έγραφε:
«Η κατάργηση του νόμου Ραγκούση υπήρξε από τις βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις του κ. Σαμαρά… Μια άγνωστη πτυχή της υπόθεσης, που προφανώς θα συζητηθεί, είναι ότι, όπως πληροφορήθηκε χθες η «Κ», τον έλεγχο του νόμου Ραγκούση από το ΣτΕ προκάλεσε ο δικηγόρος Ιω. Ανδριόπουλος, πρώην στέλεχος της ΔΑΠ και νυν «εκλεκτός» της Χ.Α. ως συνεργάτης του κόμματος στη Βουλή».
Η Καθημερινή δεν συναίνεσε στην επιστολή-απαίτηση του Ανδριόπουλου «να αφαιρεθεί το συκοφαντικό δημοσίευμα», αλλά ο Ανδριόπουλος βέβαια ουδέποτε της υπέβαλλε μήνυση.
Είναι σαφές ότι η συγκεκριμένη μήνυση του Ανδριόπουλου, όπως και τόσες άλλες που έχουν γίνει με συντάκτη τον ίδιο, έγινε σε μια περίοδο που οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής, υπό την κάλυψη της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας και μεθυσμένοι από την εκλογική τους επιτυχία νόμιζαν ότι ήταν δυνατό να φιμωθούν οι εφημερίδες της Αριστεράς. Πέρα από την Εργατική Αλληλεγγύη και η Αυγή έχει επίσης μηνυθεί από τον Ανδριόπουλο για τον ίδιο λόγο.
Θυμηδία
Η παράσταση επιπέδου 2ας Δημοτικού που επί ώρες έδωσε στην Ευελπίδων ο έμμισθος συνεργάτης της Χρυσής Αυγής προκάλεσε πολλές φορές τη γενικότερη θυμηδία στην αίθουσα του δικαστηρίου:
«Απ’ όλα τα δικαστήρια της χώρας αυτοί που με ξέρουν καλύτερα είναι στο ΣτΕ» είπε σε ένα σημείο ενώ σε άλλο πρόσθεσε ότι: «Υπήρχαν κόμματα από πίσω», αλλά οι δικαστές συμφώνησαν με την προσφυγή του γιατί ήταν άνθρωποι που βρίσκονται «στο απόγειο της καριέρας τους»! Μάλιστα, πιστός, ως φαίνεται, στην θεωρία της συλλογικής ευθύνης -και με την ανοχή της έδρας- προσπάθησε να «αναδείξει» ως «είδηση» το ότι ο διευθυντής της εργατικής αλληλεγγύης Πάνος Γκαργκάνας είναι αδελφός του πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας.
Από την άλλη, οι απάνθρωπες συνέπειες των πρωτοβουλιών Σαμαρά, ΛΑΟΣ και Χ.Α για τις ζωές και τις ελπίδες δεκάδων χιλιάδων παιδιών για να αποκτήσουν επιτέλους ιθαγένεια, μόνο για γέλια δεν είναι. Όπως και τα μνημόνιά τους, μόνο οργή μπορεί να προκαλέσουν.
Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ιστορία βρίθει από ανθρωπάκια και μάλιστα με ταιριαστό επίθετο-όπως ο Βίλχελμ Φρικ, ο απαγχονισθείς μετά τις δίκες της Νυρεμβέργης υπουργός Εσωτερικών της ναζιστικής Γερμανίας και πρώτος οργανωτής των στρατοπέδων συγκέντρωσης, που ξεκίνησε την «καριέρα» του σε μια δημόσια υπηρεσία της Βαυαρίας, συγκεκριμένα έμμισθος δικηγόρος στο Αρχηγείο Αστυνομίας του Μονάχου.
Δικηγόροι υπεράσπισης της συντάκτριας του άρθρου Κατερίνας Θωίδου και των διευθυντή και εκδότη αντίστοιχα της εφημερίδας Πάνου Γκαργκάνα και Τάσου Αναστασιάδη είναι ο Κώστας Παπαδάκης, ο Θανάσης Καμπαγιάννης και ο Τάκης Ζώτος.
«Η διαδικασία σήμερα επιβεβαίωσε, πρώτο, ότι ο μηνυτής είναι ένας από τους λίγους κατοίκους της Ελλάδας, που δεν πιστεύει ότι η Χρυσή Αυγή είναι μια φασιστική οργάνωση, που δεν πιστεύει ότι είναι μια εγκληματική οργάνωση και δηλώνει ότι παραμένει συνεργάτης ενός υπόδικου για συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή» δήλωσε στην εργατική αλληλεγγύη ο Τάκης Ζώτος.
«Το δεύτερο είναι ότι επιβεβαιώθηκε με πολλούς τρόπους σε όλη την διαδικασία ότι συνεργάζεται στενά με τον Παναγιώταρο και την Σκορδέλη, όλη την περίοδο από το 2009 ως το 2011, περίοδο που έγιναν οι επιθέσεις κατά των μεταναστών στον Αγιο Παντελεήμονα και την Ομόνοια.
Το τρίτο είναι ότι μεταπήδησε από το ΛΑΟΣ στην Χρυσή Αυγή και έγινε επιστημονικός συνεργάτης επ’ αμοιβή με καθήκοντα που του προσδιορίζει η Χρυσή Αυγή.
Με προθυμία
Το τέταρτο είναι ότι ο επικεφαλής της Χρυσής Αυγής, ο Μιχαλολιάκος, τον προσφωνεί ως ‘συναγωνιστή’ και ως ένα άνθρωπο που προσέφυγε με προθυμία σε αυτούς και δέχτηκε να γίνει συνεργάτης τους. Επίσης ο Αδωνης Γεωργιάδης έχει ομολογήσει στο δικό του μπλογκ ότι από την αρχή ο Θάνος ο Πλεύρης ήταν σε επαφή μαζί του για την κατάθεση της προσφυγής.
Υστερα από αυτά, θα ήταν πολύ δύσκολο ένα δικαστήριο να καταλήξει σε καταδικαστική απόφαση για τους κατηγορούμενους. Το δικαστήριο έχει διακόψει για κάποια στιγμή που δεν ξέρουμε ακόμα. Είμαστε στο στάδιο της κατάθεσης των μαρτύρων υπεράσπισης που θα επιβεβαιώσουν ουσιαστικά όλα τα στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει για την δράση του μηνυτή».
«Φάνηκε και από την σημερινή ακροαματική διαδικασία ότι η συγκεκριμένη μήνυση είναι κεντρικά καθοδηγούμενη από την Χρυσή Αυγή» μας είπε ο Θανάσης Καμπαγιάννης. «Δεν έχουμε να κάνουμε απλά με μια δικομανία, έχουμε να κάνουμε με μια νομική στρατηγική φίμωσης καταρχήν του αντιφασιστικού και αντιρατσιστικού κινήματος, όπως και προσπάθειας να κερδηθούν δικαστικές αποφάσεις, προκειμένου να τρομοκρατηθούν οι αγωνιστές και να μην ακούγονται τα αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά επιχειρήματα. Από την ακροαματική διαδικασία, που ήταν θετική, προέκυψαν πολλά νέα στοιχεία από τα οποία προέκυψε κεντρική συνεννόηση του Ανδριόπουλου με το ΛΑΟΣ και με την Χ.Α. και πιστεύουμε ότι και η τελική απόφαση θα είναι θετική”.