Διαδήλωση ενάντια στο ξεπούλημα των Προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 7 Ιούνη στους δρόμους των Αμπελοκήπων και του Γκύζη. Εκατοντάδες κάτοικοι των Προσφυγικών, ανάμεσά τους μικρά παιδιά, μαζί με κόσμο της γειτονιάς και πολλούς ακόμα συμπαραστάτες φώναξαν συνθήματα όπως “Τα προσφυγικά έχουν ιστορία, έξω το κεφάλαιο από τη συνοικία”, “Δένδια-Σαμαρά ακούστε το καλά, κάτω τα χέρια απ' τα προσφυγικά” και “Τα προσφυγικά ανήκουν στο λαό, όχι στο κεφάλαιο το ιδιωτικό”.
“Στις 11/3/14, 138 κατειλημμένα διαμερίσματα της γειτονιάς των προσφυγικών παραχωρήθηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ, με σκοπό την προς πώληση οικονομική εκμετάλλευσή τους. Με βάση τους σχεδιασμούς αυτούς, η εκδίωξη 500 και πλέον κατοίκων των προσφυγικών, οικογενειών, ασθενών, μεταναστών και προσφύγων, αγωνιστών και εργατών, αποτελεί ένα σενάριο που πρόκειται σε άμεσο χρόνο να υλοποιηθεί”, ανέφερε η ανακοίνωση της Συνέλευσης Κατειλημμένων Προσφυγικών που μοιραζόταν στους περαστικούς σε όλη τη διάρκεια της κινητοποίησης.
Με πανό συμμετείχε το Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Παραστατικών Τεχνών καθώς και η Ανταρσία στις Γειτονιές της Αθήνας που τις προηγούμενες μέρες κυκλοφόρησε προκήρυξη και αφίσα για τη διαδήλωση.
Όπως ανέφερε η προκήρυξη: “Για κυβέρνηση και τρόικα τα προσφυγικά είναι ένα «φιλέτο» κερδοσκοπίας. Η μόνη επιδίωξή τους είναι η εμπορευματοποίηση του χώρου, η κατεδάφιση ιστορικών χώρων για την ανέγερση νέων εμπορικών κέντρων. Για μας είναι δημόσιος χώρος, με την ιστορία που έχει χαράξει πάνω τους τα σημάδια της, τον οποίο διεκδικούμε συλλογικά, μνημείο σύγχρονης αρχιτεκτονικής για τη λαϊκή κατοικία και πάνω απ’ όλα κομμάτι της ιστορίας μας. Κτίστηκαν πριν από 80 χρόνια για να στεγάσουν ανέστιους και εξαθλιωμένους μικρασιάτες πρόσφυγες. Τους παππούδες μας. Στα χρόνια της κατοχής όπως όλοι οι χώροι της προσφυγιάς, ήταν κέντρο αντίστασης. Οι τοίχοι τους είναι σημαδεμένοι με σφαίρες από τις μάχες του Δεκέμβρη του 1944. Στα μικροσκοπικά διαμερίσματα και τις πλατιές αλάνες βρήκαν καταφύγιο φτωχοί και κατατρεγμένοι και άνθισαν ιδέες και διεκδικήσεις για την κοινωνική απελευθέρωση.
Στα χρόνια του μνημονίου τα προσφυγικά έχουν ξαναζωντανέψει σα χώρος κατοικίας και καταφύγιο για τους νέους ανέστιους έλληνες, μετανάστες, πολιτικούς πρόσφυγες, πρόσφυγες πολέμου. Οι σημερινοί ένοικοι – καταληψίες (στα 180 διαμερίσματα που ανήκουν στο δημόσιο και ρημάζουν εδώ και χρόνια), νέοι, γέροι, οικογένειες με παιδιά, διαχειρίζονται συλλογικά το χώρο με συνέλευση, συντηρούν, επισκευάζουν, λειτουργούν με συλλογικές μορφές αλληλεγγύης”.
Η πορεία ξεκίνησε από την Πανόρμου, βάδισε στους δρόμους της γειτονιάς ως την πλατεία Γκύζη και κατέληξε στα Προσφυγικά.