Οι διαδηλώσεις που οργανώθηκαν εκείνη τη μέρα έξω από σταθμούς, δέχτηκαν την επίθεση της αστυνομίας από πολύ νωρίς ώστε να μην μπορούν να συγκεντρωθούν συμπαραστάτες. Ο φόβος τους ήταν ότι οι εργάτες του μετρό μπορούν να γίνουν ο πολιορκητικός κριός για όλων των ειδών τα κινήματα που έχουν βγει οργισμένα στους δρόμους το τελευταίο διάστημα ενάντια στο Μουντιάλ. Από τους ιθαγενείς, μέχρι κινήματα προστασίας του περιβάλλοντος, άστεγοι και οι χιλιάδες οικογένειες που πετάχτηκαν από τα σπίτια τους και τις γειτονιές τους ώστε να γίνει η “ανάπλαση”, να αριστοκρατικοποιηθούν συνοικίες και να συνεχίσουν οι κατασκευαστικές εταιρείες να βγάζουν κέρδη. Το κίνημα των αστέγων είχε δηλώσει την αλληλεγγύη του στους εργάτες του μετρό και συμμετείχε στις κινητοποιήσεις της Δευτέρας. Τα δισεκατομμύρια που ξόδεψε η κυβέρνηση για το Μουντιάλ είναι μια πρόκληση για όλους σε μια χώρα όπως η Βραζιλία, γεμάτη με ανισότητες.
Το τελικό αίτημα των εργαζόμενων στο μετρό ήταν αύξηση 12,2% στους μισθούς. Η εταιρεία μέχρι στιγμής έχει προσφέρει 8,7%. Το συνδικάτο τώρα λέει πως μπορεί να ξαναξεκινήσει την απεργία την Πέμπτη 12 Ιούνη τη μέρα που ξεκινάει το Μουντιάλ, αν δεν επαναπροσληφθούν οι 42 συνάδελφοί τους που πήραν χαρτί απόλυσης για τη συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις και τις συγκρούσεις με την αστυνομία.
Η απεργία του μετρό στο Σάο Πάουλο έχει ήδη δώσει μάθημα στους εργάτες όλου του κόσμου. Με τα φώτα της δημοσιότητας στη Βραζιλία, καταγράφηκε ο φόβος όχι μόνο της διοίκησης της εταιρείας, της τοπικής κυβέρνησης και της προέδρου Ντίλμα Ρουσέφ, αλλά και των “ισχυρών ανδρών” της FIFA. Κόλλησαν μέσα στις λιμουζίνες τους αδυνατώντας να μετακινηθούν με το τεράστιο μποτιλιάρισμα που προκάλεσε η απεργία. Η μετακίνηση των θεατών προς τα γήπεδα έχει ανάγκη το μετρό.
Η εμπειρία της απεργίας στο μετρό του Σάο Πάουλο ανοίγει δρόμο για τη συνέχεια. Στις αρχές Οκτώβρη διεξάγεται ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών. Αυτός είναι ένας λόγος που η Ρουσέφ προσπάθησε να μείνει σε δεύτερο πλάνο, αποφεύγοντας την άμεση εμπλοκή της κατά των απεργών του μετρό. Κάτι αντίστοιχο είχε προσπαθήσει να κάνει πέρσι στη διάρκεια των μαζικών διαδηλώσεων κατά της αύξησης της τιμής των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Ο κυβερνήτης του Σάο Πάουλο που ανέλαβε το ρόλο του “σκληρού” δεν ανήκει στο κυβερνών Κόμμα των Εργατών (PT), αλλά στη δεξιά αντιπολίτευση. Όλες αυτές τις αντιφάσεις η οργανωμένη εργατική τάξη τις είχε και τις έχει υπόψη της. Όπως έχει υπόψη της ότι η κυβέρνηση έχει μπροστά της κι άλλο μεγάλο πρόγραμμα κατασκευών, τουλάχιστον μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 που φιλοξενούνται στο Ρίο. Οι εργαζόμενοι που χτίζουν τα στάδια για το 2016 έχουν ήδη οργανώσει απεργίες. Το ίδιο έχουν κάνει και οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία που άνοιξαν το δρόμο για τους εργαζόμενους στο μετρό.
Τίποτα δεν έχει λήξει. Οι εργαζόμενοι στο μετρό του Ρίο ντε Τζανέιρο ανοίγουν και αυτοί την προοπτική της απεργίας στη διάρκεια του Μουντιάλ. Ενώ, ούτως ή άλλως, οι διαδηλώσεις δεν θα σταματήσουν παρά τις 200 χιλιάδες στρατού που έχουν κινητοποιηθεί για την τήρηση της τάξης.