Εργατικό κίνημα
H άποψή μας: Δύο δρόμοι για το χρέος

Η κυβέρνηση επιμένει ότι με τα μέτρα που παίρνει ανοίγει το δρόμο για αναδιάρθρωση του χρέους το φθινόπωρο σε συνεργασία με τους «εταίρους» της ΕΕ. Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι ιδιωτικοποιήσεις μαζί με τις απολύσεις εξασφαλίζουν τη μονιμοποίηση του πρωτογενούς πλεονάσματος και έτσι οι τραπεζίτες της ΕΕ μπορούν να είναι σίγουροι ότι θα παίρνουν τα τοκοχρεολύσιά τους και γι’ αυτό να επιμηκύνουν την εξόφληση του χρέους, να μειώσουν το επιτόκιο, να κάνουν τις δόσεις «βιώσιμες».

\r\n
\r\n
Ακόμη, όμως, και φιλικά δημοσιεύματα για την κυβέρνηση, όπως το πρόσφατο αφιέρωμα των Financial Times για την Ελλάδα, ομολογούν ότι πριν από αυτό το σενάριο χρειάζεται άλλο ένα δάνειο τουλάχιστο 12 δις ευρώ συνδυασμένο με ένα περισσότερο ή λιγότερο «άτυπο» μνημόνιο. Με απλά λόγια, πριν «αναδιαρθρωθεί» το χρέος, πρόκειται να μεγαλώσει και να σκληρύνουν οι προϋποθέσεις για την πληρωμή του. Η σκλήρυνση έχει ήδη δρομολογηθεί με τους μηχανισμούς εποπτείας των εθνικών προϋπολογισμών που υιοθέτησε η ΕΕ.
\r\n
Στον αέρα
\r\n
Για άλλη μια φορά, όπως και με τα προηγούμενα μνημόνια, αυτό που ενδιαφέρει τους καπιταλιστές και τις κυβερνήσεις τους δεν είναι να «διευκολύνουν έναν εταίρο», αλλά να σιγουρέψουν ότι μια ελληνική δυσκολία πληρωμής του χρέους δεν θα τινάξει στον αέρα το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα που παραμένει ευάλωτο σε κινδύνους χρεοκοπίας.
\r\n
Σε μια τέτοια συγκυρία, ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να μιλάει για διαπραγμάτευση στο εσωτερικό της ΕΕ, ενώ ταυτόχρονα κατεβάζει διαρκώς τον πήχη της διαπραγμάτευσης. Κάποτε μιλούσε για διαγραφή ενός μέρους του χρέους, τώρα ο Σταθάκης έβαλε τον πήχη μόλις στο 5%. Όσο για την πληρωμή του 95%, ο Δραγασάκης την συνδέει με «ρήτρα ανάπτυξης», δηλαδή μια συμφωνία εντός της ΕΕ για τους ρυθμούς των δόσεων, μια άλλη μορφή «επιμήκυνσης».
\r\n
Είναι τραγικό να βλέπουμε τέτοια σημάδια σύγκλισης του ΣΥΡΙΖΑ με τους Σαμαροβενιζέλους, την ώρα που τα αρπακτικά του καπιταλισμού δείχνουν με τον πιο ωμό τρόπο το εκβιαστικό πρόσωπό τους στην περίπτωση της Αργεντινής. Η Αργεντίνικη κυβέρνηση προσπαθεί να βρει συμβιβαστική λύση για ένα μικρό κομμάτι του χρέους της που έχει μείνει σε εκκρεμότητα και οι τραπεζίτες εκβιάζουν ασύστολα για να αρπάξουν όσα περισσότερα μπορούν (βλέπε σχετικά στη σελίδα 20).
\r\n
Γι’ αυτό, έχει ξεχωριστή σημασία αυτή τη στιγμή να αναδείξει η Αριστερά τον μόνο εναλλακτικό δρόμο, την πλήρη, οριστική και μονομερή διαγραφή του χρέους. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει αυτή την επιλογή στο πρόγραμμά της και προσανατολίζεται να την προβάλει σαν τη γνήσια εργατική απάντηση στις μεθοδεύσεις της συγκυβέρνησης. Η θέση όλων μας πρέπει να είναι στο πλευρό αυτής της προσπάθειας.
\r\n