εργατικό κίνημα
Η άποψή μας: Η δύναμη είναι στους αγώνες
Στο εντευκτήριο της Βουλής ο Σαμαράς - τι ειρωνεία αλήθεια, αμέσως μετά την λήξη της επετειακής εκδήλωσης για τα 40 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας - καθησύχαζε τους βουλευτές του ότι δεν πρόκειται να πάει σε πρόωρες εκλογές γιατί «φαίνεται πως πιάνουμε το όριο των 180 βουλευτών».
\r\nΠρόκειται για τον πρωθυπουργό μιας κυβέρνησης που έχει καταστρατηγήσει κάθε έννοια αστικής δημοκρατίας, κυβερνώντας με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και επεκτείνοντας τα θερινά τμήματα, προκειμένου να καταφέρει να περνάει στη ζούλα τα νομοσχέδια που επιβάλλουν η τρόικα και η ελληνική άρχουσα τάξη. Νομοσχέδια λαιμητόμους όπως αυτό που ξεπουλάει τη ΔΕΗ ή το «πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα» που πάει για ψήφιση στις 8 Αυγούστου προκειμένου να εκταμιευτεί μια ακόμη «υπό-δόση».
\r\nΟμως η κυβέρνηση δυσκολεύεται να συγκεντρώσει τις απαραίτητες πλειοψηφίες, ακόμα και στα θερινά τμήματα. Αναγκάστηκε να αποσύρει το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό για να συμπεριλάβει ένα μέρος του στο πολυνομοσχέδιο, ενώ όσον αφορά στο δασικό νομοσχέδιο που ακολουθεί, ακόμα και η πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής και βουλευτής της ΝΔ το καταγγέλλει για αντισυνταγματικές διατάξεις. Η συνοχή των κοινοβουλευτικών ομάδων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο ναδίρ, αλλά αυτό είναι το λιγότερο.
\r\nΑβεβαιότητα
\r\nΤην αισιοδοξία του Σαμαρά ήρθε να υποσκάψει η τριμηνιαία έκθεση του ίδιου του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής σε ένα εκτενές κείμενο, το οποίο εμπεριέχει όλες τις αρνητικές εκτιμήσεις από τις πρόσφατες εκθέσεις του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ, και στο οποίο ομολογείται σε ανήσυχο τόνο ότι για το success story της κυβέρνησης «οι πηγές της αβεβαιότητας είναι πολλές».
\r\nΔιατυπώνεται ρητά ότι η Ελλάδα είτε θα πρέπει να προσφύγει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας υπογράφοντας ακόμα ένα μνημόνιο μέτρων, είτε θα συνεχίσει να δανείζεται από τις διεθνείς αγορές με μεγαλύτερο επιτόκιο εφαρμόζοντας από μόνη της ένα μόνιμο μνημόνιο.
\r\n«Θα χρειαστούμε ένα δικό μας μνημόνιο που να έχουμε διαπραγματευτεί με τους έλληνες πολίτες. Ένα μνημόνιο που να έχει ένα βαθμό εσωτερικής νομιμοποίησης» όπως είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός απολύσεων Κυριάκος Μητσοτάκης σε πρόσφατη δήλωσή του στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς προσθέτοντας με περιβόητο θράσος ότι «οι έλληνες είναι περιβόητοι ατομιστές, αλλά λόγω της κρίσης έχουν αναγκαστεί να συνεργάζονται περισσότερο».
\r\nΠράγματι συνεργάζονται περισσότερο, αλλά μεταξύ τους - όχι με τον ίδιο και την άπληστη τάξη που εκπροσωπεί. Η εργατική τάξη, προσπαθεί, συνεργάζεται, συντονίζεται και συγκρούεται με την άχρηστη τάξη των Μητσοτάκηδων.
\r\nΚαι το κάνει, ξεπερνώντας αρκετές φορές τα εμπόδια που βάζουν η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αλλά και οι ηγεσίες της ρεφορμιστικής αριστεράς που μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα κάνουν λόγω για αγωνιστική «κόπωση», όπως ο Τσίπρας στην τελευταία του συνέντευξη στην Εποχή.
\r\nΑλήθεια, μοιάζουν κουρασμένες οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών;
\r\nΜοιάζουν κουρασμένοι οι απολυμένοι και οι «διαθέσιμοι»; Οι νοσηλευτές, οδοκαθαριστές και λοιποί εργαζόμενοι του δημοσίου που σπάνε στην πράξη την «αξιολόγηση»; ΄Είναι κουρασμένοι οι εργάτες στον ιδιωτικό τομέα που διεκδικούν να έχουν σωματεία και μισθούς, από την COSCO μέχρι τους μπαγκλαντεσιανούς εργάτες γης στη Μανωλάδα και τις καθαρίστριες του εργολαβικού συνεργείου στο Δρομοκαΐτειο;
\r\nΠαράδειγμα
\r\nΔεν υπάρχει πιο τρανταχτό παράδειγμα αγωνιστικής ανάτασης από τις χιλιάδες του κόσμου που πλημμύρισαν το Σύνταγμα στη συναυλία το βράδυ της 28ης Ιουλίου -που πλημμύρισε με τη σειρά του από αλληλεγγύη όχι μόνο για τις καθαρίστριες αλλά για όλα τα κομμάτια που παλεύουν φτάνοντας μέχρι τους Παλαιστίνιους στη Γάζα και τους εργάτες γης στη Μανωλάδα.
\r\nΗ μόνη απάντηση στο ζοφερό μέλλον που πάνε να μας επιβάλουν Σαμαράδες και Μητσοτάκηδες δεν είναι η αναζήτηση «πλατύτερων συμμαχιών» στην Βουλή και η αναμονή των εκλογών. Είναι η κλιμάκωση του αγώνα με απεργίες και ο συντονισμός από τα κάτω, για να φέρουμε την δική μας εργατική, αντικαπιταλιστική ανατροπή στα αδιέξοδα του συστήματος.