Γεμάτο ήταν το αμφιθέατρο Δεριγνύ της ΑΣΟΕΕ, την Τετάρτη 1 Ιούλη, στην εκδήλωση που οργάνωσε η Εργατική Αλληλεγγύη και το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα για το ΟΧΙ.

 

Τη συζήτηση άνοιξε ο Πάνος Γκαργκάνας, θέτοντας εξ αρχής το δίλημμα του δημοψηφίσματος. “Στο στρατόπεδο του ΝΑΙ είναι τα αφεντικά. 'Η θα ψηφίσεις μαζί τους ή εναντίον τους” και συνέχισε χαρακτηρίζοντας την εκστρατεία των αφεντικών ως ένα μεγάλο πραξικόπημα. 

 

“Είναι πραξικόπημα μετά το μαύρισμα των μνημονίων στις εκλογές του Γενάρη να απαιτούν τη συνέχισή τους και να ζητάνε και καινούργια. Στα Ιουλιανά του '65, το πραξικόπημα το οργάνωσαν τα ανάκτορα. Τώρα το οργανώνουν οι τράπεζες. Ο Ντράγκι και η ΕΚΤ έκλεισαν της τράπεζες με το κλείσιμο της ρευστότητας. Το ίδιο και σε σχέση με τα ΜΜΕ και την τρομοκρατία που εξαπολύουν. Είναι τα ίδια συγκροτήματα που πριν 50 χρόνια έπαιζαν αυτό το ρόλο. Και οι Καμίνηδες, οι Μπουτάρηδες, η εκκλησία, όλοι δίνουν τα ρέστα τους για να ελεγξουν τις εξελίξεις και δεν τους περνάει” τόνισε.

 

“Αυτή η κατάσταση δεν αντιμετωπίζεται με συμβιβασμούς. Πέντε μήνες τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ πάει με τους συμβιβασμούς και κάθε συμβιβασμός αποθρασύνει περισσότερο την απέναντι πλευρά. Η διαδικασία των συμβιβασμών έφτασε στο σημείο, η συμφωνία να είναι τέτοια, που η κυβέρνηση να μην μπορεί να βάλει την υπογραφή της. Έτσι οδηγηθήκαμε στο δημοψήφισμα. Αλλά για να είμαστε ξεκάθαροι θα πρέπει να δούμε και την άλλη πλευρα. Ο Τσίπρας θα έβαζε την υπογραφή του αν δεν υπήρχε ο κόσμος, τα δυνατά εργατικά κομμάτια, που πάλεψαν ενάντια στους συμβιβασμούς. Δεν ήταν ντρίμπλα της κυβέρνησης, το δημοψήφισμα. Ήταν αποτέλεσμα της επιθετικότητας της άρχουσας τάξης και της αντίστασης του κόσμου”. 

 

 

“Οι ταλαντεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζονται ακόμα και στη μέση αυτής της κρίσιμης βδομάδας. Το βάρος πέφτει στην αντικαπιταλιστική αριστερά να δώσει απαντήσεις και να βοηθήσει τη δυναμική του κόσμου να ξεδιπλωθεί. Ακούμε στις τηλεοράσεις ότι δεν μπορείτε να σηκώνετε 60 ευρώ πλέον γιατί τελείωσαν τα 20άρικα. Κανένας δεν βάζει το ερώτημα, πού πήγαν τα 20ευρα; Στα σουπερ μάρκετ δεν πάει κάθε μέρα ο κόσμος να ψωνίσει; Τί γίνεται  η είσπραξη των σούπερ μάρκετ; Ο Μπόμπολας από τα διόδια στην Αττική Οδό μαζεύει κάθε μέρα ένα εκατομμύριο ευρώ. Γιατί να μην πληρώνει ο Μπόμπολας αυτό το ένα εκατομμύριο την ημέρα και να υπάρχουν όσα 20ευρα θέλουμε. Υπάρχουν πολύ απλές και πρακτικές λύσεις αρκεί να είναι κανείς διατεθειμένος να συγκρουστεί με τα συμφέροντα. Ο αντικαπιταλισμός δεν είναι αφηρημένη θεωρία. Είναι πρακτική απάντηση σε όποιο πρόβλημα πάνε να δημιουργήσουν οι καπιταλιστές”.

 

 

“Αναβαθμίζεται το θέμα του χρέους. Η πρότασή μας για διαγραφή του χρέους είναι τεράστιο όπλο. Η κυβέρνηση δεν πλήρωσε την Τρίτη το ΔΝΤ. Καλά έκανε. Αυτό πρέπει να συνεχιστεί και να απλωθεί και στην ΕΚΤ. Εκεί έχουμε ακόμα μεγαλύτερη δύναμη. Μια στάση πληρωμών στην ΕΚΤ, θα έκοβε το χέρι του Ντράγκι κι όλων των τραπεζιτών που εκβιάζουν αυτή τη στιγμή. Θα τους άφηνε αγκαλιά με ένα χρέος 300 δις που τινάζει στον αέρα όλο το σύστημά τους. Άρα αυτό το χαρτί είναι η στιγμή να βγει μπροστά.

 

Αρνούμαστε να πληρώσουμε το χρέος, παίρνουμε τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος εδώ πέρα. Εργατικός έλεγχος λοιπόν κι όχι μόνο στις τράπεζες. Βλέπουμε τα παιχνίδια που παίζουν εφοπλιστές και λοιπά αφεντικά όλη αυτή τη βδομάδα”.

 

Σε σχέση με τη στάση του ΚΚΕ πρόσθεσε: “Το ότι δίνουμε τις αντικαπιταλιστικές απαντήσεις δεν σημαίνει ότι αυτά τα γυρίζουμε ανάποδα. Σαν την ηγεσία του ΚΚΕ που λέει: 'Ή θα υπάρχει στο ψηφοδέλτιο εκτός από το ΟΧΙ στη συμφωνία και το ΟΧΙ στην ΕΕ κλπ αλλιώς ψηφίζουμε άκυρο'. Είναι τραγικό λάθος και αυτό το καταλαβαίνουν χιλιάδες φίλοι του ΚΚΕ. Θα δώσουμε μαζί με τον κόσμο του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη μάχη και χρειάζεται να είμαστε ξεκάθαροι ότι αυτό το ΟΧΙ δεν θα είναι χαρτί στα χέρια του Τσίπρα για να το εξαργυρώσει στις διαπραγματεύσεις. Η εργατική αντίσταση ενισχύεται με το ΟΧΙ”.    

 

Η εισήγηση έκλεισε με την επισήμανση ότι “τίποτα δεν τελειώνει την Κυριακή. Είναι ένας αγώνας διαρκείας που τον έχουμε ξεκινήσει τα προηγούμενα χρόνια και θα συνεχίσουμε οργανώνοντας όλον αυτον τον κόσμο που θέλει να δώσει τη μάχη”. 

---

Ψηφίζουμε το ΟΧΙ χωρίς αυταπάτες, έστω κι αν ξέρουμε ότι ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ που είναι στην κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να το διαχειριστεί. Η πίεση του κόσμου την έκανε να αποφασίσει δημοψήφισμα. Έχει πολύ μεγάλη σημασία η προβολή μιας άποψης του ΟΧΙ σε όλα, ΟΧΙ σε κάθε συμφωνία, ΟΧΙ σε ευρώ και ΕΕ. 

 

Υπάρχει μια πολύ μεγάλη ανευθυνότητα όσο αφορά το ΣΥΡΙΖΑ, από τότε που ανέλαβε την κυβέρνηση.  Όσο κι αν ήταν πραξικοπηματικό το κλείσιμο των τραπεζών από τον Ντράγκι δεν ήταν κάτι απρόβλεπτο. Το είδαμε στην Κύπρο πριν από 4 χρόνια κι ο Αναστασιάδης αναγκάστηκε να πει ναι σε όλα. Αυτό όφειλε να το είχε προβλέψει και να το είχε οργανώσει. Δεύτερον δεν μπορεί να διαλαλεί 5 μηνες τη ρήξη, να γαβγίζει χωρίς να δαγκώνει και να μην παίρνει κανένα μέτρο για να προετοιμάσει τη ρήξη. Επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ όφειλε να προβλέψει όλο αυτό που γίνεται με τα κανάλια.    

 

Τα λέω όλα αυτά όχι γιατί είναι το κύριο ζήτημα η αντιπαράθεση με το ΣΥΡΙΖΑ. Το κύριο αυτή τη στιγμή είναι το ΟΧΙ. Όποιος λέει άκυρο – αποχή στην ουσία ψηφίζει ΝΑΙ και είναι ανήκουστο αυτό το πράγμα. Όσο ανήκουστο θα ήταν στο δημοψήφισμα του '74 για τη μοναρχία να υπήρχε αριστερά που να έλεγε καπιταλισμός είναι το ένα, καπιταλισμός είναι και το άλλο. 

 

Το δικό μας ΟΧΙ είναι αληθινό και αυτό οφείλουμε να κάνουμε προοπτική της κοινωνίας, που δεν μπορεί να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Η δική μας αριστερά χρόνια μιλάει για το μεταβατικό πρόγραμμα και σήμερα τα σημεία του είναι δυνατόν να γίνουν πράξη με εργατικό έλεγχο και να οδηγήσουν σε μια άλλη προοπτική. 

Φάνηκε σε όλη αυτή την περίοδο η αδιέξοδη και αναποτελεσματική πολιτική που άσκησε ο ΣΥΡΙΖΑ, με τις αυταπάτες που καλλιέργησε η δήθεν θεωρία ότι μπορούμε να εφαρμόσουμε το προεκλογικό μας πρόγραμμα όπως αυτό εκπονήθηκε στη Θεσσαλονίκη, μέσα στην ΕΕ και την ευρωζώνη.  Φτάσαμε στο αδιέξοδο αυτής της διαπραγματευτικής στρατηγικής. 

 

Σε κάθε υποχώρηση που κάνανε, οι δανειστές ήταν ακόμα πιο απαιτητικοί και αξίωναν περισσότερες περικοπές και λιτότητα. Σε συνδυασμό με την άρνησή τους να παράσχουν την  οποιαδήποτε δέσμευση για το χρέος ανάγκασαν τον Τσίπρα να διακόψει αυτή τη διαδικασία και να προσφύγει σε μια νέα λαϊκή ετυμηγορία. 

 

Το πλαίσιο του ίδιου του ερωτήματος του δημοψηφίσματος σε συνδυασμό με τις διευκρινήσεις που δόθηκαν τόσο από τον Δραγασάκη όσο κι από τον Τσίπρα ξεκαθαρίζει το τί θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ξεκαθάρισαν ότι όποια κίνηση κι αν γίνει στη διαπραγμάτευση είναι για την παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ για μια καλύτερη συμφωνία. Το πακέτο των 8 δις δεν το αποσύρει. Ούτε το βάζει στο συρτάρι. Πολύ περισσότερο δεν το πετάει στα σκουπίδια. 

 

Βεβαίως το ερώτημα είναι η εργατική τάξη, τα συνδικάτα, οι εργαζόμενοι, η αντικαπιταλιστική κι επαναστατική αριστερά πώς πρέπει να παρέμβουν σε αυτές τις συνθήκες; Πρέπει να βάλουμε το δικό μας δίλημμα. Να πάρουμε τη δική μας θέση. Έξω από το ευρώ, την ΕΕ, παύση πληρωμών στους τραπεζίτες και διαγραφή του χρέους, εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο, τερματισμό των μνημονιακών νόμων της τελευταίας 5ετίας. 

 

Το ΟΧΙ δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν υπάρχει εφεδρεία του συστήματος που να μην έχει κινητοποιηθεί σε όλα τα επίπεδα. Πολιτικό, οικονομικό, επιστημονικό, δημοσιογραφικό. Εμείς να δώσουμε τη δική μας εναλλακτική θέση και πρόταση και να γίνει κτήμα του κόσμου πριν την κάλπη, στην κάλπη και μετά την κάλπη.