Διεθνή

Δεκάδες άτομα συμμετείχαν την περασμένη Τρίτη 30/6 σε μια ιστορική εκδήλωση στο χώρο έξω από το Σπίτι της Συνεργασίας μπροστά στο Λήδρα Πάλας στη Λευκωσία. Πάνω από 60 οργανώσεις, συνδικάτα και κοινωνικοί φορείς και από τις δύο πλευρές οργάνωσαν εκδήλωση προς τιμή των θυμάτων των πολέμων και των συγκρούσεων και των δύο πλευρών στην Κύπρο.

 

Για πρώτη φορά τόσες πολλές και τόσο σημαντικές οργανώσεις όπως τα συνδικάτα των τουρκοκυπρίων δασκάλων (KTOS), καθηγητών (KTOEOS), δημοσίων υπαλλήλων (KTAMS), η ΠΕΟ και δεκάδες άλλες οργανώσεις ανάμεσά τους η Εργατική Δημοκρατία και η Δικοινοτική Ριζοσπαστική Αριστερή Συνεργασία οργάνωσαν μια τέτοια εκδήλωση. Μπορεί οι Αναστασιάδης και Ακκιντζί να μίλησαν τελευταία για λάθη και ευθύνες και των δύο πλευρών αλλά όταν αυτό έρχεται με τη μορφή μιας κοινής εκδήλωσης μνήμης για τα αθώα θύματα και των δύο πλευρών από τα κάτω, έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία.

 

 

Την εκδήλωση χαιρέτησαν ο Πέτρος Σουπουρής που έχασε σχεδόν ολόκληρη την οικογένειά του στο Παλαίκυθρο, από επίθεση τουρκοκυπρίων σωβινιστών και ο Χουσεΐν Ακανσόυ που έχασε 30 μέλη της δικής του οικογένειας στη σφαγή στα χωριά Μάραθα – Σανταλάρι που έγινε από ελληνοκύπριους εθνικιστές τον Αύγουστο του ’74. Σήμερα είναι και οι δύο υπέρμαχοι της ειρήνης, της συμφιλίωσης και της συνεργασίας των απλών ανθρώπων και των δύο πλευρών.

 

Ένα αίσθημα ικανοποίησης υπήρχε διάχυτο στο κόσμο που συμμετείχε. Τέτοιες εκδηλώσεις χτίζουν την εμπιστοσύνη ανάμεσα σε ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους εργαζόμενους και δημιουργούν ένα κλίμα που είναι απαραίτητο για την δημιουργία ενός δικοινοτικού κινήματος επαναπροσέγγισης. Ένα τέτοιο κίνημα μπορεί να γίνει σημαντικός παράγοντας στις πολιτικές εξελίξεις. Θα μπορέσει όχι μόνο να προβάλει τους δικούς του όρους στα σχέδια για διευθέτηση του κυπριακού αλλά θα είναι και η πιο αποτελεσματική εγγύηση ενάντια στα σχέδια των εθνικιστών και των δύο πλευρών, που προσπαθούν να σαμποτάρουν την όποια προσπάθεια για μια ειρηνική, δημοκρατική και κοινά αποδεκτή διευθέτηση.

 

Η Εργατική Δημοκρατία που εδώ και πολλά χρόνια παλεύει προς αυτή τη κατεύθυνση, νοιώθει δικαιωμένη γιατί από τότε που άνοιξαν τα συρματοπλέγματα και υπάρχει ελεύθερη επικοινωνία με τους τουρκοκύπριους, πρωταγωνίστησε αρκετές φορές για να οργανωθούν δικοινοτικές εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για τα αθώα θύματα και των δύο πλευρών. Έστω και μετά από 10 χρόνια βλέπουμε αυτό να γίνεται από πολύ περισσότερες και πολύ πιο μαζικές οργανώσεις.

 

Είναι καιρός να κάνουμε ακόμα ένα βήμα πάρα κάτω και να δημιουργήσουμε ένα κοινό μνημείο για τα αθώα θύματα των δύο πλευρών, όπου να τιμούμε μαζί τους νεκρούς μας. Τώρα τον Ιούλη που πλησιάζουν οι επέτειοι του πολέμου του ’74 θα μπορούσαμε να καταθέτουμε εκεί μαζί λίγα λουλούδια στη μνήμη των θυμάτων αυτών των πολέμων αντί να οργανώνονται παρελάσεις και γιορτές μίσους στη κάθε πλευρά.