Πολιτική
ΑΝΤΑΡΣΥΑ: “Άψογη παρουσία, πολύτιμη παρακαταθήκη”
“Ο λαός μίλησε ψηφίζοντας ΟΧΙ στους εκβιασμούς ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ, τη χυδαιότητα των καναλαρχών, την εργοδοτική τρομοκρατία. Συνεχίζουμε ενάντια σε παλιά και νέα μνημόνια, ώστε το ΟΧΙ του λαού να γίνει αφετηρία αντεπίθεσης».
Αυτά ανέφερε στην ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση της μεγάλης νίκη του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, καλώντας σε πορεία από τα Προπύλαια στο Σύνταγμα.
Τις εννέα μέρες της προεκλογικής μάχης, τα μέλη και οι υποστηρικτές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της μάχης του ΟΧΙ σε όλα τα μνημόνια.
Με την ανακοίνωσή της στις 27 Ιούνη, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αμέσως κάλεσε «τον λαό και την νεολαία να αντιτάξουν ένα περήφανο, ανυπότακτο ΟΧΙ πρώτα απ’ όλα στο δρόμο με τους μαζικούς κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες ανατροπής της επίθεσης και των παλιών και νέων μνημονίων, αλλά και στην όποια κάλπη όπου και όταν στηθεί. Είναι ανάγκη τώρα το εργατικό κίνημα, ο λαός με τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις του να δώσει «χρώμα» στο ΟΧΙ στην πορεία προς το δημοψήφισμα. Για την αντεπίθεση του κινήματος, για το μεγάλο «Ναι» στον άλλο δρόμο της συνειδητής ρήξης με ΕΕ – ΔΝΤ, της αντικαπιταλιστικής ανατροπής..»
Έτσι, την Πέμπτη 2 Ιούλη πάνω από 5000 διαδήλωσαν στην πορεία που ξεκίνησε από τα Προπύλαια και κατέληξε στα γραφεία της ΕΕ, όπου αναρτήθηκε πανώ παρά την επίθεση των ΜΑΤ στους διαδηλωτές. Με το σύνθημα «ούτε μια ώρα χαμένη” τα μέλη και οι υποστηρικτές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ φρόντισαν οι δρόμοι της Αθήνας να γεμίσουν από αφίσες και συνθήματα για το ΟΧΙ, δίνοντας τον τόνο. Ακόμα περισσότερο βρέθηκαν σε καθημερινή βάση στις γειτονιές, τους εργατικούς χώρους, τις ουρές στα ΑΤΜ για να μιλήσουν στον κόσμο και να σπάσουν την προπαγάνδα και τον τρόμο που καλλιεργούσε η άλλη πλευρά.
Όπως χαρακτηριστικά έγραψε στη σελίδα του στο fb ο Στάθης Κουβελάκης, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ: «… θα ήθελα να εκφράσω με τον πιο ηχηρό τρόπο την συγκίνηση και τον βαθύτατο σεβασμό που μου ενέπνευσαν η άψογη παρουσία και παρέμβαση των συντρόφων της ANTAΡΣΥΑ. Απόλυτα ενωτική, μαχητική, με υψηλό συναίσθημα ευθύνης έναντι της κρισιμότητας της κατάστασης και της μάχης που δίνουν οι λαϊκές δυνάμεις. Αυτό αποτελεί μια πολύτιμη παρακαταθήκη για τους αγώνες του μέλλοντος και την πορεία της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στην χώρα μας».

