Πολιτική
O ΣΥΡΙΖΑ και οι καναλάρχες: Από το “θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα” στα “μαθήματα καπιταλισμού”

Απεργιακή συγκέντρωση των εργαζόμενων στον ΑΝΤ1 τον περασμένο Αύγουστο

Ψηφίστηκε, το Σάββατο 24/10 στη Βουλή, ο περιβόητος και χιλιοδιαφημισμένος νόμος της κυβέρνησης για τα ΜΜΕ. Είχε πολλάκις παρουσιαστεί από τον αρμόδιο υπουργό Νίκο Παππά αλλά και από τον Αλέξη Τσίπρα ως «τομή και σύγκρουση με τους ολιγάρχες». Τι πραγματικά όμως είναι αυτός ο νόμος; 
 
Ο νόμος επιβεβαιώνει την ιδιωτικοποίηση των συχνοτήτων που ισχύει από το 1989 και απλά επιβάλει στους καναλάρχες να πληρώνουν για τις άδειες που θα νομιμοποιήσουν τα μέχρι σήμερα αυθαίρετα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια τους.
 
Στο άρθρο 9 προβλέπεται ότι κάθε τηλεοπτικός σταθμός εθνικής εμβέλειας πρέπει να απασχολεί τουλάχιστον 400 εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης, ο αριθμός αυτός για ειδικούς ενημερωτικούς σταθμούς γίνεται 200 και για περιφερειακούς 20. Εντελώς «τυχαία» αυτός είναι ο αριθμός των εργαζομένων που έχει απομείνει στα κανάλια μετά τις μαζικές απολύσεις του προηγούμενου διαστήματος ή αυτές που σχεδιάζουν.
 
Σε κλείσιμο ή ιδιωτικοποίηση οδηγούνται πέντε τηλεοπτικοί σταθμοί που ανήκουν σε δήμους: TV100 (Θεσσαλονίκη), Ορεστιάδα TV, ΔΤ (Κως), Αιγαίο Τηλεόραση (Σύρος), Attica tv (Ασπρόπυργος). Αυτό μεθοδεύεται μέσα από το ότι τα δημοτικά κανάλια υποχρεώνονται να μετατραπούν σε Ανώνυμες Εταιρείες που δεν θα μπορούν να παίρνουν χρήματα από τον οικείο δήμο. Η μόνη εναλλακτική είναι να μετατραπούν σε εμπορικά κανάλια χάνοντας το περιεχόμενό τους. Πρόκειται για την απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας και ενίσχυση των ιδιωτικοποιήσεων.
 
Είναι “μεταρρύθμιση-τομή με το παλιό” αυτός ο νόμος; Κάθε άλλο. Όπως μας ενημερώνει η Αγγέλα Νταρζάνου στην Αυγή της Κυριακής (25/10) πρόκειται για σύνθεση ενός νόμου του Βενιζέλου (1995), του νομοσχέδιου για τον βασικό μέτοχο (2004) και του νόμου Ρουσσόπουλου (2007). Το εν λόγω όμως άρθρο, με υπότιτλο «Μαθήματα… καπιταλισμού για τις τηλεοπτικές επιχειρήσεις» είναι προκλητικά νεοφιλελεύθερο. Ένα ενδεικτικό απόσπασμα: «Απλός καπιταλισμός. Προσφορά και ζήτηση, οι νόμοι της αγοράς, ο ανταγωνισμός είναι υπέρ του καταναλωτή, ο καλύτερος κερδίζει, τα γνωστά». Πανηγυρίζει δηλαδή που επιτέλους η αγορά θα καθορίζει την ενημέρωση μας!
 
Η ίδια αρθρογράφος στην ίδια κυβερνητική εφημερίδα είχε φροντίσει δυο μέρες πριν να επιτεθεί στην απεργιακή κινητοποίηση της ΕΣΗΕΑ σε άρθρο με τίτλο «Απεργία υπέρ των εργοδοτών και της πολυθεσίας» στο οποίο εντοπίζει ως πηγή διαφθοράς τη δυνατότητα των δημοσιογράφων να εργάζονται σε πάνω από ένα μέσο ενώ κρίνει άκαιρα (;) τα αιτήματα της απεργίας για την υπεράσπιση του ασφαλιστικού ταμείου των δημοσιογράφων.
 
Ας θυμίσουμε τα βασικά, πρώτο και κύριο: πηγή της διαφθοράς τόσο στα ΜΜΕ όσο σε όλους τους κλάδους δεν είναι οι εργαζόμενοι σε αυτούς αλλά οι ιδιοκτήτες και εργοδότες επειδή αυτοί έχουν τον έλεγχο. Πουθενά και ποτέ οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς δεν χτύπησαν τη διαφθορά ούτε όμως εξασφάλισαν και καλύτερη ενημέρωση. Τα σκάνδαλα διαφθοράς των ΜΜΕ ενδημούν στις πιο νεοφιλελεύθερες χώρες ενώ σε όλες τις περιπτώσεις (τα ΜΜΕ) παραμένουν ιδεολογικός μηχανισμός στα χέρια της άρχουσας τάξης. 
 
«Ανεξαρτησία»
 
Μεγάλη έμφαση έχει δοθεί στην λεγόμενη «ανεξαρτησία της ενημέρωσης». Το νεοφιλελεύθερο δόγμα προτάσσει ότι στην ελεύθερη αγορά το κράτος και ακόμη περισσότερο η κοινωνία δεν μπορούν να παρεμβαίνουν, τον ρόλο αυτό τον έχουν αποκλειστικά οι «ανεξάρτητες αρχές». 
 
Η κυβέρνηση ευθυγραμμίζεται πλήρως σε αυτή την κατεύθυνση. Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) είναι η αρμόδια ανεξάρτητη αρχή στην συγκεκριμένη περίπτωση. Με πλούσιο έργο συντηρητικής λογοκρισίας μέσω προστίμων και τεράστια ανοχή στην προπαγάνδα των αφεντικών, το ΕΣΡ είχε τις ευκαιρίες του, από το 1989 που λειτουργεί, να αποδείξει και από ποιους είναι ανεξάρτητο και από ποιους είναι εξαρτημένο. ΄
 
Τώρα λοιπόν έρχεται ο υπουργός Παππάς και με μια «επίδειξη ισχύος ενάντια στο παλιό» ξηλώνει τα μέλη του ΔΣ του ΕΣΡ. Και τώρα θα πρέπει ο Νίκος Βούτσης στην αρμόδια επιτροπή (διάσκεψη των προέδρων της Βουλής) να συναινέσει με… το παλιό και με πλειοψηφία τεσσάρων πέμπτων να ορίσει νέο ΔΣ. Αυτά τα πρόσωπα κοινής αποδοχής, κύρια με τη ΝΔ, σίγουρα δεν θα φέρουν καμία βελτίωση στην κατάσταση. 
 
Ο μόνος τρόπος να αναβαθμίσουμε αισθητά την ενημέρωση και την ψυχαγωγία είναι να πάρουν οι εργαζόμενοι τον έλεγχο των ΜΜΕ. 
 
Ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος είναι αυτός που μπορεί να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία από τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να χτυπήσει τη διαφθορά και να δυναμώσει την πολυφωνία, ανοίγοντας τα πλατό στους απλούς ανθρώπους. Εξαιρετικό τέτοιο παράδειγμα αποτέλεσε η ΕΡΤ στο κατειλημμένο ραδιομέγαρο αλλά και οι περιφερειακές ΕΡΑ, πριν φυσικά ασχοληθεί μαζί τους ο Νίκος Παππάς…