Πολιτική
Η μάχη του ΟΧΙ: Πόσο βοήθησαν οι ηγεσίες να βγει το 61%;
«Το ελληνικό μήνυμα στην τρόικα» γράφει το σκίτσο που ανέβασε στην εφημερίδα Socialist Worker της Αγγλίας, ο σκιτσογράφος Τιμ.
ΣΥΡΙΖΑ
Τι ακριβώς έλεγε ο Δραγασάκης και ο Βαρουφάκης;
Ούτε το bankrun που προκάλεσε η τρόικα, ούτε οι ουρές στα ΑΤΜ, ούτε η πρωτοφανής ακόμα και για τα δικά τους δεδομένα, προπαγάνδα των ΜΜΕ κατάφερε να σταματήσει το ΟΧΙ να εκφραστεί μαζικά στις κάλπες. Το συνεχές σφυροκόπημα όλων των φορέων της κυρίαρχης τάξης που ενώθηκαν σαν μια γροθιά, τελικά εξόργισε περισσότερο τον κόσμο – που σε μεγάλο ποσοστό είχε να χάσει από λίγα ως τίποτα από τον περιορισμό των αναλήψεων.
Αντίθετα, η αίσθηση που εύκολα αποκόμιζε κανείς στη διάρκεια της σύντομης εννιαήμερης προεκλογικής περιόδου, ήταν ότι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ό, τι μπορούσε για να κλαδέψει την προσπάθεια για ένα μαζικό ΟΧΙ.
Ένα πρώτο δείγμα ήταν η ασάφεια, από την πρώτη στιγμή, αν το δημοψήφισμα ήταν όντως στο τραπέζι ή μια μπλόφα που θα μπορούσε στην πορεία να αποσυρθεί.
Λίγες μόλις ώρες μετά την εξαγγελία του δημοψηφίσματος το πρωί της 27ης Ιούνη, ο Βαρουφάκης (αμέσως μετά το τέλος του Γιούρογκρουπ) δήλωνε «ότι η ελληνική κυβέρνηση, ψάχνει τρόπο να βρεθεί λύση μέχρι την Τρίτη» σημειώνοντας ότι «εάν έλθει βελτιωμένη πρόταση από τους θεσμούς η ελληνική κυβέρνηση θα την υποστηρίξει παροτρύνοντας τους πολίτες να ψηφίσουν υπέρ της αποδοχής της» στο επερχόμενο δημοψήφισμα.
Λίγα εικοσιτετράωρα μετά, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και μετέχων στις διαπραγματεύσεις Δραγασάκης ρωτήθηκε (30/6) στην ΕΡΤ: «Μια καλή συμφωνία είναι ικανή να βγάλει το δημοψήφισμα από το κάδρο;». Και απάντησε λέγοντας: «Αυτό είναι πολιτικό θέμα, όπως η κυβέρνηση αποφάσισε το δημοψήφισμα, μπορεί να αποφασίσει και κάτι διαφορετικό. Γιατί κάναμε το δημοψήφισμα;
Για να πετύχουμε μια συμφωνία που να πληρεί κάποια κριτήρια».
Διάγγελμα
Επρεπε να φτάσουμε στο απόγευμα της 1ης Ιούλη για να διαλυθούν οι αμφιβολίες. Μετά από πολύωρη καθυστέρηση, ο Τσίπρας απεύθυνε τελικά το διάγγελμά του, δηλώνοντας «αιφνιδιασμένος γιατί στην Ευρώπη της αλληλεγγύης και του αλληλοσεβασμού να υπάρχουν αυτές οι εικόνες της ντροπής» και τονίζοντας ταυτόχρονα ότι το «ΟΧΙ που προτείνει να ψηφιστεί η κυβέρνηση θα αποτελέσει όπλο για να υπογραφεί μια καλύτερη συμφωνία αμέσως μετά το αποτέλεσμα της Κυριακής».
Η τελική ευθεία από την Πέμπτη ως την Κυριακή ήταν η μονότονη επανάληψη (σε στυλ «μη πείτε μετά ότι δεν σας το είπαμε») αυτής της θέσης: ότι ψηφίζοντας ΟΧΙ σε αυτή τη συμφωνία ψηφίζετε ΝΑΙ στην επόμενη.
Aς αναρωτηθούμε πόσο αλήθεια ανέβαζε την υποστήριξη στο ΟΧΙ η δήλωση του Βαρουφάκη την Παρασκευή 3 Ιούλη: «Μια συμφωνία θα βρεθεί είτε ένα 'ναι' είτε ένα 'όχι' βγει από την κάλπη. Αν είναι 'ναι', τότε θα είναι μια κακή συμφωνία, οι τράπεζες θα ανοίξουν με μια κακή συμφωνία. Αν επικρατήσει το 'όχι', θα έχουμε μια άλλη συμφωνία που θα είναι βιώσιμη». Ή το πρωτοσέλιδο της Αυγής την ίδια μέρα που προανήγγειλε «Συμφωνία την Τρίτη σε κάθε περίπτωση»…
Αν τελικά, το ΟΧΙ πήγε στο 60% αυτό το οφείλει στη ριζοσπαστικοποίηση και την αυτενέργεια του κόσμου που το στήριξε στους χώρους εργασίας, τις πλατείες, τις λαϊκές, τις ουρές των τραπεζών.
Τον κόσμο που -σε μεγάλο βαθμό έχοντας τη συναίσθηση της πολιτικής μεθόδευσης της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ- θέλησε να στείλει το δικό του μήνυμα: Πλημμυρίζοντας κατά εκατοντάδες χιλιάδες τις πλατείες, μόλις είδε μια αχτίδα αντίστασης μετά από πέντε θλιβερούς μήνες υποχωρήσεων, είπε το δικό του ΟΧΙ, πρώτα στο δρόμο και μετά στην κάλπη. Ένα ΟΧΙ στους εκβιασμούς, ένα ΟΧΙ στη συνέχιση της λιτότητας, ένα ταξικό ΟΧΙ στη θλιβερή για ακόμα μια φορά άρχουσα τάξη αυτής της χώρας και τους εκπροσώπους της που αυτές τις μέρες έπιασαν όχι πάτο αλλά απόπατο.
Αυτούς τους τελευταίους προσκάλεσε την επόμενη μέρα ο Αλέξης Τσίπρας σε «εθνική ομοψυχία», καταλήγοντας μάλιστα σε κοινή διαμορφωμένη πρόταση για τη συμφωνία-μνημόνιο που θα προτείνουν στην τρόικα. Ακόμα και αν οι εταίροι δώσουν το ΝΑΙ σε αυτήν την πρόταση, ας μην ξεχνά ότι ο λαός το είπε το ΟΧΙ με μεγάλα γράμματα. Και θα το ξαναπεί.
ΚΚΕ
O κόσμος δεν ακολούθησε την “άκυρη” γραμμή
Όλη την προηγούμενη βδομάδα σε εργατικούς χώρους, λαϊκές αγορές, πλατείες και γειτονιές ήταν ολοφάνερη η αδυναμία της ηγεσίας του ΚΚΕ να πείσει ψηφοφόρους και μέλη για τη γραμμή του άκυρου στο δημοψήφισμα.
Γι’ αυτό, δύο μόλις μέρες πριν την Κυριακή, η γραμμή του άκυρου με χρήση των ψηφοδελτίων που τύπωσε το ΚΚΕ «διευρύνθηκε». Όπως δήλωσε ο γ.γ του ΚΚΕ Κουτσούμπας: "Άκυρο, λευκό, αποχή πιστεύουμε θα είναι ένα πολύ δυναμικό ποσοστό και πρέπει έτσι να εκφραστεί ο ελληνικός λαός, δηλαδή να γυρίσει την πλάτη σε αυτό που του λένε όλα τα άλλα κόμματα".
Την επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος, ο 902 άθροισε τα αποτελέσματα της αποχής, του λευκού και του άκυρου πανηγυρίζοντας για «την ξεκάθαρη αύξηση των ποσοστών των άκυρων και των λευκών, καθώς ένα μέρος του λαού κατάφερε να ξεπεράσει τον εγκλωβισμό και την παραπλάνηση».
Στους πίνακες που παρουσίασε, στη Β’ Αθήνας για παράδειγμα, αθροίζει αποχή, άκυρο και λευκό και συγκρίνει το ποσοστό τους επί των εγγεγραμμένων (33,57%) με το ποσοστό του ΟΧΙ επί των εγγεγραμμένων (38,57%)! Δύσκολα μπορεί να σκεφτεί κανείς πιο χοντροκομένη υπεκφυγή.
Γύρισαν την πλάτη
Συγκρίνοντας κανείς τα αποτελέσματα του ΚΚΕ στις τελευταίες εκλογές μπορεί να διαπιστώσει ότι ψηφοφόροι και μέλη του ΚΚΕ γύρισαν την πλάτη στη γραμμή: Στο πρόσφατο Δημοψήφισμα τα άκυρα ψηφοδέλτια ήταν 310.812 και τα λευκά 36.341. Οι ψήφοι που είχε πάρει το ΚΚΕ στις βουλευτικές εκλογές του Γενάρη το 2015 ήταν 338.138 ενώ τότε τα άκυρα ήταν 114.703 και τα λευκά 34.809.
Στην πραγματικότητα η πτώση είναι πολύ μεγαλύτερη. Σε κάστρα του ΚΚΕ όπως η Ικαρία τα άκυρα στο δημοψήφισμα ήταν 653. Συγκρίνετε αυτόν τον αριθμό με τις ψήφους και το ποσοστό του στις βουλευτικές εκλογές του Γενάρη - 1808 ψήφοι (31,83%) και τα άκυρα 91.
Από την άλλη βέβαια, ο ίδιος ο γγ του ΚΚΕ Κουτσούμπας το βράδυ των αποτελεσμάτων, εμμέσως παραδέχτηκε τη σημασία του ΟΧΙ, δηλώνοντας: «Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα σε όσους και όσες επέλεξαν σήμερα το ΟΧΙ, πιστεύοντας ότι απαντάνε με αυτόν τον τρόπο στα αντιλαϊκά μέτρα, στα μνημόνια. Τους καλούμε όλους και όλες, που σήμερα αισθάνονται δικαιωμένοι που επικράτησε το ΟΧΙ, να μην εφησυχάσουν, να μη συναινέσουν στην προσπάθεια της κυβέρνησης να μετατρέψει αυτό το ΟΧΙ σε ένα ΝΑΙ σε νέες αντιλαϊκές συμφωνίες. Τους τείνουμε το χέρι για τους αγώνες της επόμενης μέρας, ενάντια στην επιδείνωση της ζωής τους».
Δυστυχώς αυτό το κάλεσμα κοινής δράσης συνοδεύεται από την προειδοποίηση ότι «η εναλλακτική που μπορεί ως μια άλλη πιθανότητα να προκύψει και για την οποία έχει μιλήσει η τρόικα, δηλαδή με δρομολόγηση πορείας εξόδου από το ευρώ, είναι και αυτή εκδοχή, που επίσης θα πλήξει μόνο την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα».
Στο δημοψήφισμα το ΚΚΕ απείχε από τη μάχη του ΟΧΙ. Τώρα ετοιμάζεται να απέχει ξανά από την άμεση μάχη για μια αντικαπιταλιστική ρήξη, αναβάλλοντας τα αιτήματα της εξόδου από την ευρωζώνη και την ΕΕ και τη διαγραφή του χρέους (τα οποία τρέμει η κυρίαρχη τάξη και απεύχεται ο ΣΥΡΙΖΑ) μέχρι να έρθει η λαϊκή εξουσία, «με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας για την ανάπτυξη της κοινωνίας, για το λαό και με το λαό μας πραγματικά στην εξουσία…» όπως ανέφερε ο γγ Δ. Κουτσούμπας. Καθόλου παράξενο που πολλοί αγωνιστές της βάσης απέχουν από την προσπάθεια που κάνει η ηγεσία να το μετατρέψει σε κόμμα της μόνιμης αποχής.