Αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα
Πάλη ενάντια στο σεξισμό

Στις 24/9 διοργανώθηκε αντισεξιστική συγκέντρωση με μικροφωνική στην πλατεία Καπνικαρέας που κατέληξε σε διαδήλωση περίπου 200 ατόμων, με πανώ, συνθήματα, πικέτες, μοίρασμα κειμένων. Αφορμή για την κινητοποίηση υπήρξαν πρόσφατες ειδήσεις βιασμών αλλά η συζήτηση που άνοιξε από τη διαμαρτυρία, στην προετοιμασία και κατά τη διάρκειά της, δεν περιορίστηκε εκεί. Υπήρξε πχ πικέτα αλληλεγγύης στις Πολωνές διαδηλώτριες υπέρ του δικαιώματος στην έκτρωση, πικέτα για τις τρανσφοβικές επιθέσεις κλπ.
 
Σε μια περίοδο που γίνεται συστηματική προσπάθεια να τσακιστεί η αντίσταση του κόσμου και να καλλιεργηθεί κλίμα απογοήτευσης και εσωστρέφειας, ανοίγει ο προβληματισμός για τη φύση της καταπίεσης των γυναικών και πώς την παλεύουμε. Είναι ενθαρρυντικό ότι αυτό αποτυπώθηκε σε μια μεγάλη κινητοποίηση γεμάτη αναβρασμό στην οποία όλοι/ες ήθελαν να συνεισφέρουν και φυσικά να ανοίξουν αυτή τη συζήτηση μεταξύ τους και προς τα έξω.
 
Η ομάδα LGBTQ+ ΑΝΤΑΡΣΥΑ στήριξε και έκανε παρέμβαση, με πανώ “Να τσακίσουμε το σύστημα του σεξισμού και της καταπίεσης” και καλώντας στην κινητοποίηση στην ΕΡΤ ενάντια στην προβολή των νεοναζί. 'Ετσι έβαλε στη συζήτηση δύο πράγματα: πρώτο, η καταπίεση των γυναικών είναι μέρος ενός ολόκληρου συστήματος καταπίεσης. Ο σεξισμός δεν είναι ιδιοτροπία των ανδρών, αλλά αποτέλεσμα συστημικής ρητορικής που σκοπό έχει να διασπάσει την εργατική τάξη, κάνοντας τα δικαιώματα γυναικών και ανδρών πιο ευάλωτα. Με καθαρό αυτό, προχωράμε στο πώς παλεύουμε: χωρίς εσωστρέφειες πολιτικής ορθότητας, αλλά με την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι αλλάζουν μέσα από τους αγώνες που δίνουν. Παλεύουμε με όλη την εργατική τάξη, χωρίς υποτίμηση, αλλά ούτε απομόνωση του γυναικείου ζητήματος.
 
Δεύτερο, η σημασία της σύνδεσης των αγώνων. Υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον από πολλούς/ες για την καμπάνια καταδίκης της Χρυσής Αυγής και το αίτημα “καμία προβολή στους νεοναζί”. Η δυνατότητα σε μια κινητοποίηση για το σεξισμό να συζητηθεί ο εργατικός έλεγχος -το γιατί οι εργαζόμενοι/ες στα ΜΜΕ μπορούν και πρέπει να τα πάρουν στα χέρια τους για να προβάλλουν τους αγώνες ενάντια στην καταπίεση αντί για το δηλητήριο των φασιστών- είναι μια σημαντική παρακαταθήκη που σαν αντικαπιταλιστική ΛΟΑΤΚΙ+ ομάδα πρέπει να αξιοποιήσουμε. Τα ερωτήματα ανοίγουν πλατιά και οι αγωνιστές/στριες που τα θέτουν είναι ήδη στους δρόμους και τις συνελεύσεις. 
 
Στάθης Κουννάς