Ο Βενιζέλος χρησιμοποιεί την κλασική δικαιολογία των “συμβατικών υποχρεώσεων της χώρας” και της εφαρμογής της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το ψέμα είναι τεραστίων διαστάσεων. Πρώτα απ' όλα γιατί οι σχεδιασμοί για τον πόλεμο και ο κεντρικός ρόλος που έχουν οι βάσεις του Ακτίου, του Άραξου, της Ανδραβίδας και της Σούδας έχουν έρθει στο φως πολλές μέρες πριν καν εγκριθεί το ψήφισμα.
Η ελληνική κυβέρνηση ήταν σε παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις από καιρό. Το αποβατικό Κίρσαρτζ φορτώθηκε όχι μόνο με καύσιμα, αλλά και με εκατοντάδες πεζοναύτες στη βάση της Σούδας πριν από δυο βδομάδες. Από το Κίρσαρτζ σήμερα σηκώνονται αεροσκάφη που βομβαρδίζουν τη Λιβύη.
Φρεγάτα Λήμνος
Η φρεγάτα Λήμνος φορτωμένη και με ελικόπτερο συμμετέχει στην περικύκλωση της Λιβύης, ενώ στην Ελευσίνα είναι διαθέσιμα και τα ιπτάμενα ραντάρ. Δεν ήταν τυχαία η πρόσφατη και απόλυτα προκλητική δήλωση του Βενιζέλου: “παρά την οικονομική κρίση, για παράδειγμα, δε σκεφτήκαμε ποτέ να περιορίσουμε τη συμμετοχή των ελληνικών δυνάμεων σε αυτές τις διεθνείς αποστολές, οι οποίες διεξάγονται είτε υπό τη σημαία του ΝΑΤΟ είτε υπό τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας”. Μ'αυτόν τον τρόπο ο Υπ. Άμυνας έστελνε διεθνώς το μήνυμα ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι διαθέσιμη.
Ο προσανατολισμός της κυβέρνησης Παπανδρέου, όπως και της κυβέρνησης Χριστόφια στη νότια Κύπρο, όλο το τελευταίο διάστημα είναι στο τρίγωνο Αθήνα-Λευκωσία-Τελ Αβίβ και στο πλευρό όλων των επεμβάσεων. Οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο έχουν επίσης σημαντικό ρόλο στην επέμβαση. Οι δηλώσεις περί “συμβατικών υποχρεώσεων” δεν έχουν την παραμικρή αξιοπιστία την ίδια ώρα που η Τουρκία αντιτίθεται στη συμμετοχή του ΝΑΤΟ στην επέμβαση. Η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει ότι συμφωνεί με το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας και ότι θα συναινέσει σε ένα πιθανό αίτημα για εμπλοκή του ΝΑΤΟ. Είναι ξεκάθαρα ανάμεσα στους πιο πρόθυμους των προθύμων.