Μετά την εξόρμηση στην πύλη και την γύρα τους στα γραφεία, οι σύντροφοι με συνάντησαν στην καντίνα για καφέ. Εκεί, ένας νέος οδηγός τους επιτέθηκε με βρισιές και απειλές: «μπαίνετε εδώ μέσα και υποστηρίζετε τους μετανάστες που μας παίρνουν τις δουλειές», «εσένα σε έχω δει έξω από την ΕΡΤ, είσαι επαγγελματίας», «είστε ξένοι εδώ και να φύγετε» και άλλα τέτοια. Έφυγε άπρακτος και ειδοποίησε το φύλακα που μπήκε με εξίσου άγριες διαθέσεις: «πάρτε δρόμο» κτλ.
Επαναλάβαμε ήρεμα και στον ίδιο τα επιχειρήματα μας-ότι οι χώροι εργασίας οφείλουν να είναι ανοιχτοί στη διακίνηση των ιδεών, ότι κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει κόμματα και ακτιβιστές της Αριστεράς να μπαίνουν μέσα και ότι τα συνδικάτα υποστηρίζουν αυτή την κατάκτηση.
O φύλακας κάλεσε την αστυνομία. Ένα περιπολικό κατέφτασε σε λιγότερο από δέκα λεπτά. Όμως, τα επιχειρήματα μας και ιδιαίτερα η αναφορά μας στην κάλυψη του συνδικάτου έκαναν τον διευθυντή του αμαξοστασίου να κρατήσει μια διαλλακτική στάση και τους αστυνομικούς να φύγουν γρηγορότερα από ό, τι είχαν έρθει, χωρίς καν να ζητήσουν ταυτότητες ή στοιχεία.
Οι περιοδείες της Αριστεράς στους χώρους εργασίας φέρνουν πλατιά ενημέρωση, αλλά το κυριότερο ανεβάζουν την αυτοπεποίθηση των εργατών και την πίστη τους στη συλλογική δράση. Η δύναμη αυτής της συλλογικότητας είναι τόσο μεγάλη που σε βοηθάει να περνάς τις πύλες στις πεντέμιση η ώρα το πρωί. Αυτό που στην Ανθούσα μας πήρε μισή ώρα να γίνει, πρέπει να επαναληφθεί σε όλα τα αμαξοστάσια, αλλά και σε κάθε χώρο δουλειάς.