Οι Αμερικανοί ντέντεκτιβς όταν πιάνουν δουλειά για να εξιχνιάσουν ένα έγκλημα το πρώτο κουβάρι που αρχίζουν να ξετυλίγουν το λένε χαρακτηριστικά «Follow the money» (ακολούθα το χρήμα). 

Είναι γνωστό στους «παροικούντες» αλλά και στις οργανώσεις περιβάλλοντος ότι τον τελευταίο χρόνο υπάρχει μία ξέφρενη κούρσα αγοράς Ελληνικής Γης από μεγάλα συμφέροντα ελληνικά και ξένα. Υπεράκτιες εταιρίες και άγνωστα Funds που σε πολλές περιπτώσεις ξεπλένουν βρώμικο χρήμα, εμφανίζονται μέσω κάποιου  εκπροσώπου και κάνουν κολοσσιαίες αγορές Γης. Ο «Ιός της Κυριακής» 17 Ιουνίου 2007 δημοσίευσε και ποσοτικά στοιχεία και σταχυολογώντας σαν παράδειγμα την Ιο, επειδή εκεί κάνει διακοπές ο Καραμανλής, όπου τον τελευταίο χρόνο αγοράστηκε το 13% της επιφάνειας του νησιού. Στην Ιο επειδή εμπίπτει στις διατάξεις για τις παραμεθόριες περιοχές πρέπει να είναι γνωστός ο αγοραστής του οικοπέδου. Αυτό τον έλεγχο ασκεί το Επαρχείο και φυσικά δεν το κάνει. 

Οι τεράστιες αγορές σε όλες τις τουριστικές περιοχές ξεκίνησαν ένα χρόνο πριν την κατάθεση του χωροταξικού πλαισίου για τον τουρισμό από τον Σουφλιά που αφορά σε 1.000.000!!! τουριστικές κατοικίες. Αυτές θα κτιστούν από μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες, θα έχουν τους ευνοϊκούς όρους κάλυψης που έχουν τα ξενοδοχεία και κρατική χρηματοδότηση μέσω της ένταξής τους στον Αναπτυξιακό νόμο. Δηλαδή με τα δικά μας λεφτά. Από το ζοφερό σχέδιο «Ισπανοποίησης» δεν θα γλιτώσουν προστατευόμενες περιοχές «Natura 2000» βραχονησίδες και αρχαιολογικοί χώροι. Τα σχέδια «αξιοποίησης» σκαρφαλώνουν εώς τον Ολυμπο. Από τον τρόπο που γίνονται οι αγορές φαίνεται ότι υπάρχει κάποιου είδους συντονισμός μεταξύ των μεγάλων αγοραστών ώστε να μην αυξάνει τις παλιές τιμές ο μεταξύ τους ανταγωνισμός. Σε αυτό το κύκλωμα Τραπεζών- κατασκευαστών –μεσιτών- επενδυτών- πολιτικών ας αναζητήσει ο Πολύδωρας και η Μπακογιάννη τους υπαίτιους του οργανωμένου σχεδίου. Θα τους συνιστούσα μάλιστα σαν αποτελεσματικότερο εργαλείο αναζήτησης ένα καθρέφτη. 

Υπάρχει όντως οργανωμένο σχέδιο για δύο λόγους: 

1ο τα συμφέροντα αυτά έχουν κάθε λόγο να συντονίζονται  για τον έλεγχο των τιμών αγοράς . Οι πυρκαγιές θα απαξιώσουν τη γη, θα οδηγήσουν τους πληγέντες σε εγκατάλειψη της γης τους και οι «επενδυτές» θα έρθουν σαν σωτήρες. Το αν θα χτίσουν σε καμένη γη ουδόλως τους ενδιαφέρει. Αν πάει κάποιος στο Χίλτον του Πουκέ δεν θα καταλάβει τίποτα για το τσουνάμι. 

Πρωτοφανές

2ο Το μέγεθος της καταστροφής δεν έχει προηγούμενο. Η έκταση των δασών που κάηκαν είναι μεγαλύτερη στατιστικά από όσα  καίγονται σε 10 χρόνια, πάνω από 2.500.000 στρέμματα. Ο αριθμός των ανθρώπινων ζωών που χάθηκαν και των οικισμών που καταστράφηκαν δεν έχει προηγούμενο παγκοσμίως για πάνω από έναν αιώνα. 

Δύο λόγια για το υπόβαθρο αυτής της κατάστασης. Οι κυβερνήσεις από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 εσκεμμένα δεν εργάστηκαν πάνω στην νευραλγικής σημασίας ολοκλήρωση πρώτα του Δασολογίου και έπειτα του Κτηματολογίου που αποτελούν και νομική υποχρέωση της χώρας μας. Ηρθε ο Σημίτης στην αναθεώρηση του 2000 να κάνει μία πρώτη αποδυνάμωση του άρθρου 24 και ακολούθησε ο δασοκτόνος νόμος Σημίτη που αποχαρακτήρισε με διαδικασία κατεπείγοντος δεκάδες εκατομμύρια στρέμματα δάσους. 

Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού έχει εθιστεί κυριολεκτικά στην καταστροφική εκτός σχεδίου δόμηση και στην αυθαίρετη δόμηση, δημιουργώντας ένα τεράστιο υπόστρωμα παθητικών ή ενεργητικών συνενόχων. 

Στο μεταξύ ο Σουφλιάς οδηγώντας στα άκρα τις συνειδητές περιβαλλοντοκτόνες μεθοδεύσεις των κυβερνήσεων των τελευταίων 20 περίπου ετών αντέστρεψε τη διαδικασία Δασολόγιο-Κτηματολόγιο –συνεδρίαση εθνικού συμβουλίου χωροταξίας – χωροταξικά. Υπέβαλε τρία χωροταξικά χωρίς την απαραίτητη προϋπόθεση του Δασολογίου-Κτηματολογίου. Το δε Συμβούλιο Χωροταξίας με ευθύνη του δεν συνεδριάζει επί τρία χρόνια και όταν μη κυβερνητικές  οργανώσεις περιβάλλοντος που ήταν μέλη του Συμβουλίου πίεζαν να συγκληθεί το Συμβούλιο πριν τα χωροταξικά, τις πέταξε έξω από το Συμβούλιο κατασκευάζοντας την ευπειθή σύνθεσή του.

Στο επόμενο συλλαλητήριο για την καταστροφή του περιβάλλοντος και την απώλεια τόσων ζωών θα πρότεινα σαν συμβολισμό, όχι μαύρα ρούχα αλλά καθρέφτες, που θα τους καταθέσουμε στη βουλή για να τους βοηθήσουμε να  βρουν τους ενόχους.