Μόλις γύρισα από την Ηλεία. Ήμουν εκεί τις μέρες της φωτιάς. Το χωριό μου το Σμύλα στην κοιλάδα της Ολυμπίας κυκλώθηκε από την πυρκαγιά και γλύτωσε, γιατί οι κάτοικοι “κράτησαν” τη φωτιά πάνω σε ένα γεφύρι (της Καρούτας, για όσους γνωρίζουν). Περάσαμε όλοι εφιαλτικές στιγμές κάνοντας βάρδιες και καταβρέχοντας τα πάντα, ενώ η πυρκαγιά πλησίαζε από παντού. Εμείς σωθήκαμε. Άλλοι δεν είχαν την τύχη μας.
Προσπαθώ να συγκρατήσω την οργή και τη θλίψη μου και να σας πω τι έγινε, για να μην πιστεύετε τους μύθους που κυκλοφορούν και τις θεωρίες συνωμοσίας. Για όλα φταίει η έλλειψη συντονισμού σε επίπεδο περιφέρειας και Υπουργείου και η απίστευτη έλλειψη προνοητικότητας όλων των υπευθύνων. Επί της ουσίας όμως: η φωτιά σε ένα ανύποπτο σημείο στο βουνό Λάπιθος (πολλά χιλιόμετρα μακριά από τη Ζαχάρω) ξεκίνησε Παρασκευή μεσημέρι και την βλέπαμε από την Ολυμπία. Ήταν αρχικά μια μικρή εστία. Την άφησαν να εξελιχθεί χωρίς να στείλουν αεροπλάνα ως το βράδυ. Τότε κάηκαν τα χωριά Μάκιστος και Αρτέμιδα και πέθαναν δεκάδες άνθρωποι.
Στη Ζαχάρω κατέβαιναν από το βουνό όσοι γλύτωναν, οδύρονταν στους δρόμους. Την επόμενη μέρα η φωτιά κατέβηκε ως το υπέροχο δάσος γύρω από τη λίμνη του Καϊάφα που κάηκε χωρίς να επέμβει κανείς. Στα χωριά πάνω από την Ολυμπία (Γούμερο, Χελιδόνι) έφτασε η φωτιά, που έκαιγε δύο μέρες την Πηνεία, το Σάββατο το πρωί. Το βράδυ κατέβαινε προς Πελόπιο. Την Κυριακή το πρωί η ίδια φωτιά έκαιγε το δάσος πάνω από το Πελόπιο, κεφαλοχώρι 5000 κατοίκων 5 χλμ από την Ολυμπία. Αεροπλάνα ήθραν το μεσημέρι και έκαναν ρίψεις για μια ώρα. Υπήρξε προσωρινή ύφεση. Τα αεροπλάνα έφυγαν και δεν ξαναγύρισαν. Μόνο ένα ελικόπτερο με ένα θαρραλέο ρώσο πιλότο έκανε βουτιές στη φωτιά. Το διπλανό χωριό Πλάτανος, 3 χλμ από την Ολυμπία, κάηκε νωρίς το απόγευμα. Το χωριό εκκενώθηκε, βρέθηκε ένας νεκρός.
Θέμα χρόνου
Ήταν θέμα χρόνου να φτάσει στην Ολυμπία. Δεν μπόρεσαν να την κρατήσουν ούτε στον τεράστιο εθνικό αυτοκινητόδορμο! Τον πέρασε και έκαψε σπίτια στην πόλη, το χώρο γύρω από το Μουσείο, τον Κρόνιο λόφο πάνω από το Στάδιο, το πρανές του Σταδίου, όλο το δάσος γύρω από την Ολυμπιακή Ακαδημία και τα αρχαία στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο. Ένα πυροσβεστικό αεροπλάνο έφτασε τελικά στις 7 το απόγευμα, όταν ήταν πια αργά. Το σύστημα πυρόσβεσης του αρχαιολογικού χώρου δεν αρκούσε για τέτοια φωτιά και υπολειτούργησε λόγω της διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος. Οι φύλακες του χώρου είχαν, εκτός από έναν, απολυθεί από τη νέα κυβέρνηση μετά το 2004. Η πυρκαγιά έφυγε τη νύχτα προς Αρκαδία, όπου καίει ακόμα.
Για να συνοψίσω: 1. Οι φωτιές δεν είχαν τίποτα το εξαιρετικό, απλά τις άφησαν να αναπτυχθούν χωρίς να επέμβουν τις πρώτες ώρες! 2. Υπήρχε καύσωνας και ξηρασία, ήταν αναμενόμενο και να ανάψουν και να εξελιχθούν οι φωτιές. 3. Στα σημεία που ξεκίνησαν δεν υπήρχε κανένα οικοδομικό ή οικονομικό ενδιαφέρον. 4. Τις προηγούμενες μέρες σε μεμονωμένα περιστατικά, η τοπική πυροσβεστική επενέβαινε άψογα και πολύ έγκαιρα. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΙΕΡΑΡΧΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΕΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. 5. Δεν είχαμε πολλές φωτιές: ήταν δύο-τρεις αρχικά, που εξαπλώνονταν! 6. Αντί η πυροσβεστική να αναχαιτίζει τη φωτιά κάνοντας αντιπυρικές ζώνες μπροστά στο μέτωπο, έτρεχε μάταια πίσω από τις φωτιές χωρίς σχέδιο! 7. Στα περισσότερα χωριά παλεύαμε μόνοι μας, χωρίς καμία βοήθεια. Τα πυροσβεστικά αυτοκίνητα δεν επαρκούσαν. Επειδή ζούμε σε συνθήκες επιβάρυνσης του περιβάλλοντος και αύξησης της θερμοκρασίας σε παγκόσμιο επίπεδο, τέτοια φαινόμενα δεν θα εκλείψουν. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΞΕΝΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ ΟΥΤΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ. Μην καταπίνετε αμάσητες τις δικαιολογίες της κυβέρνησης. Χρειάζόμαστε άλλου τύπου σχεδιασμό και πρόληψη, κυρίως όμως άλλο μοντέλο ανάπτυξης που να προτάσσει το σεβασμό στην οικολογική ισορροπία και το συνολικό όφελος - και όχι τα τοπικά μικροσυμφέροντα και τον ατομικό πλουτισμό.

