Διεθνή
Συμφωνία Τουρκίας-Ρωσίας για το Ιντλίμπ: Βρώμικες μοιρασιές στις πλάτες του συριακού λαού

Είναι εντελώς ψεύτικη η ξαφνική ηρεμία που υποτίθεται επικρατεί στο συριακό μέτωπο. Αυτό που προετοιμάζεται είναι μια μεγάλη σφαγή στο Ιντλίμπ και όχι μόνο, αλλά και η προοπτική μεγαλύτερης κλιμάκωσης των συγκρούσεων ανάμεσα σε όλους τους προστάτες που παρεμβαίνουν στη σύγκρουση. Η κατάρρευση του ρώσικου αεροσκάφους, από τους Ισραηλινούς σύμφωνα με τη Μόσχα, είναι μία πρόγευση του τι απειλείται. Η συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας δεν είναι συμφωνία ειρήνης, είναι μια βρόμικη μοιρασιά. Και η “επιτυχία” της πρέπει πρώτα να περάσει από την πραγματικότητα του Ιντλίμπ. 

Η Τουρκία μεταφέρει όλο και περισσότερες δυνάμεις που υποτίθεται ότι θα έχουν στόχο να διαχωρίσουν τους ακραίους ένοπλους από τον άμαχο πληθυσμό. Έτσι, “προστατεύεται” η περιοχή από ένα τυφλό χτύπημα του Άσαντ. Σύμφωνα με τα νούμερα που οι ίδιοι δίνουν, το 60% του Ιντλίμπ βρίσκεται υπό τον στρατιωτικό έλεγχο αυτών των “ακραίων”. Η στοχοθεσία της Τουρκίας λέει ότι αφενός θα καταφέρει να αφοπλίσει τις αντάρτικες δυνάμεις που θα αποδεχθούν την τουρκική μεσολάβηση και τη συμφωνία με τους Ρώσους, να μεταφέρει με ασφάλεια τον άμαχο πληθυσμό σε ασφαλείς ζώνες και τελικά να “εξουδετερώσει” τους ακραίους. Αυτός ο συνδυασμός υπογραφής μιας συνθήκης Βάρκιζας με τις δυνάμεις που θεωρούσαν την Τουρκία σύμμαχο και προστάτη ως πρόσφατα, επιβολής αυτής της συνθήκης και μετά ξεκαθαρίσματος λογαριασμών με τους ανυπότακτους μέχρι τα Χριστούγεννα δεν είναι πιστευτό σενάριο από κανέναν. Και 25 χιλιόμετρα νεκρής ζώνης γύρω από μια πόλη τριών εκατομμυρίων δεν λύνουν το πρόβλημα.

Έτσι η Ρωσία αφήνει στην Τουρκία την ευθύνη της σταθερότητας για τις περιοχές όπου το καθεστώς Άσαντ δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο από το να βομβαρδίζει και να ξαναβομβαρδίζει, ενώ προωθεί την εγκατάσταση πυραύλων S-300 στη Συρία. Οι ΗΠΑ δηλώνουν ότι έτσι παραβιάζεται κόκκινη γραμμή και δηλώνουν ότι η κίνηση δεν θα μείνει αναπάντητη, ενώ οι πάνω από 2000 Αμερικάνοι στρατιώτες που βρίσκονται κοντά στα σύνορα με την Τουρκία δεν πρόκειται να αποχωρήσουν. Οι Αμερικάνοι αναγνωρίζουν βέβαια στον εαυτό τους να έχουν βάσεις και στρατεύματα σε όλες τις χώρες περιμετρικά, και βέβαια στο Ισραήλ να είναι η μοναδική πυρηνική δύναμη της περιοχής, αλλά οι S-300 είναι το πρόβλημα. Για τη Ρωσία, η Συρία μπορεί να έχει μετατραπεί σε χώρα φάντασμα, ισοπεδωμένη και με εκατομμύρια εκτοπισμένους και νεκρούς, αλλά ακόμη κι αν είναι το πιο αδύναμο σημείο της περιοχής, είναι το μοναδικό όπου έχει ένα πόδι στρατιωτικής παρουσίας και δεν θέλει να το χάσει. 

Έλεγχος

Το καθεστώς Άσαντ εξελίσσεται όλο και περισσότερο σε έναν δευτεραγωνιστή της ιστορίας. Ποιος πιστεύει ότι οι Ρώσοι ακόμη κι αν εγκαταστήσουν τους πυραύλους θα παραχωρήσουν τον έλεγχο στο καθεστώς. Μια ματοβαμμένη και αδύναμη μαριονέτα θα είναι το καθεστώς που θα παραμείνει στην εξουσία, αλλά ακόμη κι έτσι χρήσιμη είναι μια μαριονέτα. Όσο για τον απλό κόσμο, ακόμη κι αν τελειώσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η νέα σφαγή στο Ιντλίμπ, θα βρεθεί να τον αντιμετωπίζουν ξανά ως πληθυσμό υπό κηδεμονία, οι Αλεβίτες από το Ιράν, οι Χριστιανοί από τη Ρωσία, η σουνιτική πλειοψηφία από την Τουρκία και οι Κούρδοι από τους Δυτικούς.

Στο μεταξύ θα προετοιμάζεται ο επόμενος γύρος της σύγκρουσης ανάμεσα σε όλους τους “απελευθερωτές” της Συρίας. Υπάρχουν πολλές υποψηφιότητες για το πού και με ποια αφορμή θα εκραγεί. Άμεσα, με τους χειρισμούς που θα θελήσει να κάνει η Τουρκία για να εξασφαλίσει ότι οι μεθοριακές περιοχές δεν θα παραμείνουν σε κουρδικά χέρια; Μέσα από τις κινήσεις που θα κάνουν οι ΗΠΑ στις κουρδικές περιοχές, αναιρώντας τις προηγούμενες συμφωνίες που είχαν με την Τουρκία; Από τις επιπτώσεις που θα έχουν αυτές οι ανακατατάξεις στο Ιράκ, στο Λίβανο ή στην Παλαιστίνη; Ή ακόμη και από κάποιο “ατύχημα” μιας και είναι τόσες οι μικρές και μεγάλες δυνάμεις συγκεντρωμένες που πατάει η μία πάνω στην άλλη και δεν είναι η πρώτη φορά που καταρρίπτεται αεροσκάφος “κατά λάθος”. Εξάλλου, με τον Τραμπ και τον Μπόλτον στην ηγεσία της υπερδύναμης, και την διάλυση της συμφωνίας για τον Ιράν υπό εξέλιξη, ένα τέτοιο ατύχημα μοιάζει με βεβαιότητα σε αναμονή.