Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο Νίκος Λούντος και ο Πάνος Γκαργκάνας. “Τα γεγονότα αυτά έχουν αλλάξει την ιστορία, παρότι είναι πολύ πρόσφατα. Αυτό σημαίνει η είσοδος των απλών ανθρώπων στην ιστορία”, ξεκίνησε ο Νίκος για να περιγράψει τα γεγονότα των τριών τελευταίων μηνών στην Τυνησία, την Αίγυπτο και τις άλλες αραβικές χώρες αλλά και να εξηγήσει μέσα από ποιες μάχες έφτασε να δημιουργηθεί και να ξεδιπλωθεί η επαναστατική αυτή δυναμική. “Οι επαναστατικές διαδικασίες φέρνουν το ζήτημα της αντιφατικής συνείδησης πιο έντονα. Οι παλιές ιδέες συνυπάρχουν με τις νέες, τις πιο ριζοσπαστικές. Γι' αυτό η επαναστατική ηγεσία είναι τόσο απαραίτητη” τόνισε στην εισήγησή του ο Πάνος Γκαργκάνας αφού εξήγησε γιατί οι επαναστάσεις είναι και αναγκαίες και εφικτές.
Εντεκα παρεμβάσεις έγιναν κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Πολλές ήταν οι ερωτήσεις: για το ρόλο του ίντερνετ στο ξέσπασμα και την εξέλιξη των αραβικών επαναστάσεων, για το αν στη Λιβύη γίνεται πραγματικά επανάσταση ή το κίνημα εκεί είναι ελεγχόμενο από αντιδραστικές δυνάμεις, για το αν στην Αίγυπτο είμαστε μπροστά στην επανάσταση του 21ου αιώνα.
Αλλά και οι τοποθετήσεις άνοιξαν μια σειρά κρίσιμα ζητήματα: “Χρειάζεται να είμαστε όλοι μαζί, μουσουλμάνοι, χριστιανοί, λευκοί και μαύροι για να φτιάξουμε μια άλλη κοινωνία”, είπε ο Ελκιάρ από το Σουδάν. “Και το αμερικανικό εργατικό κίνημα έχει δώσει μεγάλους αγώνες, δεν πρέπει να το ξεχνάμε όταν κάνουμε αυτή τη συζήτηση”, είπε ο Τάκης. “Προσπαθήσαμε να κάνουμε στο δήμο Ζωγράφου ό,τι έκαναν οι συμβασιούχοι του δήμου Αθήνας με την κατάληψη, αλλά δεν τα καταφέραμε. Το Σωματείο των Εργαζόμενων που ελέγχεται από το ΣΥΝ μπλοκάρει τις διαδικασίες. Είναι μια αρνητική εικόνα, είναι χρήσιμη όμως να τη γνωρίζουμε στις μάχες που έχουμε να δώσουμε”, είπε η Ράνια Νενεδάκη, δημοτική σύμβουλος στο Ζωγράφου με το “Κίνημα στην Πόλη”.
Στο τέλος της εκδήλωσης, που ήταν πρόγευση των συζητήσεων που θα γίνουν στο φεστιβάλ Μαρξισμός 2011, πολλοί συμπλήρωσαν την αίτηση συμμετοχής τους στο τετραήμερο.