Όπως ήταν φυσικό η εισήγηση κινήθηκε γύρω από το θέμα της οικονομικής κρίσης, καθώς και την αδυναμία του συστήματος να βγει από αυτήν. Η ελληνική κυβέρνηση, όσο και αν προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο, βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο. Οι επαναστάσεις στις αραβικές χώρες μπορεί να αποτελέσουν τη σπίθα για τον υπόλοιπο κόσμο γι’ αυτό και τις στηρίζουμε χωρίς «ναι μεν-αλλά». Η επανάσταση στην Αίγυπτο ήταν από τις μεγαλύτερες ήττες του ιμπεριαλισμού, μετά το Ιράκ και το Αφγανιστάν, γιατί έχασαν ένα από τα δύο στηρίγματά τους στη Μέση Ανατολή (το άλλο είναι το Ισραήλ)! Ταυτόχρονα είμαστε κάθετα αντίθετοι στην ιμπεριαλιστική επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη!
Συζήτηση
Η συζήτηση που ακολούθησε κινήθηκε στο θέμα του ρόλου της εργατικής τάξης, για να πετύχει η επανάσταση, πολλώ δε μάλλον όταν αυτή βρίσκεται σε μια καπιταλιστικά αναπτυγμένη χώρα, όπως η Αμερική ή η Ιαπωνία, που μετά τις τελευταίες εξελίξεις οι εργάτες ξεσηκώνονται ενάντια στα ψέματα της κυβέρνησης τους. Επιπλέον, στον τρόπο που οργανώνεται η εργατική τάξη για να κερδίσει την επανάσταση, αυτό δηλαδή που κάνουν τώρα στην Αίγυπτο.
Τέλος, σημαντικό μέρος της συζήτησης κατέλαβε το θέμα της αλλαγής των συνειδήσεων και εδώ στην Ελλάδα, αφού πια κανείς δεν πιστεύει στην επιτυχία του μνημονίου και αντιδρούν περισσότερο σ’ αυτά που ετοιμάζουν για τις ζωές τους (π.χ. συγχωνεύσεις σχολείων, κατάληψη του δημαρχείου της Αθήνας κτλ)
Κλείνοντας με τη διαπίστωση ότι ο κόσμος παίρνει την τύχη του στα χέρια του και γι’ αυτό πρέπει οι επαναστάτες να είναι πιο δυνατοί δώσαμε δύο ραντεβού: το πρώτο την Κυριακή 10/4 στην πλατεία της Αγοράς και τη βάση της Σούδας για το παγκρήτιο αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο ενάντια στην επέμβαση στη Λιβύη καθώς και στο τετραήμερο του Μαρξισμού στις 19-22 Μάη, για να ακούσουμε τους πρωταγωνιστές αυτών των επαναστάσεων από πρώτο χέρι.