Μαζική συμμετοχή είχε η εκδήλωση που οργάνωσε η ΚΕΕΡΦΑ στη Θεσσαλονίκη. Η αίθουσα Μανώλης Αναγνωστάκης του Δημαρχείου γέμισε με περισσότερους από 100 αγωνιστές κι αγωνίστριες που κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα της αριστεράς.

Τη συζήτηση συντόνισε η Δήμητρα Κομνιανού, από την ΚΕΕΡΦΑ Θεσσαλονίκης και τις εισηγήσεις έκαναν ο Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χ.Α, ο καθηγητής ΑΠΘ Γιώργος Τσιάκαλος, ο Γιάννης Κούτρας, μέλος του ΔΣ της ΕΝΙΘ και υποψήφιος δήμαρχος με την “Ανταρσία στη Θεσσαλονίκη για την Ανατροπή” κι ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ και υποψήφιος δήμαρχος με την “Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας”. 

Με ενημέρωση για το σημείο που βρίσκεται η τετραετής πλέον διαδικασία της δίκης ξεκίνησε την παρέμβασή του ο Κ. Παπαδάκης και θύμισε την ανοχή και την κάλυψη που είχαν οι νεοναζί όλα αυτά τα χρόνια από την αστυνομία και τη δικαιοσύνη. “Οι κατηγορίες με τις οποίες δικάζονται είναι ελάχιστες σε σχέση με αυτές που αντιστοιχούν στην εγκληματική δράση της Χ.Α” τόνισε και μίλησε για το ρόλο που έχει παίξει το αντιφασιστικό κίνημα στο να οδηγηθούν στο σκαμνί οι νεοναζί. “Θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη ενάντια στο φασισμό, για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες που κατακτήθηκαν με αίμα, μέσα κι έξω από την αίθουσα της δίκης, κι αύριο στον Έβρο και στις 16 Μάρτη σε όλο τον κόσμο” συνέχισε. 

“Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη της Φεντερασιόν, της Αντίστασης, η πόλη ενός δυνατού πολυεθνικού εργατικού κινήματος”, τόνισε ο Γ. Κούτρας. “Η προσπάθεια των φασιστών δεν έχει περάσει. Κάθε συγκέντρωσή τους είχε απέναντί τους μια μεγαλύτερη αντιφασιστική αντισυγκέντρωση. Κάθε επίθεσή τους είχε απάντηση. Απέτυχαν να μαζικοποιήσουν τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό και συγκριτικά με αυτά της περιόδου '90-'91, δεν ήταν επανάληψη αλλά φάρσα. Απέτυχαν να καπελώσουν την εργατική διαδήλωση στη ΔΕΘ κι ο τόνος δόθηκε από τα συνδικάτα, την αριστερά και το αντιφασιστικό κίνημα. Απέτυχαν να στήσουν παρατάξεις στο Δικηγορικό Σύλλογο και στο σωματείο του δήμου Θεσσαλονίκης”. 

Πρόκληση

Ο Γ. Κούτρας χαρακτήρισε ως πρόκληση και για το αντιφασιστικό κίνημα τη μάχη των δημοτικών εκλογών. “Οι νεοναζί δεν έχουν θέση στο δημοτικό συμβούλιο μιας πόλης που έχασε δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες στο Άουσβιτς” θύμισε κι επεσήμανε ότι μαζί με τη μάχη ενάντια στους φασίστες, πάει ο αντιρατσιστικός αγώνας για αλληλεγγύη στους πρόσφυγες. Κατέληξε με το ζήτημα του εθνικισμού. “Η αντικαπιταλιστική αριστερά κράτησε την πιο συνεπή στάση βάζοντας μπροστά το διεθνισμό και ότι είναι δικαίωμα των γειτόνων να ονομαστούν όπως θέλουν. Δώσαμε διεθνιστικές απαντήσεις για το Μακεδονικό χωρίς την αυταπάτη ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι η απάντηση στον εθνικισμό. Είναι μια συμφωνία για το ΝΑΤΟ, που επιβάλει στους γείτονές μας τους όρους της δικής μας άρχουσας τάξης και του ελληνικού καπιταλισμού”.

 Ο Π. Κωνσταντίνου ξεκίνησε ξεκαθαρίζοντας ότι “η άνοδος της άκρας δεξιάς και των φασιστών διεθνώς δεν είναι μια αντικειμενική συνέπεια της κρίσης. Είναι γιατί οι ίδιες οι κυβερνήσεις παίζουν το χαρτί του ρατσισμού. Οι κυβερνήσεις με τις πολιτικές τους σπέρνουν πόνο και θάνατο. Μας λένε ότι το ανάχωμα στην ακροδεξιά είναι οι 'προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις' εννοώντας τους ίδιους. Οι πολιτικές τους όμως έχουν μεγάλη απόσταση κι από την πρόοδο κι από τη δημοκρατία. Ποιοί συνυπέγραψαν τη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας; Ποιοί διατηρούν το φράχτη στον Έβρο; Είναι αδιανόητο το ότι το ελληνικό κράτος με κυβέρνηση της αριστεράς ανέχεται το παρακράτος να δολοφονεί στον Έβρο. Ποιοί διατηρούν ανοιχτή την Αμυγδαλέζα κι όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης; Αυτές οι πολιτικές ανοίγουν το δρόμο στους φασίστες”. 

Κατέληξε καλώντας στις 16 Μάρτη λέγοντας ότι “κινήματα από 12 χώρες συντονιζόμαστε και δίνουμε όλοι μαζί την απάντηση”.