Ο θάνατος του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, ήταν μόλις 63 ετών, είναι μία τραγική απώλεια που μας γεμίζει θλίψη αλλά και οργή.
Οργή γιατί δεν ήταν η καρδιά του που πρόδωσε τον Λαυρέντη αλλά οι εγκληματικές περικοπές στο Σύστημα Υγείας που αφήνουν τα Κέντρα Υγείας χωρίς ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ. Αν το Κ.Υ. στον Αλμυρό Μαγνησίας είχε ασφενοφόρο θα πήγαινε έγκαιρα στο κοντινό Πτελεό, όπου και έμενε ο Λαυρέντης όταν έπαθε το καρδιακό επεισόδιο, και το πιο πιθανόν θα ήταν να εξακολουθούσε να ζούσε. Το ασθενοφόρο, όμως, από το Βόλο χρειάστηκε τρείς ώρες από την ώρα κλήσης της κόρης του. Πίσω από τις υποκριτικές ανακοινώσεις του Μητσοτάκη, αλλά και του Τσίπρα, υπάρχει μία θλιβερή πραγματικότητα περικοπών και διάλυσης της δημόσιας Υγείας που κυριολεκτικά σκοτώνει.
Ο Λ. Μαχαιρίτσας ξεκίνησε να τραγουδάει, στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, αντάρτικα παρέα με τον εμβληματικό Πάνο Τζαβέλα στη «Συντροφιά». Το 1976 δημιουργεί με τον Παύλο Κικριλή και τον Τάκη Βασαλάκη το συγκρότημα P.L.J. που στο δεύτερο τους δίσκο, το 1983, θα μετονομαστούν σε «Τερμίτες» και θα δημιουργήσουν αίσθηση στα μουσικά πράγματα δημιουργώντας ένα μεγάλο κοινό, κυρίως νεολαία. Είναι η εποχή της άνθησης των ελληνικών rock και new wave συγκροτημάτων.
Αξέχαστα
Για μία σειρά λόγους, οι "Τερμίτες" διαλύονται και ο Λαυρέντης, το 1989, ξεκινά τη προσωπική του διαδρομή ως συνθέτης και ερμηνευτής. Το τι έκανε τα τελευταία 30 χρόνια είναι λίγο πολύ σε όλες και όλους γνωστά. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την ταύτιση της νεολαίας και την οργή των καραβανάδων με το «Διδυμότειχο Μπλουζ»; Ο Λαυρέντης, ανεξάρτητα αν κάποιος ήταν ή δεν ήταν θαυμαστής της αισθητικής και των τραγουδιών του, συμπεριλαμβάνεται σε ένα σύνολο καλλιτεχνών που χαρακτήρισαν με το έργο τους τη μουσική σκηνή της Ελλάδας από τα τέλη της δεκαετίας του ‘70 και κυρίως τις δεκαετίες του ‘80 και ‘90.
Ο Λαυρέντης αγαπούσε τη μουσική αλλά ταυτόχρονα ήταν και ένας ενεργός αγωνιστής στη πλευρά των καταπιεσμένων και της αριστεράς. Ακόμα και στο αποκορύφωμα της ευρείας αποδοχής του δεν σταμάτησε να μιλάει, στα τραγούδια του και στις συνεντεύξεις του, υπέρ των κοινωνικών δικαιωμάτων και αγώνων, δεν εξαργύρωσε την αναγνωρισιμότητα και το έργο του με θέσεις και αξιώματα, δεν φοβήκε να χάσει ακροατήριο. Αντίθετα για 30 χρόνια ήταν πάντα παρών στα φεστιβάλ κάθε αριστερής νεολαϊστικής οργάνωσης ή σε κάθε συναυλία αλληλεγγύης που τον καλούσαν. Στη τελευταία ανάρτηση του στο fb, στις 27/8, είχε μία φωτό από την επίθεση των ΜΑΤ του Μητσοτάκη στους πρόσφυγες στα Εξάρχεια που δείχνει ένα ΜΑΤατζή να κλωτσά μία πεσμένη μετανάστρια και με λεζάντα: "Τι είναι αυτό ρεεε?" Αυτό είναι που θέλουμε να ανατρέψουμε...
Γιώργος Ράγκος
Από την ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ
“Για άλλη μια φορά, χθες το βράδυ, το Κέντρο Υγείας Αλμυρού, δεν είχε βάρδια. Το ΕΚΑΒ ειδοποιήθηκε για επείγον περιστατικό από την περιοχή Πτελεό Μαγνησίας στις 04:27 το πρωί. Αμέσως κινητή ιατρική μονάδα ξεκίνησε από τον Βόλο, η απόσταση είναι 70 χλμ με μεγάλο μέρος της διαδρομής να είναι επαρχιακός δρόμος. ...
Υπάρχουν 3 Ασθενοφόρα στη βάρδια στο ΕΚΑΒ Βόλου που δεν προλαβαίνουν να καλύψουν και τις ανάγκες των ορεινών περιοχών καθώς οι αποστάσεις είναι δυσπρόσιτες και μεγάλες. Όταν δεν διαθέτουν ασθενοφόρα τα Κέντρα Υγείας και καλούν ασθενοφόρο από το σταθμό του ΕΚΑΒ Βόλου οι διακομιδές καθυστερούν έως και 4 ώρες”.