«Η διαδικασία των επιστροφών θα επιταχυνθεί προς την Τουρκία και τις χώρες προέλευσης... Mε το νέο νόμο του ασύλου δίνεται προτεραιότητα στην εξέταση της αίτησης όσων έρχονται από 1ης Ιανουαρίου 2020 και υπάρχει ήδη ο κατάλογος των ασφαλών χωρών, με αποτέλεσμα οι αιτήσεις συγκεκριμένων εθνικοτήτων να κρίνονται ως απαράδεκτες μέσα σε σύντομο διάστημα και αυτοί να επιστρέφονται στην Τουρκία».

Αυτά δηλώνει ο υπουργός Μετανάστευσης Μηταράκης ομολογώντας ότι η νέα “διαδικασία ασύλου” της κυβέρνησης είναι στην ουσία μια φενάκη, μια μηχανή γρήγορων απελάσεων. 

Μια ιδέα της διαδικασίας που έχει αρχίσει ήδη να εφαρμόζεται μας δίνει το ρεπορτάζ του Δ. Αγγελίδη στην ΕφΣυν για την περιπέτεια ενός 45χρονου Σενεγαλέζου στη Μόρια που ζητούσε να επικοινωνήσει στη μητρική του γλώσσα «ουολόφ», αλλά απορρίφθηκε λόγω «μη συνεργασίας με τις Αρχές» επειδή “στη φόρμα καταγραφής υπάρχει ως δηλωθείσα γλώσσα επικοινωνίας τα γαλλικά”.  

“Η συνέντευξή του κράτησε πέντε λεπτά, από τις 9.17 μέχρι τις 9.22 στις 8 Ιανουαρίου το πρωί. Ο 45χρονος, που είχε φτάσει στη Λέσβο μία εβδομάδα νωρίτερα, την Πρωτοχρονιά, πρόλαβε ανάμεσα σε παύσεις και αμήχανες σιωπές να πει επτά λέξεις. Οι τέσσερις ήταν η λέξη «ουολόφ», η μητρική του γλώσσα, μια από τις πιο διαδεδομένες γλώσσες στη Σενεγάλη, με ομιλητές πάνω από 4,6 εκατομμύρια ανθρώπους. Σύμφωνα με το πρακτικό της συνέντευξης το συμπέρασμα ήταν «Διακοπή της διαδικασίας λόγω αδυναμίας κατανόησης από τον αιτούντα της δηλωθείσας γλώσσας διενέργειας της συνέντευξης». Η απόφαση βγήκε δύο μέρες μετά, στις 10 Ιανουαρίου: απέλαση στην Τουρκία, λόγω «σιωπηλής ανάκλησης» του αιτήματος για άσυλο, καθώς θεωρείται ότι ο άντρας δεν συνεργάστηκε με τις αρχές, σύμφωνα με τις νέες διατάξεις του νόμου για τη διεθνή προστασία που ισχύει από την 1η Ιανουαρίου”.